ליל ד' דחה"ס, ב' דחוה"מ, שמב"ה, שיחה א

בס"ד, סיחת שמחת בית הסואבה (אור ליום ב' דחול המועד

א. וועגען דעם ענין פון שמחת סוכות, וואס דאם איז שמחת בית השואבה, איז פראן א פליאה אין רמב"ם (סוף הל' לולב), וואס ער רעדט ארום די גאנצע שמחה און דער דערמאנט ניט אינגאנצן דעם ענין פון "ניסוך המים" אדער "בית השואבה".

ער בריינגט אז אע"פ אז יעדער יו"ט איז דא שמחה מצד דעם פסוק ושמחת בחגך, איז בסוכות פראן א שמחה יתירה שנאמר ושמחתם לפני הוי' אלקיכם שבעת ימים, דער נאך איז ער מבאר דעם סדר השמחה, דעם זעלבן סדר וואס עם ווערט אויס- גערעכנט אין משנה ברייתא וגמרא וועגען שמחת בית השואבה, דער נאך, אין א צווייטע הלכה, זאגט ער ומצוה להרבות בשמחה זו, ולא כל מי שרוצה קען דאם טאן, מער ניט ווי די וועלכע ער רעכענט דארטן אוים ושאר העם באים לראות ולשמוע.

אבער דער ענין פון ניסוך אדער שאיבת המים דערמאנט ער לגמרי ניט, אדרבה, פון דעם וואס ער דערמאנט דעם פסוק ושבחתם לפני הוי' אלקיכם שבעת ימים, זעט מען קלאר אז דאס איז ניט דער ענין פון שמחת בית השואבה, ווארום אין דלא טאיז פראן כמה דיעות וויפל טעג ם' איז געווען, צי מערער פון שבעה צי ששה צי שלשה, אבער עכ"פ ניט קיין שבעת ימים (השלמת הענין ראה בשיחת ליל שמחת תורה - המעתיק).

הנחה בלתי מוגה, קריאת מכונה