ט"ו תמוז, בקעמפ "גן ישראל", שיחה יג

טז. וואס דערמיט איז אויך פארשטאנדיק וואס עס האט אמאל געטראפען מיטן בעל שם טוב וואס ער האט פארלאנגט פון דעם אויבערשטען אז ער זאל בענטשן א אידן וואס יענער איז ניט ווערד געווען אז ער זאל באקומען די ברכה. וויבאלד אבער אז דער בעל שם טוב האט דאס פארלאנגט זייער שטארק און פון דער טיפעניש פון זיין נשמה, האט מען אים נאכגע- געבן זיין בקשה. ס'האט אים אבער באלד געזאגט אז וויסענ- דיג אז דער מענטש איז דאס ניט ווערט און ער האט דאס פונדעסטוועגן פארלאנגט, אנדערש ווי דער סדר פון וועלט, איז.דערפאר באשטראפט מען אים - דעם בעל שם טוב - אז ער זאל ניט האבן קיין עולם הבא. האט דער בעל שם טוב אויף דעם געענטפערט אז איצטער איז ער צופרידן, וויבאלד אז ער וויים אז קיין עולם הבא האט ער ניט וועט ער איצטער קענען דינען דעם אויבערשטען מער ניט ווי צוליב דעם אויבערשטענס וועגן, כדי צו פארשאפן א פערגעניגען דעם אויבערשטען, וואס דאס איז א סאך א העכערע זאך ווי דער פערגעניגען וואס עס האט א מענטש.

און בשעת מ'גייט אין דעס וועג אז מ'וויל זיך אויפפירן כדי צו פארשאפן א פערגעניגן דעם אויבערשטען, וואס דער אויבערשטער איז דא אומעטום, איז דערפון פארשטאנדיג אז אין וועלכען ארט ס'געפינט זיך ניט, האט

מען אלעמאל א מעגליכקייט צו טאן דארטן אויף צו פארשאפן א פערגענגיען דעס אויבערשטען, צו דאס איז אין א ישיבה, צו אין א קעמפ צו אין א פעלד אדער וואלד, וויבאלד אז דארט איז דא דער אויבערשטער, קען מען געפינען א זאך מיט וועלכן צו פארשאפען דעס אויבערשטען א פערגעניגען.

הנחה בלתי מוגה, קריאת מכונה