נר ה' דחנוכה, שיחה להת' שי' - בעת מסירת דמי חנוכה, שיחה ד

ד. די מצוה פון נרות חנוכה, מצוה מן המובחר איז דאך בשמן זית, אזוי איז דאך אויך עפ"י נגלה, אויף זית שטייט מה הזית כשכותשין אותו מוציא שמנו, אזוי אויך תורה קומט ארוים דורך דעם "שכותשין", דער מבטשין לגופא, די יגיעה והשתדלות הגוף אין תורה, וואס דאס קומט נאך דער הקדמה פון זיכוך הגוף דורך קדש עצמך במותר לך ושאר הענינים כמבואר בתניא און די שפעטערדיקע מאמרים.

וואס פון דעם איז אויך מובן אז שמן זית גייט דאס אויף די פנימיות פון תורה, נוסף אז שמן בכלל איז מורה אויף פנימיות התורה, איז שמן זית ביחוד ווייזט א ודאי אויף פנימיות, ווארום די שמן זית מצד עצמה איז בהעלם אין א עור וקליפה דקה וועלכע איז מסתיר אויפן שמן, נאר מצד דעם גודל החושך איז מען כותש דעס זית בכדי צו ארויסנעמען פון איס דעם שמן און דורך דעם באלייכטען דעם חושך.

וואס אזוי אין דאך אויך בענין גילוי פנימיות התורה, אז מצד עצמה איז זי בהעלם, נאר בכדי צו באלייכטען דעם חושך, איז כמשל אדמו"ר הזקן אז מען איז כותש די אבנים טובות שבכתר המלך (שנתבאר בשיחת י"ט כסלו) בכדי דארויסנעמען פון זיי דעם אור, אויך באלייכטען אויך אין נגלה דתורה, און באלייכטען דעם חושך שבחלקו בעולם ושבכללות העולם.

און בשעת מען לערנט זיך פון די נרות חנוכה יעמולט איז דער לימוד התורה אין א העכערן אופן פון דוד למירות קרית להו כמבואר באגה"ק בסופו, ס'איז ניטא אין דעס קיין ענין פון אחור, ד,ה. צוליב נאך א כוונה נאר כולו פנים, תורה צוליב תורה אליין וואס דאס איז דער תכלית כל התכליתים, אז ער פארבינדט זיך און פאראייניקט זיך - קוארוס דער שכל מיטן משכיל ווערן איין זאך - מיטן הוא היודע הוא המדע והוא הידוע וואס דאס איז עצמות ומהות א"ס ב"ה.

און פון חנוכה איז מען דאס ממשיך על כל השנה כולה און אויף כל השית אלפי שנין, וכדאיתא במדרש והובא

בדמב"ן ברמב"ן אז נרות חנוכה אינן בטילות לעולם.

(כ"ק אדמו"ר שליט"א נתן בידו הק' לכל אחד מהתלמידים שקל אחד, דמי חנוכה, וטרם צאתו אמר:)

ווי מען האט שוין גערעדט שבת, אז אין גמרא ווערט דאך דערמאנט נאר הלל והודאה, אבער חסידים טועהן דאך לפני משורת הדין, זאל זיין אויך שמחה.

הנחה בלתי מוגה, קריאת מכונה