משפטים, פ' שקלים, מבה"ח וער"ח אדר, שיחה ו

י. (המאמר ד"ה זה יתנו). יא, ס'איז דאך שבת מברכים אדר, וואס בכלל פון שבת מברכים אן האט דאך שוין א שייכות צו דעם חודש הבא, ובפרט בסעת ס.'איז מחר חודש, איז דאך נאך אין מפטיר דערמאנט מען מחר חודש, ובפרט במנחת שבת האט דאך שוין א ודאי א שייכות צו צווייטען טאג, דהגם אז שבת איז דאך באזונדער פון ששת ימי החול, פונדעסטוועגען איז אין שבת שוין כלול כל ימי השבוע הבעל"ט. ווי זיי שטייען אין שבת, דמיני' מתברכין כולהו יומין.

דער ענין פון חודש אדר איז - והחודש אשר נהפך, בתי' אתהפכא, בכלל, איז איצטער די עבודה פון אתכפיא, ניט פון אתהפכא, אויב עם פעלט אתכפיא, שטייט דאך אין תניא, אז דאס הייסט לא עבדו אבער עבד על שם העבר אבער ניט עובד, וויילע עיקר העובד איצטער איז אתכפיא, נאר לעתיד וועט זיין אתהפכא, אז אהפוך את העמים גו', ובחודט

אדר, איז אויך דער' עניץ פון אתהפכא, החודט אשה זהמך:

ווארום דורר דעם וואס אידן זיינען געשטאנען במס"ג אכל השנה כולה, ניט נאר צו נעילה נאר בכל השנה בהשואה, ד.ה. אז זיי זיינען ארויס פון מדידה והגבלה, ווארום מצד מדידת והגבלת הזמן איז דאך דא חילוקים פון איין זמן צום צווייטען און זיי זיינען געשטאנען כל השנה במס"נ, איז דורך דעם טזיינען זיי צוגעקומען לבחי' אתהפכא, און אזוי איז בכל שנה ושנה, אז דער חודש אדר, כל ימי החודש, זיינען בבחי' אתהפכא, וואס מצד דעם איז אויך די שמחה סבאדד אן הגבלות, און ווי גערעדט פריער אז די שמחה דארף זיך אנהויבן פון שבת מברכים אןא

הנחה בלתי מוגה, קריאת מכונה