אחש"פ, שיחה יא

טו. (המאמר ד"ה והמשכילים יזהירו כזהר הרקיע)..

אז. מען האט דאך גערעדט אין מאמר אז אין יצי"מ איז שוין געווען כלול אויך די גאולה העתידה, וואס זי איז א סאך העכער פון גאולת מצרים, וואס דערפאר איז דאך אפילו לויט די דיעה אז מזכירין יצי"מ לעתיד, וועט מען עם דערמאנען נאר בדרך טפל, ווארום ביצי"מ ובקי"ם איז געווען נאר גילויים משא"כ לע"ל וועט זיין נשמחה בו, בו בעצמותו, זכמשנ"ת בהמאמר, און אזוי אויך אין פשטות איז דאך יצי"ם ניט געווען קיין גאולה שלימה משא"כ לעתיד וועט זיין א גאולה שלימה שאין אחרי' גלות, וואס דערפאר וועט מען יעמולט זאגן שיר חדס לשון זכר, דבר של קיימא, כמבואר. בתוספות.

אבער אעפ"כ איז אין יצי"ט סוין געשטאנען בהעלם אויך די גאולה העתידה, און אזוי אויך אין קי"ס איז געסטאנען בהעלם אויך די בקיעת הנהר דלעתיד, וואס דאס איז דער ענין שבשעת קי"ם נבקעו כל המימות שבעולם, כמשנ"ת בהמאמר (אע"פ אז ס'איז דא א דיעה שנבקעו כל המימות חוץ מנהר פרת, אבער בכללות הענין איז דאך שוין יעמולט געווען בכח ובהעלם אויך די בקיעת הנהר דלעתיד), אבער אעפ"כ איז דאך די ענינים דלעתיד געווען יעמולט בהעלם, ועיקר הגילוי איז געווען קי"ם. משא"כ לעתיד.

און דער אויפטו פון בקיעת הנהר דלעתיד אויף

קריעת ים סוף איז, אז בקי"ס איז דאך, בגילוי, געווען די בקיעה נאר אין די פרסא סבין הז"א למל', וואס דאס איז ענין בקיעת הים אז ס'איז אראפגעגאנגען דער העלם המלכות, און לעתיד וועט זיין, בגלוי, די בקיעה בכל הג' פרסאות שנתבאר בהמאמר, און ווי עס רעדט זיך אמאל אז ס'איז דא נאך א פערטע פרסא והו"ע חצר הכבד, איז אויך די פרסא וועט נבקע ווערן, ובגלוי.

וואס דאס איז דער כללות החילוק פון שש"פ מיט אחס"פ, אז בשס"פ איז דער ענין פון קי"ס, מסא"כ אחרון של פסח האט דדאך דער בעש"ט מגלה געווען אז ס איז מאיר גילוי המשיח באחש"פ, וואס מצד דעם איז באחש"פ א שמחה גדולה במכ"ש פון די שמחה שבליל הראשון דפסח, שנתבאר בשיחות ימים הראשונים.

הנחה בלתי מוגה, קריאת מכונה