אחש"פ, שיחה ו

ו. דער יויבערשטער גיט דאך מדה כנגד מדה וכמה פעמים ככה, איז דורך דעם וואס ער וועט זיך פארנעמען מיט א צווייטן אידן להוציאו מן המיצר, דורך דעס וועט אים דער אויבערשטער ארויסנעמען פון זיין מיצר, לפי ערכו ולפי עניניו.

און דאס איז דער ענין פון אחרון של פסח, דער לעצטער טאג פסח, וואס פון אים גייט מען אוועק על כל השנה. פסח איז דאך זמן חרותינו, איז בשעת עס ענדיקט זיך דער פסח, איז ניט דער פשט אז עס פארענדיק זיך דער חירות, נאר יעמולט איז דא דער גילוי המשיח שבאחש"פ, וואס ענינו איז ביידע קצוות צוזאמען, פארנעמען זיך מיט א אידן ארויסנעמען אים מן המיצר, און דורך דעם נעמט דער אויבערשטער ארוים אים פון זיין מיצר, און דער מיט איז ער ממשיך דער זמן חרותנו - יציא: מן המצרים - על כל השנה כולה.

און פון פסח גייט מען צו שבועות, וואס דאס איז גמר ושלימות פון יצי"מ, כמ"ש בהוציאן את העם ממצרים תעבדון את האלקים על ההר הזה, וואס אויך אין מ"ת געפינט מען די ביידע נקודות, אנהויבענדיק מיס אנכי הוי' אלקך - מעלה מעלה, און מען גייט ווייטער ביז וכל אשר לרעך, ענינים של ריעו וועלכע זיינען גאר ניט אין זיינע ד' אמות - מטה מטה, און די ביידע קצוות קומען פון איין און די זעלבע נקודה, אנכי הוי' אלקך כחך וחיותך.

דער רבי

הנחה בלתי מוגה, קריאת מכונה