אחש"פ, שיחה ד

ד. בביאת המשיח איז דא צוויי נקודות: א) דער גילוי לד למטה מסה אין עוה"ז הגסמי ביז אז וראו כל בשר. ב) דער גילוי למעלה מעלה, גילוי רזין דרזין, אורו של משיח. וואס באמת זיינען די צוויי קצוות - למעלה מעלה מיט למטה מטה - איין

נקודה, וואס מצד די נקודה ווערן נכלל ביידע קצוות צוזאמען.

ווארום אויף מסיח'ן שטייט דאך, ווי דערמאנט פריער, יכוף כל ישראל לחזק בדקה. ולכאורה, וואס פאר א ארט האט עם. ז כפי', אויף תורה סטייט דאך דרכי' דרכי נועם און אפילו זנתיבותי' זיינען סלום, היינט וואס איז דער ענין הכפי' ?

נאר דער פשט איז: מצד פנימיות הנשמה וויל דאך יעדער איינער טוב, ומצד דעם דארף דאך ארריסקומען סוב בפועל מער ניט וואס די ענינים סבינתיים - צוויסן די פנימיות הנשמה מיטן פועל - זיינען מעלים כו'. און אין די ענינים שבינתיים וועט זיין די כפי'.,

דאם הייסט אז מסיח וועט מגלה זיין פנימיות הנשמה, וובידוע אז משיח וועט מגלה זיין בא יעדער אידן זיין יחידה, וואס זי איז פאראיינציקט מיט יחיד, אז די יחידה ופנימיות הנשמה וועט מאיר זיין אויך אין די חיצוניות וכחות הפנימ"ט, ביז אז דאס וועט דורכנעמען אויך דעם נה"ב מיטן גוף ביז חלקו בעולם.

היינט וויבאלד או מסיח וועט מגלה זיין די פנימיות הנשמה, איז דאך מצד פנימיות הנסמה, וויל ער אויספירן דעם רצון העליון. ד.ה. אז בשעת א איד איז מעורר זיין רצון עצמי, אן קיינע פניות, איז וואס וויל ער - אויספירן דעם רצון העליון, וואס נתאוה להיות לו ית' דירה בתחתונים, ובמילא קומט ער אראפ למטה. איז דאך דאס ניט קיין ענין של ירידה, אדרבה, מצד תכלית העילוי ותכלית הביטול, האט ער ניט קיינע פניות, מער ניט ווי אויף דורכפירן דעם רצון העליון פון דירה בתחתונים. פון איין זייט - בתחתונים,

ולאידך גיסא, אין די תחתונים אויפטאן א דירה, דירה לעצמותו, כידוע, וואס די צוויי קצוות זיינען איין נקודה, וע"ד הידוע דכל הגבוה ביותר יורד למטה ביותר.

און דאס איז דער טייטש וואס משיח וועט מגלה זיין יחידה, דער טייטש פון יחידה איז איינציק. אלע עבודות וענינים וועלכע קומען מצד יחידה, סיי למעלה מעלה סיי למטה מטה, זיינען ניט קיין באזונדערע קצוות נאר זיינען אלע איין נקודה.

הנחה בלתי מוגה, קריאת מכונה