Vayeilech

1148וילך

אויפן פּסוק „לקוח את ספר התורה אונטערשייד צווישן איין אָרט און אַ הזה" זאָגן רז"ל1)), אַז משה רבינו צווייטן, אַז מען פּסק'נט און מ'פירט האָט אָנגעשריבן בכתב ידו דרייצן זיך לויט די פּוסקים פון דעם אָרט, ספרי תורה, צוועלף פאַר די צוועלף וואָרום „אלו ואלו דברי אלקים חיים" שבטים, און איין ספר תורה וואָס זאָל — איז דער טעם אויף דעם, ווייל די זיך געפינען אין ארון, „שאם יבקט תורה איז געגעבן געוואָרן צו ווערן לזייף דבר שיהיו מוצאים אותה שבא־גע'דרש'נט „בכלל ופּרט ופּרטי פּררון" (אַז אויב מ'וועט זוכן צו פעלשן טיות", פאַר יעדער נשמה פּרטית פון אַ זאַך (אין דער תורה) זאָל מען אידן וואָס איז מושרש אין דעם פּרט אַרויסנעמען אָט־די וועלכע איז אין פון תורה2)), און יעדער איד דאַרף

זיך פירן לויט דעם חלק אין תורה,

תורה איז אַ נצחית און אויך די אין וועלכן זיין נשמה איז מושרש. סיפּורים פון תורה זיינען נצחיים און

הוראות פאַר אַלע דורות. די הוראה בנוגע פּרטי חובת הלבבות, די עבודה פון דעם געבראַכטן מאמר רז"ל איז;. פּנימית פון אהבה ויראה, אַז אין דעם

זיינען פאַראַן אַ סך חילוקים^ג), און

דאָס וואָס בנוגע געוויסע פּרטי די־ יעדער איינער האָט זיך זיין שער, נים און בפרט מנהגים איז פאַראַן אָן דורך וועלכן ער דערהויבט זיך און

פאַרבינדט זיך מיט אלקות.

1) דב"ר ט, ט. שוח"ט צ וש"נ. הובא —

בהקדמת הרמב"ם לספרו.

1149דאָס איז אָבער נאָר בנוגע פּרטים, און נאָר געוויסע פּרטים.

און אַזוי ווי אין דעם ענין פון תפלה, איז דאָך ידוע אַז די פאַרשידענע נוסחאות התפלה נעמען זיך דערפון וואָס „י"ג השתחויות היו במקדש נגד י"ג שעריו שנרמזו לעתיד אי"ה" — די צוועלף שערים פאַר די י"ב שבטים „שער ראובן וגו'" און דער דרייצנטער שער איז דער „שער הכולל" פאַר אַלע שבטים, דער נוסח התפלה וואָס איז פאַר אַלע אידן גלייך. און הגם אַז ס'איז פאַראַן אַ מעלה אין די שערים הפּרטים פאַר יעדן שבט באַזונדער און אין דער צייט ווען ס'איז געווען באַוואוסט צו אַלעמען צו וועלכן שבט וועלכער יעדער איד באַלאַנגט איז געווען בעסער אַז יעדערער זאָל אַריינגיין דורך זיין שער . . . אָבער בזמן הזה ווען מ'ווייסט ניט די שבטים (איז בעסער אַז אַפילו די וואָס ווייסן יאָ זייער שבט ווי כהנים ולווים) זאָלן אַריינגיין דורך דעם שער הכולל — וואָס דאָס איז דער נוסח וואָס דער אריז"ל האָט מתקן געווען

על דרך זה איז אויך אין תורה, סיי גליא דתורה, סיי פנימיות התורה — צוליב דעם וואָס מען ווייסט ניט צו וועלכן שורש מען איז שייך — דאַרף מען גיין דורך דעם שער הכללי.

דעם אַלטן רבי'ן האָט מען אויטגעקליבן)) און ער האָט מחבר געווען דעם שו"ע, מברר זיין די הלכות אין גליא דתורה; מייסד געווען תורת חסידות

פּנימיות התורה ודרכי העבודה ; און מברר געווען דעם נוסח התפלה, אַ נוסח כללי צוגעפּאַסט פאַר יעדער אידן8)) — וואָס די אַלע דריי ענינים זיינען צוגעפּאַסט פאַר אַלע אידן און פאַר יעדער אידן — און דורך זיי קען באַ יעדערן דורכגיין אַלע העלאות (בתפלה) און אַלע המשכות (אין תורה און דורך תורה).

ויהי רצון, אַז מען זאָל גיין אין דעם דרך הסלולה וועלכן מען האָט פאַר אונז אויסגעטראָטן, און מען זאָל עס מפיץ זיין צו אַלע אידן (אויך עניני השולחן ערוך און נוסח התפלה גייען אַריין אין הפצת המעיינות), און מיר האָבן די הבטחה, אַז דורך הפצת המעיינות חוצה וועט זיין דער קא אתי מר, דאָ מלכא משיחא, בקרוב ממש.

(משיחת ש"פ נצו"י תשס"ו)