הוספות - שיחות יב

518ט"ו שבט

פּרטים פון דעם גאַנצן יאָר, וואָס עס זאָל זיין מיטן מענטשן, על דרך זה איז חמשה עשר בשבט ראש השנה לאילנות.

עס שטייט אין ספרים אויף דעם וואָס די תורה זאָגט כי האדם עץ השדה)); אַז אַ מענטש איז בכמה ענינים — גלייך צו אַ בוים. איינער פון די ענינים איז; אַ בוים האַלט אין איין וואַקסן, דאָס איז אַן עיקר אין אַ בוים. דערפאַר ווערט ער אָנגערופן צומח, ווייל זיין ענין איז צו וואַקסן, פריער איז ער אַ קערנדל, דערנאָך — אַ קליינער בוים, דערנאָך519— אַ גרויסער בוים, און דערנאָך דעט געוואָרן פון רבי'ן דעם בעל גיט ער אַרויס פּירות. דאָס איז איי־ההילולא, וואָס מען האָט ערשט גענע פון די זאַכן וואָס אַ מענטש פּראַוועט, און פירט זיך אין דעם בכלל און אַ איד בפרט דאַרף זיך דרך פון זיינע תלמידים,

לערנען פון בוימער, אַז ער דאַרף

איר זאָלט דערפילן זיינע הוראות,

ניט קוקנדיק ווי גוט דער היינט האַלטן אין איין וואַקסן אין תורה, איז (אין לערנען תורה, אין קיום מצוות און הנהגה טובה, און טאָן המצוות און בכלל אין הנהגה, אויפ־דאָס מיט אַ צופרידנקייט — בשמחה פירונג), דאַרף מען זיך אָנשטרענגען ובטוב לבב,

אַז דער מאָרגן זאָל זיין נאָך בעסער,

און דער איבערמאָרגן נאָך בעסער. אמת'ן נחת, אידישן נחת און חסיאון אַז מען שטרענגט זיך אָן, האָט דישן נחת — אייערע עלטערן שיחי', מען די הבטחה אַז — מסייעין אותו), אייערע ראשי ישיבות שיחי' ביז צום מען העלפט אים — מלמעלה, אַז רבי'ן בעל ההילולא.

ער זאָל טאַקע שטייגן און ווערן

העכער, ביז נאָך מערער וויפל ער איר זאָלט מצליח זיין אין לימוד