Addenda - sichos 12

518דער ענטפער אויף דעם5) כאָטש בכלל איז דער סדר21)): ביאת המשיח, בנין בית המקדש, קבוץ גליות, תחית המתים, אָבער תחית המתים פון יחידים איז געווען און וועט זיין פריער אויך. וכידוע כמה ספּורים בש"ס ומדרשים ומצדיקים שהחיו מתים. וכמאמר רז"ל זוטי דאית בכו מחי' מתים 28)).

(משיחת י"ג שבט, תשי"א) שבט

פּרטים פון דעם גאַנצן יאָר, וואָס עס זאָל זיין מיטן מענטשן, על דרך זה איז חמשה עשר בשבט ראש השנה לאילנות.

עס שטייט אין ספרים אויף דעם וואָס די תורה זאָגט כי האדם עץ השדה)); אַז אַ מענטש איז בכמה ענינים — גלייך צו אַ בוים. איינער פון די ענינים איז; אַ בוים האַלט אין איין וואַקסן, דאָס איז אַן עיקר אין אַ בוים. דערפאַר ווערט ער אָנגערופן צומח, ווייל זיין ענין איז צו וואַקסן, פריער איז ער אַ קערנדל, דערנאָך — אַ קליינער בוים, דערנאָך519— אַ גרויסער בוים, און דערנאָך דעט געוואָרן פון רבי'ן דעם בעל גיט ער אַרויס פּירות. דאָס איז איי־ההילולא, וואָס מען האָט ערשט גענע פון די זאַכן וואָס אַ מענטש פּראַוועט, און פירט זיך אין דעם בכלל און אַ איד בפרט דאַרף זיך דרך פון זיינע תלמידים,

לערנען פון בוימער, אַז ער דאַרף

איר זאָלט דערפילן זיינע הוראות,

ניט קוקנדיק ווי גוט דער היינט האַלטן אין איין וואַקסן אין תורה, איז (אין לערנען תורה, אין קיום מצוות און הנהגה טובה, און טאָן המצוות און בכלל אין הנהגה, אויפ־דאָס מיט אַ צופרידנקייט — בשמחה פירונג), דאַרף מען זיך אָנשטרענגען ובטוב לבב,

אַז דער מאָרגן זאָל זיין נאָך בעסער,

און דער איבערמאָרגן נאָך בעסער. אמת'ן נחת, אידישן נחת און חסיאון אַז מען שטרענגט זיך אָן, האָט דישן נחת — אייערע עלטערן שיחי', מען די הבטחה אַז — מסייעין אותו), אייערע ראשי ישיבות שיחי' ביז צום מען העלפט אים — מלמעלה, אַז רבי'ן בעל ההילולא.

ער זאָל טאַקע שטייגן און ווערן

העכער, ביז נאָך מערער וויפל ער איר זאָלט מצליח זיין אין לימוד

התורה און אין קיום המצוות.

בשלח

עס שטייט אויך8)), אַז הס הכירוהו עת ים סוף, זאָגט דער מדרש^א), תחלה. די קינדער וועלכע זיינען געהי' כל אחד ואחד מראה באצבעו באָרן געוואָרן אין שיעבוד מצרים ואומר זה א־לי ואנוהו. ד. ה. אַז דע־און האָבן ניט געוואוסט פון קיין מאָלט איז געווען אלקות בגילוי, ביז אַנדער אופן, איז אויף זיי שטייט אַז יעדער איינער האָט געקענט אָנ־ ויניקהו דבש מסלע ושמן מחלמיש ווייזן מיטן פינגער און זאָגן זה, צור, מען האָט געמאַכט פאַר זיי וואָס דאָס איז דאָך דער ענין פון מלמעלה צוויי עיגולים, איינער פון נבואה כדאיתא באגרת הקדש7)), שה־דבש און איינער פון שמן, און פון דעם נבואה היא ראי' בדומה לראי' מוחשית האָבן זיי זיך געשפּייזט, און פון זיי

איז אויסגעוואַקסן דער דור הגאולה,

— און בשעת יציאת מצרים וקריעת

3) יומא לח.

3) סוטה יא, ב. שמות רבה א, יב.

4) דברים לב, יג.