ברכת כ"ק אדמו"ר שליט"א אחרי קבלת הפ"נ הכללי,

א. דער אויבערשטער זאָל ממלא זיין משאלות לבב כל אחד ואחת לטובה, בקרוב ממש,

כולל ונקודתו — אַ כתיבה וחתימה טובה בכל הענינים, סיי הפרטיים און סיי הכלליים, און פרטיים וכלליים גם יחד.

יעדערער זאָל האָבן אַ שנה מוצלחה בגשמיות, אַ שנה מוצלחה ברוחניות, און אַ שנה מוצלחה אין לימוד התורה, קיום המצוות און עבודת התפלה במיוחד, וכל זה — מתוך שמחה וטוב לבב.

ובמיוחד — ווי כ"ק מו"ח אדמו"ר נשיא דורנו האָט מדגיש געווען^א — עס זאָל זיין „עמדו הכן כולכם", זיין אַלע צוזאַמען צוגעגרייט צו דער גאולה האמיתית והשלימה, וואָס קומט תיכף ומיד ממש,

אַזוי אַז נאָך היינט, ערב ראש השנה — גייען אַלע אידן, „בנערינו ובזקנינו גו' בבנינו ובבנותינו"^ב, תיכף ומיד ממש — „ארו עם ענני שמיא"^ג — אין ארץ הקודש, אין ירושלים עיר הקודש, להר הבית, אין מקדש אד' כוננו ידיך^ד.

וואָס דאָס (די גאולה) ווערט צוגעאיילט במיוחד — דורך הפצת פנימיות התורה, הפצת המעינות חוצה^ה, און הפצת כל התורה ומצוותי', ובאופן דמוסיף והולך ואור,

וכל המזרז בזה וכל המוסיף בזה — הרי זה משובח.

ב. יהי רצון אַז עס זאָלן מקויים ווערן אַלע ענינים וועגן וועלכע עס רעדט זיך דאָ אין פדיון הכללי, און די ענינים וואָס מ'האָט געדאַרפט צוגעבן אין דעם — וואָרום צו טוב איז ניטאָ קיין שיעור — וכלפי שמיא גליא, ואדרבה — דער אויבערשטער איז נאָך מוסיף בתוספת מרובה על העיקר^ו.

ביז — די ברכה אַז עס קומט גלייך, היינט ערב ראש השנה, פאַר ראש השנה — די גאולה האמיתית והשלימה.

ובפרט אַז שוין בערב ראש השנה שטייען אידן אין אַ מצב נעלה — ווי עס שטייט אין טור^ז (בשם פון „מדרש"^ח): כתיב^ט כי מי גוי גדול וגו' (אשר לו אלקים קרובים אליו), איזה אומה כאומה זו שיודעת אופי' של אלקי' כו', און זיי ווייסן אַז זיי האָבן זוכה געווען בדין, ביז אַז דאָס איז קענטיק אין זייערע לבושים — „לובשים לבנים ומתעטפים לבנים" (מיט די אַלע פרטים אויסגערעכנט אין טור).

ג. ובשנה זו קומט אין דעם צו נאָכמער — אַז ערב ראש השנה קומט2אויס ערב שבת, אַן ערב והכנה צו יום טוב של ראש השנה שחל להיות בשבת^י:

נוסף צו דער הכנה פון ערב ראש השנה בכלל (ביז באופן אַז שוין דעמולט^יא איז זוכין בדין) — קומט צו דעם יאָר, אַז ס'איז אויך ערב שבת, וואָס דעמולט איז מען זיך מכין צו שבת^יב, אָנהויבנדיק פון פרייטיק אינדערפרי, וכל המקדים הרי זה משובח, ובפרט דורך „רץ" בערב שבת^יג, אַ ריצה לדבר מצוה (לצורך שבת^יד),

און נאָכמער: נוסף צו די הכנות צו שבת, איז בערב שבת שוין אויך דאָ אַ מעין — „טועמי' חיים זכו"^טו — פון די ענינים פון שבת, כולל אַ טעימה ומעין פון דעם ענין פון „כל מלאכתך עשוי'" בשבת^טז, ע"ד ווי ס'איז געווען באַ דעם ערשטן יום הששי (פון מעשה בראשית), יום בריאת אדם הראשון — אַז „אדם נברא בערב שבת ומפני מה כו' כדי שיכנס לסעודה מיד", „שימצא הכל מוכן" לסעודה^יז.

וואָס דאָס גיט צו נאָכמער אין דעם זוכים בדין בערב ראש השנה, זייענדיק אויך ערב שבת, ווען מ'איז זיך מכין און מ'האָט אַ טעימה פון דער „סעודה" בשבת,

כולל ובמיוחד כנ"ל — אַז גלייך בערב ראש השנה פאַרענדיקט מען אַלע הכנות צו דעם שבת אין אַן אופן של ריצה, ביז — אַז בערב ראש השנה זה, דער לעצטער טאָג פון שנת תשמ"ט ידיך^יח, איז מען רץ פון גלות אין דער גאולה, אַזוי אַז מ'זאָל זיך דעמולט (בערב ר"ה) שוין קענען אָנהויבן גרייטן בעוד מועד צו פּראַווען יו"ט של ראש השנה שחל להיות בשבת בתכלית השלימות „כמצות רצונך"^יט, בגאולה האמיתית והשלימה, אין ביהמ"ק השלישי — וואָס דעמולט וועט זיין תקיעת שופר בפועל אויך ביום השבת (ביום ראשון פון ר"ה^כ), ואדרבה — ביתר שאת וביתר עוז^כא,

וואָס דערצו דאַרף מען האָבן די הכנות בערב ראש השנה — במילא דאַרף שוין קומען די גאולה בערב ראש השנה, בכדי אַז מ'זאָל זיין אין ארץ ישראל וכו' נאָך פאַר ראש השנה אויף קענען זיך צוגרייטן צו מקיים זיין מצוות היום בראש השנה בתכלית השלימות.

און דערצו איז בערב ראש השנה שהוא ערב שבת — הכל מוכן לסעודה, כולל — די סעודה דלעתיד לבוא, סעודת לויתן ושור הבר^כב, כולל — די ענינים רוחניים שבזה (כמבואר אין3לקו"ת^כג), אָבער לכל לראש — די סעודה גשמית (ווי אָפּגע'פסק'נט אין חסידות^כד) — וואָס דער (זוכים ב)דין פון ראש השנה איז דאָך בעיקר אויף די ענינים גשמיים פון אידן^כה, מידו המלאה הפתוחה הקדושה והרחבה^כו, מיט אַ הרחבה הכי גדולה — באופן פון „הכל מוכן לסעודה".

ד. ובפרט אַז ערב ראש השנה, דער לעצטער טאָג פון יאָר, איז אויך דער יום הולדת פון דעם רבי'ן דער צמח צדק, ווען „מזלו גובר"^כז, ובפרט בשנה זו ווען עס ענדיקט זיך דער שנת המאתיים^כח להולדתו (כמדובר כמה פעמים) — וואָס די נעמען „צמח צדק" גייען אויף משיח צדקנו^כט — גיט דאָס נאָכמער צו כח אַז ביום זה זאָל זיין די צמיחה (צמח) פון משיח צדקנו (צדק), באופן פון מראה באצבעו ואומר זה^ל.

אין דעם קען מען נאָכמער צוגעבן — דורך דעם וואָס יעדערער, אנשים נשים וטף, וועט אויסנוצן דעם טאָג (ערב ראש השנה) אויף מוסיף זיין לזכותו פון דעם צ"צ (נוסף אויף דעם אייגענעם זכות בזה) אין די ענינים אין וועלכע ס'איז באַשטאַנען (עיקר) עבודתו פון דעם בעל יום הולדת (וואָס מזלו גובר ביום זה), ובכללות — איז ענינו געווען: מפיץ זיין תורה, ובפרט — פנימיות התורה, מפיץ זיין עבודת התפלה און עבודת כל המצוות כולם בהידור, כולל ובמיוחד — מצות הצדקה.

והיות אַז דער צמח צדק איז געווען נשיא הדור שלו, והנשיא הוא הכל^לא — ווערט נמשך מענינו זה של הצ"צ צו אידן בדורות שלאחרי זה אַז „מ'געהערט" צו אים. ובפרט אַז אין דעם איז אויך באַשטאַנען די עבודה ותפקיד ושליחות פון כ"ק מו"ח אדמו"ר נשיא דורנו — ווי ער האָט מערערע מאָל מסביר געווען, אַז דער תפקיד פון דעם דור איז — הפצת התורה והתפלה והמצוות, ובפרט — הפצת פנימיות התורה.

און — מ'האָט דעם כח צו טאָן דאָס אָן קיין טירחא, ובלשון כ"ק מו"ח אדמו"ר — אַז עס איז שוין אַלץ מוכן און עס דאַרף נאָר זיין „עמדו הכן כולכם", ובפרט שטייענדיק בערב שבת ווען „הכל מוכן לסעודה", מעין ובדוגמת „כל מלאכתך עשוי'" שבשבת.

ובפרט אַז דער טאָג איז דער סיום וחותם פון אַ גאַנצן יאָר, מלא בתורה ומצוות ומעשים טובים.

דעריבער וועט מען זיכער אויסנוצן דעם יום הולדת המאתיים פון צמח צדק — אויף מוסיף זיין אין לימוד תורתו פון4דעם צמח צדק, און אין נתינת הצדקה בקשר מיט דעם יום הולדת המאתיים, ומה טוב — אַ הוספה בצדקה אין אַ מספר פון מאתיים — מאתיים פרוטות (וואָס דאָס איז בהישג יד פון יעדערן, אפילו קינדער), און די וואָס ווילן געבן מער — מאתיים פון אַן אַנדער מטבע, אָדער מאתיים שטרות וכיו"ב — וועט דאָס נאָכמער צוגעבן אין די אַלע ענינים האמורים.

און דאָס וועט נאָכמער מוסיף זיין, אַז נאָך ביום זה, ערב ראש השנה (ווען זוכים בדין), דער לעצטער טאָג פון תשמ"ט ידיך, ערב שבת (ווען טועמי' חיים זכו), יום הולדת המאתיים פון דעם צמח צדק (שמו של משיח) — זאָל קומען די גאולה האמיתית והשלימה,

והקיצו ורננו שוכני עפר^לב, צוזאַמען מיטן צמח צדק און צוזאַמען מיט כ"ק מו"ח אדמו"ר נשיא דורנו, באופן פון מראה באצבעו ואומר זה,

און צוזאַמען מיט זיי וועלן אַלע אידן, אנשים נשים וטף — גלייך אַרויסטאַנצן, באופן פון רץ, און אַריבערגיין פון דעם לעצטן רגע אין גלות — אין דער ערשטער רגע פון גאולה — גאולה האמיתית והשלימה, ביום הששי לפרשת האזינו השמים ותשמע הארץ, און לפרשת חלק הוי' עמו יעקב חבל נחלתו,