הוספות - שיחות ומכתבים יח

379פירער, צו דערפילן זייער פליכט (וואָס איז אויך אַן אויסערגעוויינלעכער זכות) אין דעם געביט פון חינוך על טהרת הקדש, יעדער איינער און איינע לויט זיינע, און אירע, פולע מעגלעכקייטן . . .

(ממכ' כ"ח תשרי, ה'תשכ"ז)

י ו ם ה כ פּ ו ר י ם

לשון הברכה שאמר כ"ק ארמו"ר שליט"א

ערב יום כיפור

אחרי תפלת מנחה, תשכ"ו:

דער אויבערשטער זאָל געבן אַ חתימה און אַ גמר חתימה טובה לשנה טובה ומתוקה בגשמיות ורוחניות, בטוב הנראה והנגלה, למטה מעשרה טפחים.

אַזוי ווי דער יאָר איז שנת השבע שנת השמיטה שבת להוי' זאָל זיין אַ התעוררות תשובה פנימיות ואמיתית בחרטה גמורה על העבר וקבלה טובה על להבא, מתוך מנוחה ושמחה וטוב לבב, אַזוי ווי שבת איז שבת מן המזיקין מבפנים ומזיקין מבחוץ.

ס'זאָל זיין אַ שנת אורה שנת ברכה שנת הצלחה שנת תורה, און מ'זאָל עוסק זיין אין תורה ועבודה מתוך מנוחה ושמחה וטוב לבב, והרחבה אמיתית עד שיבא גואל צדק ויגאלנו בקרוב ממש ויוליכנו קוממיות לארצנו וה' בראשם.

380ס'זאָל זיין אַ הצלחה'דיקער יאָהר, אין לימוד התורה און קיום המצוות בהידור, ביז לקיום היעוד שיבוא גואל צדק ויגאלנו בקרוב ממש ויוליכנו קוממיות לארצנו בעגלא דידן.

אחרי תפלת מנחה, תשכ"ז:

דער אויבערשטער זאָל געבן אַ חתימה און אַ גמר חתימה טובה לשנה טובה ומתוקה בטוב הנראה והנגלה למטה מעשרה טפחים.

עס זאָל זיין אַ התעוררות תשובה אמיתית, מתוך שמחה וטוב לבב — תשובה עילאה, ומתוך בריאות הנכונה, און מען זאָל דאָס ממשיך זיין אין אַ שנה טובה ומבורכת, בבני חיי ומזוני רויחי.

דער אויבערשטער זאָל מקיים זיין הקהל בשנת הקהל זו, און ער זאָל הקהל זיין את כל^א העם האנשים והנשים והטף וגרך אשר בשעריך, און מעלה זיין זיי לירושלים לראות גו' אין דער גאולה האמיתית והשלימה ע"י משיח צדקנו, און עס זאָל זיין ישמעו ילמדו ויראו גו' ושמרו לעשות את כל דברי התורה הזאת, מתוך שמחה וטוב לבב ומתוך הרחבה, בגשמיות וברוחניות גם יחד^ב.381און מגלה זיין ו די גאולה האמיתית והשלימה ע"י משיח צדקנו, בעגלא דידן למטה מעשרה טפחים.

אַ גוט יאָר און אַ חתימה און אַ גמר חתימה טובה.

382און מקרב זיין על ידי זה די גאולה האמיתית והשלימה ע"י משיח צדקינו, דורך התמדה ושקידה בלימוד הנגלה ובלימוד החסידות ביז — אין אַ אופן אַז איהר וועט פועל'ן שיפוצו המעינות חוצה וקאתי מר דאָ מלכא משיחא בקרוב ממש, אמן כן יהי רצון.

אחרי תפלה מנחה, תשכ"ט:

דער אויבערשטער זאָל געבן אַ התעוררות תשובה אמיתית, און ווי דער אַלטער רבי איז מסיים אין די פסוקים (אגה"ת פ"א) — „השיבנו ה' אליך וגו'", וועט זיין „ונשובה", ביז וואַנענט אַז „חדש ימינו כקדם",

און עס זאָל זיין מתוך שמחה וטוב לבב, אַזוי ווי תשובה עילאה איז. און דאָס זאָל מאיר זיין אין אַלע כחות הנפש און אַראָפּקומען בפועל אין מחשבה דיבור ומעשה מתוך הרחבה ומתוך שמחה וטוב לבב,

און דאָס וועט ממשיך זיין ברכת הוי', אַז עס זאָל זיין אַ שנת אורה, שנת ברכה כו' און אַ שנת תורה, וועט עס במילא זיין^א אויך אַ שנת גאולה — גאולה הפרטית^ב און גאולה הכללית — בביאת משיח צדקנו בקרוב ממש^ג, יבוא ויגאלנו ויוליכנו קוממיות לארצנו, ושמחת עולם על ראשם.

1) ראה רמב"ם הל' תשובה פ"ז ה"ה. אגה"ת פי"א ובחותמה (ספי"ב).

2) ראה אגה"ק ס"ד.

3) כל' הרמב"ם ואדה"ז (שם) — מיד.

להת' שי' — לפני כל נדרי, תשכ"ט:

וידבר גו' דבר גו' יברכך גו' יאר גו' ישא גו' ושמו גו' ואני אברכם.

דער אויבערשטער זאָל געבן יעדערן פון אייך און אַלעמען צוזאַמען, כהלשון — ברכנו אבינו כולנו כאחד — אַ שנת אורה אַ שנת ברכה וכו' מיט אַלע אותיות פון א"ב, ביז אַ שנת תורה — אין לימוד התורה בהתמדה ושקידה סיי אין נגלה סיי אין חסידות, און דער לימוד זאָל מביא זיין לידי מעשה קיום המצות בהידור, און טאָן כל האמור מתוך שמחה וטוב לבב ובבריאות הנכונה,

און אַראָפּבריינגען דאָס למטה מעשרה טפחים, ביז אַז עס וועט זיין דער ופרצת ימה וקדמה וצפונה ונגבה; נחלה בלי מצרים — באַ אייך אין לימוד התורה, וועט איר דאָס אַראָפּבריינגען און ממשיך זיין דערנאָך אין דעם ונתתי גשמיכם בעתם^א, אַז אין אַלע ענינים גשמיים^ב זאָל אויך נמשך ווערן די ברכת ה' פון ופרצת וגו' ביז אין אַן אופן פון נחלה בלי מצרים, מידו^ג המלאה הפתוחה הקדושה והרחבה,

383און אַראָפּבריינגען די גאולה הפרטית, איר זאָלט לערנען אָן קיינע מניעות ועיכובים בהצלחה רבה ומופלגה, ביז — אַראָפּבריינגען אויך די גאולה הכללית האמיתית והשלימה ע"י משיח^ד צדקינו יבוא ויגאלנו ויוליכנו קוממיות לארצנו בקרוב ממש, אמן כן יהי רצון.

* אַ חתימה און אַ גמר חתימה טובה.

384זאָלן זיין אַלע ענינים אין אַן אופן פון כל מלאכתך עשוי', און דאָס וואָס אידן האָבן אַ טרחא הכי קלה^ג וועט אָנגענומען ווערן למעלה, אַזוי ווי עס דאַרף אָנגענומען ווערן, אַלס אַ דבר גדול ונפלא ועצום עד כי גדל מאד^ד,

און דאָס זאָל ממשיך זיין דעם אויבערשטנס ברכות, אַז עס זאָלן זיין אַלע ענינים בשובה ונחת, בני חיי ומזוני רויחי, און אַז מען זאָל פאַרענדיקן דעם גלות מתוך שמחה וטוב לבב און קומען בקרוב ממש אין דער גאולה האמיתית והשלימה דורך משיח צדקנו, יבוא ויגאלנו ויוליכנו קוממיות לארצנו,

און אַז אויך פאַר דעם זאָל שוין זיין דער „תן כבוד לעמך תהלה ליריאך ותקוה טובה לדורשיך כו' שמחה לארצך וששון לעירך [וואָס דאָס מיינט מען ירושלים עיר הקדש] וצמיחת קרן לדוד עבדך ועריכת נר לבן ישי משיחך" — וואָס גייט אויף משיח'ן, אָבער פריער, אין די לעצטע טעג פון גלות, זאָל זיין דער „כבוד לעמך כו' שמחה לארצך וששון לעירך",

און אַז מתוך מנוחה ושמחה וטוב לבב זאָל מען פאַרענדיקן אָט דאָס וואָס מען דאַרף פאַרענדיקן אין תורה עבודה וגמילות חסדים, און גיין לקבל פני משיח צדקנו בעגלא דידן. אמן כן יהי רצון.385וועט זוכה זיין ללמוד אויך תורתו^ה, ע"י ההכנה8) פון לימוד פּנימיות התורה עתה, מתוך שמחה וטוב לבב.

און דאָס זאָל אויך נכלל ווערן אין דער חתימה וגמר חתימה טובה לשנה טובה ומתוקה, בטוב הנראה והנגלה, למטה מעשרה טפחים, בגשמיות וברוחניות גם יחד, און אין אַן אופן פון „כבוד לעמך תהלה ליראיך כו' שמחה לארצך וששון לעירך", ביז „ועריכת נר לבן ישי משיחך", יבוא ויגאלנו ויוליכנו קוממיות לארצנו בקרוב ממש.

386הגהה לאחרי זמן: שוב מצאתי ברשימות הצ"צ על איכה* וז"ל: ט"ב ויוהכ"פ שניהם אסורים בנעילת הסנדל, אלא שזה מצד מעלה יתרה בעליות המל' למע' מבחי' נעל כו' וזה להיפך . . .

(ממכ' כ"ג תמוז, תש"ט)387התפשטות הטומאה לאחר סור קדושת יוהכ"פ (עיי' מק"מ לזח"ב קעג, א) וא"כ אין מועיל הנט"י — איזה שתהי' — ביוהכ"פ.

(ממכ' כ"ק אדמו"ר שליט"א)

באמת שטייט עס אין פסוק^א אַז יו"כ איז ר"ה נאָר דאָרטן קען מען זאָגן אַז עס איז אויף יובל אָבער לויט דעם ביאור פון צמח צדק קומט אויס אויף יעדער יאָהר.

עפ"י נגלה קומט אויכעט אויס אַז יוהכ"פ איז שייך צו ר"ה אַזוי ווי מיר געפינען באַ דעם ענין פון שילוח עבדים, וואָס עס פאַנגט זיך אָהן פון ראש השנה, וואָס פון ראש השנה איז אינם עובדים, ואוכלים ושותים, ואינם חוזרים לבתיהם עד יום הכיפורים.

און עס איז פאַראַן אין דעם צוויי הסברות עפ"י נגלה;

א) דער ענין פון יובל טוהט זיך אָפּ ביוהכ"פ דורך תקיעת שופר, וואָס ביוהכ"פ ווערט נתברר אַז בר"ה איז געווען דער שחרור^ב.

— ע"ד החילוק צווישן צדיקים גמורים ובינונים וואָס באַ בינונים איז תלוים ועומדים עד יום הכיפורים וביום הכיפורים איז זוכים בדין —

ב) דער ר"ן^ג אין ראש השנה איז מבאר דעם ענין אַז דער שחרור איז מיט תקיעת שופר פון יום כפור וואָס דאָס איז דער ר"ה לענין שחרור, נאָר דאָס וואָס פון ר"ה אָהן איז אינם עובדים, ואוכלים ושותים איז דאָס אַ הוספה פון שנה שעברה והכנה להשחרור.

דער נפקא מינה פון די ביידע הסברים איז; לויט דעם ערשטן הסבר קומט אויס אַז פון ר"ה ווערט דער שנה החדשה נאָר עס איז תלוי אין דעם בירור פון יוהכ"פ.

און לויט דעם צווייטן הסבר קומט אויס אַז ביז יום הכפורים איז שייך לשנה שעברה.

און דער ענין איז ניט נאָר בשנת היובל, נאָר אַזוי איז אויך יעדער יאָהר אַז בפנימיות איז יוהכ"פ ראש השנה, אַזוי ווי מיר געפינען אַז דער ענין פון סליחת עונות פון דער פריערדיקער יאָהר טוט זיך אָפּ אין יוהכ"פ.

(משיחת ליל ערב ר"ה, תש"כ)