Likkutei Sichos
Addenda - sichos and letters 14
630חנוכה
ה'תשמ"ב. ברוקלין, נ.י.
אל בני ובנות ישראל
בכל מקום שהם
ה' עליהם יחיו
בעמדנו בהתחלת ימי חנוכה ובפרט ביום ראשון שלהם, שבו נמצא פך השמן חתום בחותמו של כהן גדול, אשר בשמן זה הדליקו המנורה בבית המקדש כל שמונת ימי חנוכה אלה,
וע"פ מאמר חז"ל דאין מזרזין אלא למזורזין, דמזה מובן ג"כ — דמזרזין על ההידור במצות — בעיקר למהדרין מן המהדרין,
אשר בדורות אלה — בנרות חנוכה המנהג פשוט דכאו"א בישראל הוא — לעשות ולקיים מצוה זו באופן דמהדרין מן המהדרין — להוסיף בנרות (נר מצוה דחנוכה) מיום ליום.
יה"ר שתשפיע הנהגה זו בפשטות בקיום מצות השם דנרות חנוכה — לשמור ולעשות בהידור מן ההידור כל מצוות השם ובמשך כל ימי השנה,
631וכמו שמוסיפים הבנה וחיות ואור בקיום כל מצוות השם ובמשך כל ימי השנה ממצות חג המצות ראש לרגלים, שכולם (וכל המצוות) הם (גם) זכר ליציאת מצרים.
והרי כל המצות נרות הן — וכמו שנאמר כי נר מצוה ותורה אור —
וה"ז גם משלימות מצות נר חנוכה כשפועלת פעולתה באופן דמהדרין מן המהדרין — פעולה נמשכת בכל המצוות ובכל ימות השנה ובאיכות ובכמות גם יחד.
ויה"ר אשר במדתו של הקב"ה שהיא מדה כנגד מדה, אלא שכמה פעמים ככה — יהדר, כביכול, השם בחנוכת בית המקדש השלישי והנצחי בהידור מן ההידור, ובזה — אחישנה בזמן במובן הפשוט (בכמות הזמן — תיכף ומיד) ואחישנה גם באיכות (ברוחניות) במצב הרוחני כמו שהוא בהווה, מבלי לחכות כלל להעלאה בקודש, בנר מצוה ותורה אור, עוד יותר,
ובאתערותא דלעילא יאר הוי' אלקי צבאות פניו אלינו ישיבנו ונושעה, ישועה וגאולה נצחיית וקיימת שאינה בטלה עולמית, שאין אחרי' גלות, גאולה האמתית והשלימה ע"י אחד ויחיד דשמונה נסיכי אדם — משיח צדקנו.
ראש לרגלים: ר"ה ד, א. ובפיה"מ ובר"ח שם. — ולהעיר אשר בכ"מ גם פורים וחנוכה נקראים יו"ט (מג"א ט, יט. שם, כב. מגלת תענית פ"ט. וראה כל בו — הובא בבאה"ט או"ח סתרפ"ג) וג' רגלים ופורים וחנוכה ור"ה ויוהכ"פ הם ציור אדם (לקו"ת דברים נח, א).
שכולם . . מצרים: ראה ס' החינוך מצוה כא (שזכר ליצי"מ) „הוא יסוד גדול ועמוד חזק בתורתנו ובאמונתנו וע"כ אנו אומרים לעולם בברכותינו ובתפלתינו זכר ליצי"מ". וראה זח"ב ריז, א. שם לח, א.
כי . . אור: משלי ו, כג. שבמיוחד שייך לנ"ח ונר שבת (רש"י ד"ה בנים — שבת כג, ב). וראה או"ת להה"מ ר"פ בהעלותך. דרושי חנוכה בתו"א, שערי אורה, אוה"ת ועוד.
פעולה נמשכת בכל המצוות: ראה שערי אורה ד"ה הנ"ל פנ"ג, נט.
מדה כנגד מדה: סנה' צ, סע"א. וראה סוטה ח, ב ואילך.
אחישנה: סנה' צח, א. ירוש' תענית פ"א, ה"א. זח"א קטז, ב ואילך. שערי אורה ד"ה יביאו לבוש מלכות פצ"ו.
יאר . . ונושעה: ע"ד תהלים פ, כ.
ישועה . . עולמית: ע"ד נרות חנוכה שאינן בסילות לעולם (רמב"ן ר"פ בהעלותך).
גאולה נצחיית וקיימת: לשון הפע"ח סוף שער החנוכה.
אחד ויחיד: שהרי נאמר בו: הנה ישכיל עבדי ירום ונשא וגבה מאד (ישעי' נב, יג). וראה תנחומא ס"פ תולדות: ירום מאברהם ונשא מיצחק וגבה מיעקב כו' ונשא ממשה וגבה כמלאכי השרת. וראה זח"א קפא, ב. רמב"ם הל' תשובה ספ"ט. שער האמונה פנ"ו. ביאוה"ז וישב. אוה"ת נ"ך עה"פ שם. ועוד. ולהעיר דמשיח דרגתו יחידה (רמ"ז הובא בד"ה וידבר אלקים (הב') תרצ"ט בסופו. ועוד). — בענפים לתנחומא (שם) „ממלאכי השרת". וכ"ה בתנחומא (באבער) תולדות כ.
דשמונה . . משיח: סוכה נב, ב. שייכות שמונת ימי חנוכה לשמונת נסיכי אדם, ראה: תו"א לג, ג ואילך. אוה"ת נ"ך למיכה ה, ז (ע' תעו ואילך). ועוד.
נסיכי אדם: להעיר דבמשיח יש ב' המעלות: רועה (פנימי) ונסיך (מקיף) — תו"א לד, ריש ע"ב.
ובחוץ: דמצות נר חנוכה הוא על פתח ביתו מבחוץ כו' ועד דכליא ריגלא דתרמודאי (שבת כא, ב) „שגם המורדים יבואו לכלות הנפש" (סד"ה מצוה משתשקע, תר"ל).632ב"ה, ערב שבת קודש,
ערב ימי חנוכה, ה'תשמ"ג
ברוקלין, נ. י.
אל בני ובנות ישראל
בכל מקום שהם
ה' עליהם יחיו
לקראת ימי חנוכה, הבאים עלינו ועל כל ישראל לטובה ולברכה — נוסף על ההוראות הכלליות אותן לומדים מעניני' דיומא, ובמיוחד מנרות חנוכה, ובלשון כ"ק מו"ח אדמו"ר: מען דאַרף זיך צוהערן וואָס די ליכטלאָך דערציילן —
מהנכון להתבונן בהוראות הנרמזות בנוסח מצות נר חנוכה, נוסח המועט בכמות ומרובה באיכות — נר חנוכה מניחו על פתח הסמוך כו' מבחוץ; ומהן:
נר — שענינו שלוקחים שמן ופתילה או כיו"ב דברים גשמיים, ואיש (או אשה, שגם הנשים היו באותו הנס) מדליק דברים גשמיים אלו עד שמאירים באור הנראה633לעיני בשר, וביחד עם זה הרי זה נר מצוה ותורה אור — תכלית הרוחניות;
חנוכה — מרמז על ענין חינוך והתחלה של דבר חדש בחגיגיות והדרת קודש, כמו שהי' בחנוכת המזבח וחנוכת בית המקדש בימים ההם בזמן הזה, וביחד עם זה גם מלשון חינוך ולימוד, שמצות נר חנוכה מחנכת ומלמדת את מקיים המצוה וכל אשר בסביבתו לימוד חדש וסדר עבודה חדש, באופן דמוסיף והולך ואור;
מניחו — שמדליקו במקום הנחתו, מניחו שם בלי טלטולים ושינויים; כל עבודתו האמורה היא קבועה בסדר חייו, קביעות בנפש.
על פתח — מתאים לכלל גדול שבתורה ואהבת לרעך כמוך, מקום ואופן עבודתו הם — שתהא נראית ומאירה, שמשפיעה למחוץ ממנו, ולא עוד אלא —
סמוך כו' מבחוץ — מניחו בסמיכות לכל אלה הנמצאים (עדיין מפני איזו סיבה שתהי') מבחוץ לעניני חנוכה, כולל גם כן הנמצאים עדיין מבחוץ לעניני יהדות בכלל, ולא עוד, אלא שאפילו
634אם הי' דר בעלי' — שהוא מבני עלי', יש לו חלון הסמוך (ושייך) לרשות הרבים, שגם ברשות הרבים יהי' מאיר ומשפיע נר של בן עלי' זה.
והלכה כבית הלל, אשר הולך ומוסיף מיום ליום בעניני נר מצוה ותורה אור כי טוב, בכל פרטיהם ודקדוקיהם.
ואף על פי שלכאורה האמור לעיל עבודה גדולה היא, הרי הבטיחונו חכמינו ז"ל שאין הקב"ה מבקש אלא לפי כוחם של כל אחד ואחת, ולכל אחד ואחת ניתנו כל הכחות הדרושים למלא את כל האמור ובשלימות, וכמובן, כבכל סוגי ואופני עבודת „השם אלקיך, בשמחה ובטוב לבב".
ותוספת כח ניתנה דוקא בדורות האחרונים — עד אשר המנהג פשוט שכל אחד ואחד מדליק כמהדרין מן המהדרין בזמן הש"ס.
ויהי רצון אשר השם מקור חיים, אשר באורו (תורתו) נראה אור, הוראות בחיי יום יום — יתן ברכתו ויצליח את כל אחד ואחת, הן בענינים הפנימיים והן בעניני חוץ ורשות הרבים, ובהידור מן ההידור,
ובקרוב ממש — יתן בעין יפה ברכתו הכללית והעיקרית, ברכה לאנשים ולנשים לגדולים ולקטנים גם יחד, קהל גדול — הגאולה האמיתית והשלימה על ידי635משיח צדקנו ויקויים הציווי וההבטחה — שאו זמרה ותנו תף כנור נעים עם נבל, כנור של מקדש בימות המשיח — כנור של שמונה נימים.
בכבוד ובברכה לימי חנוכה מאירים,
מאירים בזמנם ואינן בטלין לעולם,
ממשיכים אוום והארתם בכל ימות
6** (4*636ב"ה, י' כסלו, ה'תשמ"ב
ברוקלין, נ.י.
לכל המשתתפים בחגיגת
פתיחת בית חב"ד באילת
ה' עליהם יחיו
בנועם קבלתי הידיעה על דבר אירוע חשוב זה המיועד ליום ג' דחנוכה. ואין צורך להאריך בגודל חשיבות הדבר אשר הימים עצמם — ימי החנוכה — מעוררים ומדגישים אותו.
שהרי ענין חנוכה קשור בחנוכת בית המקדש, שממנו אורה יוצאת לכל העולם, על ידי זה שכל יהודי לוקח מקדושת בית המקדש לתוך ביתו, לקיים מה שכתוב „ועשו לי מקדש ושכנתי בתוכם" — בתוך כל או"א מהם.
ומשחרב בית המקדש — והרי נחרבו רק העצים והאבנים — נשאר ה"מקדש מעט" בבתי כנסיות ובתי מדרשות ובכל מקום שלומדים שם תורה, כולל כל פעולה טובה שתכליתה להפיץ נר מצוה ותורה אור.
וזוהי מטרת בית ליובאוויטש, אשר תפקידו הפצת אור התורה וקיום מצותי', ובפרט בין בני הנוער, ובאופן המודגש במצות נר חנוכה, דמוסיף והולך, ושיהי' אורו שופע גם בחוץ, להאיר דרכם של העוברים ושבים הנמצאים עדיין „בחוץ" ולקרבם לאביהם שבשמים.
ויהי רצון אשר כל המשתתפים בחגיגת בית חב"ד באילת יקיימו האמור גם בנוגע להשתתפותם ועזרתם — בגופן ובנשמתם ובממונם — לבית חב"ד וכל הפעולות הברוכות המתקיימות בו ויוצאות ממנו לכל הסביבה, באופן דמוסיף והולך ואור ומתוך שמחה וטוב לבב.
בכבוד ובברכה להצלחה בכל האמור
ולימי חנוכה מאירים, מאירים גם בכל
ימות השנה637ב"ה, ה' דחנוכה, ה'תשמ"א
ברוקלין, נ.י.
לכל המשתתפים בחנוכת
„מקוה ישראל" דמאָנטרעאל — שליט"א שלום וברכה!
בשמחה ובנועם נתקבלה ההודעה אודות חנוכת המקוה טהרה — דבר בעתו — בימי חנוכה אלה,
ואשרי חלקם וגדול זכותם דכל אחד ואחת שהשתתפו בכל זה, מתחיל מהצעת התכנית ועד לגמר הבנין והשלמתו.
ויהי רצון שיקוימו תקותם וחפצם שתתרבה הטהרה והקדושה עוד יותר מאשר הי' עד עתה, והלוך והוסיף, וכהוראת נרות חנוכה דמעלין בקודש,
וכל זה יביא, כהודעת חז"ל, לעלי' מדרגא לדרגא ועד לביאת אליהו מבשר טוב וביאת משיח צדקנו — ובאופן דאחישנה.
בכבוד ובברכת הצלחה רבה
מצו"ב השתתפות בהוצאות שכלול הבנין.
ברוקלין, נ.י.
צו די גרינדער און עסקנים פון בית־ועד
פאר ני־געקומענע אידן אין בעלין
ה' עליהם יחיו
מיט פאַרגעניגען האָב איך באַקומען די ידיעה אַז עס איז געשאַפן געוואָרן אַ בית־ועד (צוזאַמענקום־אקאַל) פאַר ניי־געקומענע אידן וואָס האָבן זיך לעצטנס באַזעצט אין בערלין, וואו זיי האָבן די מעגלעכקייט צו נעענטער באַקענען זיך און פאַרפעסטיגען זיך דורך אידישקייט; זעלבסטפאַרשטענדלעך אמת'ע תורהאידישקייט, די ירושה פון אומצייליגע דורות — די לעבעדיגע ירושה וואָס באַלעבט638און באַלייכט דעם אָ־טעגלעכן לעבן פון אַ אידן אומעטום וואו ער געפינט זיך ניט קוקנדיג אויף דער פינצטערניש אין דער וועלט אַרום.
וואָס דאָס איז דאָך אויך דער אינהאַלט פון די ליכטיגע טעג פון חנוכה, וואָס מיר וועלן באַלד פייערן, ווי דאָס דריקט זיך אויס אין דעם וואָס די ערשטע און ספּעציעלע מצוה פון חנוכה איז, אַז אַ איד מאַכט ליכטיג באַ זיך אין שטוב מיט דער ליכטיקייט פון נר מצוה ותורה אור, און דאָס מאַכט ליכטיג אויך פאַר די אַלע וואָס געפינען זיך אַרום אים, און אַפילו פאַר די וואָס גייען פאַרביי אין גאַס און דערזעען די שיינענדיגע חנוכה־ליכט.
דערביי ווערט אויך אונטערשטראָכן, אַז אַ איד באַנוגענט זיך ניט מיט אָנצינדן איין ליכט די* ערשטע נאַכט און צוויי ליכט די צווייטע נאַכט, כאָטש דורכדעם איז ער מקיים די מצוה אין אַן אופן פון מהדרין מן המהדרין, נאָר פון טאָג צו טאָג און פון נאַכט צו נאַכט קומט באַ אים צו נאָך אַ ליכט און נאָך ליכטיקייט. און דאָס דערמאָנט אים, אַז ער דאַרף שטייגן אַלץ העכער און העכער אין אַלע ענינים פון תורה און מצוות פון טאָג צו טאָג.
דער אויבערשטער זאָל געבן, אַז דער גייסט פון חנוכה זאָל זיך אָפּשפּיגלען אין אַ קאָנקרעטן אופן — וואָרום דער עיקר איז דאָך מעשה בפּועל — אין יעדן איינעם און איינע פון די אַנטיילנעמער און באַזוכער אין דעם דאזיגן בית־ועד, און דורכדעם וועט מען אויך געבענטשט ווערן פון דעם אויבערשטן, דער קוואַל פון אַלע ברכות, אין אַלץ וואָס מ'נויטיגט זיך, אין איינקלאַנג מיט דער טלעכער הבטחה: בחוקותי תלכו — „אַז איר וועט גיין אין מיינע געזעצן און היטן מיינע מצוות און זיי טאָן . . . *) — דאַן פאָלגען אַלע ברכות וועלכע זיינען אויסגערעכנט אין דער פּרשה, ביז דער אויבערשטער זאָגט: ואשבור מוטות עולכם ואולך אתכם קוממיות — „איך האָב צעבראָכן די שטאַנגען פון אייער יאָך און פיר אייך מיט אַן אויפגעהויבענעם קאָפּ" — אַז מ'איז שטאַרק אין געזונד, סיי פיזיש און סיי גייסטיג, און מ'איז מוטיג און שטאָלץ צו זיין אַ איד און לעבן ווי אַ איד.
בכבוד ובברכת הצלחה — און מיט
אַ ליכטיגען חנוכה און אַ ליכטיגען תמיד639ב"ה, ערב חנוכה, ה'תשל"ב
ברוקלין, נ.י.
צו אַלע אַנטיילנעמער אין דעם
יערלעכן דינער פון מרכז הישיבות
תוכ־תמימים ליובאַוויטש
ה' עליהם יחיו
די יערלעכע מסיבה קומט הייאָר פאַר אין דער לעצטער נאַכט פון חנוכה, די אַכטע ליכטל.
איינע פון די יסודות'דיגע הוראות פון חנוכה בכלל, און פון „זאת חנוכה" בפרט, איז, אַז אַלע „ליכטיגע" זאַכן, אַלע ענינים פון נר מצוה ותורה אור, דאַרפן שטענדיג פאַרגרעסערט ווערן — ווען אַפילו עס דאַכט זיך, און דאָס קען אויך זיין דער אמת, אַז מ'האָט פריער שוין געטאָן אַלץ וואָס מ'האָט געקענט. דאָס לערנען מיר פון דער מצוה פון נר חנוכה: כאָטש די ערשטע נאַכט, ווען מ'האָט אָנגעצונדן איין ליכטל, האָט מען מקיים געווען די מצוה פון נר חנוכה אין דער פולסטער מאָס, איז אָבער דער דין, אַז עס גייט דורך אַ טאָג דאַרף מען די צווייטע נאַכט אָנצינדן צוויי ליכט, און אַזוי כסדר — מיט איינע מער ווי מיט אַ טאָג פריער.
און אַפילו ווען עס זיינען שוין דורך גאַנצע זיבן טעג חנוכה, וואָס יעדער טאָג פון דער וואָך האָט דאָך זיין ספּעציעלע סגולה אין עניני תורה ומצוה און מ'האָט אין יעדן איינעם פון די טעג דערפילט די פליכט אין דער מאַקסימאלסטער מאָס, איז אַז עס קומט דער אַכטער טאָג חנוכה דאַרף מען ניט נאָר ניט פאַרקלענערן די אַרבעט, נאָר, אַדרבה, ערשט צוגעבן נאָך אַ ליכטל.
דער יום־טוב חנוכה איז דאָך פאַרבונדן מיט חנוכת בית־המקדש, ווי אין נוסח התפלה: ואחר כך באו בניך לדביר ביתך כו' והדליקו נרות כו' וקבעו שמונת ימי* חנוכה אלו כו'.
באַ פאַרשידענע געלעגנהייטן איז אונטערגעשטראָכן געוואָרן, אַז די אויפגאַבע פון יעדער אידישער הויז איז צו זיין אַ „מקדש", אַ „דירה" פאַר דעם אויבערשטן — אַ ליכטיגע דירה, באַלויכטן מיט נר מצוה ותורה אור.
אָבער ווען ווערט דער אמת'ער כאַראַקטער פון דער הויז פולשטענדיג אויסגעפורמט — ווען עס קומען צו נייע דורות אידן, וועלכע ווערן אויפגעהאָדעוועט און דערצויגן אין חינוך על טהרת הקדש, אַזוי אַז זיי זאָלן ווייטער פאַרשפּרייטן די ליכטיקייט פון תורה ומצוות.
און דאָס איז אויך די הויפּט אויפגאַבע פון מרכז הישיבות תומכי־תמימים דערציען תלמידים וועלכע זאָלן ליכטיג מאַכן ניט נאָר באַ זיך אין הויז, נאָר אויך ליכטיג מאַכן אין וועלט; און ניט באַגנונגען זיך מיט די דערגרייכונגען פון היינט,640אַפילו ווען דאָס איז בשלמות, נאָר מוסיף זיין מאָרגן און איבערמאָרגן און אַזוי כסדר, מוסיף והולך מוסיף ואור.
פּונקט אַזוי דאַרף אויך זיין דער אָפּרוף און די שטיצע פון די פריינד פון דער ישיבה. אויב אַפילו די שטיצע וואָס מ'האָט געגעבן פאַראיאָרן איז געווען אין דער פולסטער מאָס, איז אָבער וויבאַלד אַז עס איז דורך אַ יאָר פון דער לעצטער יערלעכער מסיבה, פאָדערט זיך יעצט אַ פאַרגרעסערטע שטיצע, בפרט אַז אויך די באַדערפענישן זיינע פאַרגרעסערט געוואָרן. דעריבער דאַרף יעדער איינער און איינע נעמען אַ גרעסערן חלק אין דער זאַך, סיי פינאַנציעל און סיי אין עסקנות, צו טאָן אַליין און מזכה זיין אויך אַנדערע אין דער ליכטיגער טעטיקייט פון מרכז הישיבות תומכי־תמימים, אין אַן אופן פון מוסיף והולך, אין איינקלאַנג מיט די אָנווייזונגען און גייסט פון דעם ליכטיגען יום־טוב חנוכה.
בזכות זה וועט השם יתברך זיכער פאַרגרעסערן די ליכטיקייט אין יעדער אידישער הויז: ליכטיקייט סיי אין נר מצוה ותורה אור, און אויך אין דעם פּשוטן זין, אַז עס זאָל זיין אמת ליכטיק בגשמיות'וברוחניות גם יחד.
בכבוד ובברכה להצלחה מרובה
ולבשורות טובות בכל האמור
ברוקלין, נ. י.
צו אַלע אַנטיילנעמער אין דעם יערלעכן
דינער פון מרכז הישיבות תומכי־תמימים
ליובאוויטש
ה' עליהם יחיו
עס איז ספּעציעל צוגעפּאַסט וואָס דער הייאָרדיגער דינער קומט פאַר אויף מאָרגען נאָך זאת חנוכה — ווען מ'צינדט אָן די פולסטע צאָל (אַלע אַכט) חנוכה ליכט,
וואָס אין צוגאָב צו אַלע אָפּלערנונגען פון די חנוכה־טעג און חנוכה־ליכט, איז אין דעם דאָ די אַלגעמיינע גרונט־אָנווייזונג, אַז די שליחות פון אַ אידן איז צו מאַכן ליכטיג באַ זיך אין הויז, און אויך אין גאַס, מיט דער ליכטיקייט פון תורה ומצוות — נר מצוה ותורה אור.
641דערביי קומט אויך די אָנווייזונג, אַז אַ איד קען זיך ניט באַגנוגנען וואָס ער טוט אין דעם היינט, אפילו אויב דאָס איז בשלימות; נאָר מאָרגען דאַרף ער ווייטער טאָן און צוגעבן נאָך אַ ליכטל און פאַרשפּרייטן מער ליכטיקייט; און אַז ער האָט אויך דאָס געטאָן בשלימות, דאַרף ער ערשט צוגעבן מער ליכט און ליכטיקייט פון טאָג צו טאָג, ביז ער דערגרייכט די העכסטע שלימות וואָס ווערט אָנגעדייטעט אין דער צאָל פון די אַכט חנוכה ליכט.
די ספּעציעלע באַדייטונג פון דער צאָל פון אַכט חנוכה ליכט ווערט נאָך מער אונטערשטראָכן אין פאַרגלייך מיט דער מנורה אין בית־המקדש וואָס האָט געהאַט ניט מער ווי זיבן ליכט. אויך דער כנור (הארף) — איינער פון די כלי זמר, אינסטרומענטן אין בית־המקדש — האָט געהאַט זיבן נימים (סטרונעס), אָבער ווען משיח וועט קומען, וועט דער כנור אין בית־המקדש האָבן אַכט סטרונעס.
די באַדייטונג פון „זיבן" איז וואָס דאָס ווייזט אויף שלימות אין דער נאַטירלעכער וועלט, וואָס איז באַשאַפן געוואָרן אין זיבן טעג, מיט דער הדגשה אויף דעם זיבעטן טאָג, שבת־קודש — וואָס האָט פאַרפולקאָמט די גאַנצע בריאה. „אַכט" ווייזט אויף אַ העכערע, איבערנאַטירלעכע, וועלט. און אידן האָבן דעם כח — דורך פאַרשפּרייטן תורה און מצוות אין דער וועלט — צו דערהויבן די וועלט צו אַ העכערע שלימות, אַ העכערע וועלט.
דאָס, ווי געזאָגט, איז די שליחות — און אינערלעכע שטרעבונג — פון יעדן אידן, מאַן און פרוי, וואָס קומט ספּעציעל צום אויסדרוק אין די אַכט טעג פון חנוכה, און דאַרף פאָרגעזעצט ווערן אין טאָ־טעגלעכן לעבן אַ גאַנץ יאָר.
חנוכה, ווי באַוואוסט, קומט פון וואָרט חנוך, וואָס באַדייטעט אויך „דערציאונג". חנוכה — חנוך־ה — אונטערשטרייכט די וויכטיקייט פון חנוך, אנהייבנדיג פון בן חמש למקרא, פון עלטער פון פינף יאָר, ווען אַ קינד הייבט אָן לערנען אין חדר און ישיבה. דאַרף מען זיין זיכער, אַז דער חינוך איז דורכגעדרונגען מיט דעם גייסט און די אָנווייזונגען פון חנוכה.
דאָס איז אויך דער חינוך וואָס די תלמידים באַקומען אין מרכז הישיבות תומכי תמימים ליובאַוויטש און אין אַלע ליובאַוויטשער ישיבות אין אַלע לענדער און אין אַלע שטעט וואו זיי זיינען טעטיג. ניט נאָר צינדן זיי אָן לעבעדיגע, שיינענדיגע ליכטעלעך, נאָר דאָס זיינען ליכטעלעך וואָס וועלן שפּעטער אַנצינדן נאָך און נאָך ליכטעלעך, עד סוף כל הדורות.
ואשרי חלקו — וואויל און גרויס איז דער זכות פון יעדן איינעם און איינע וואָס באַטייליגען זיך אין שטיצן און אויפהאַלטן און פאַרשטאַרקן די דאַזיגע באַרימטע תורה מוסדות מיט אַ ברייטער האַנט, אין אַ שטייגענדער מאָס. דער אויבערשטער בלייבט ניט שולדיג, און שיקט זיינע ברכות מדה כנגד מדה — אַריינברענגענדיג מער און מער ליכטיקייט אין אַלץ וואָס מ'נויטיגט זיך, פאַר זיך און פאַר די בני־בית שיחיו, סיי אין גשמיות און סיי אין רוחניות.
בכבוד ובברכה להצלחה
בכל האמור
642. . . ובעמדנו בימי חנוכה, יהי רצון שיהי' בכל זה באופן דמוסיף והולך מוסיף ואור, שהוא גם מהוראת ימי חנוכה, דמוסיף באור מיום ליום.
ויש עוד להוסיף רמז בזה, אשר מקור האור וההוספה שלו הוא משמן, רזי דרזין דאורייתא, שמלימוד תורת החסידות המגלה גם רזי דרזין ועד להבנה והשגה בפועל, יחדיר האור בכל הענינים, ובלשון הכתוב, בכל דרכיך (ועד שיבואו להמטרה) דעהו, דע את אלקי אביך וכו' ומביאה ללב שלם מצוה רמה (כן צ"ל) ונשאה, ואדרבה עולה על כולנה. (עיין קונטרס אחרון קנ"ו ב').
בברכה לבשו"ט בכל האמור
ולחנוכה מתאים להנ"ל
מאשר הנני קבלת מכתבו מיום השני עם המוסגר בו, וכבקשתו מצו"פ הקבלה ממעמד.
וכיון שנמצאים אנו בימי חנוכה, אשר הלכה כב"ה דמוסיף והולך מיום ליום בנר ואור, והנס הי' בכהנים, והנרות אינם בטלים לעולם, הנה כן יבש"ט ויוסיף, הלוך והוסיף בנר מצוה תורה אור ובמאור שבתורה, שהרי הנס הי' בשמן רזי דרזין דאורייתא, ובכל המצטרך לנר ה' נשמת אדם.
בברכה לחנוכה שמח ולבשו"ט
להערה דהשמן שבפך שנמצא לפני חנוכה — הי' בכוחו להדליק לזמן בלתי מוגבל אלא שנעשה נס גדול והדליקו בו רק שמונת ימים, ובזה מתורצת קושית ב"י הידועה.
צ"ע למה יהי' ניסא למגנא — לאחרי שהביאו שמן טהור. ונס המן יוכיח שפסק, ומפורש הטעם — עד בואם אל ארץ נושבת. ולהעיר מצפע"נ עה"ת שמות (יד, כז), ואינו בסתירה להנ"ל, כמובן.
643. . . נכון הדבר לפתח כשרון הדרוש והנאום. והשי"ת יצליחו גם בזה.
קרה"ת בימי חנוכה — מנהגנו עפמש"כ בשו"ת צמח צדק הועתק בקונ' ברוך שעשה נסים. וכ"כ גם הרר"ב שי' נאה בלוח כולל חב"ד*, שעברתי עליו. ופליאה מה גרם לספק בהנהגת חב"ד מפורסמת.
Suggest a fixSent for review
Report a problemNo account needed
Embed on another site
About this page
Details
- Work
- Likkutei Sichos
- Volume
- חלק כ׳
- Id
- rh-caakmr1v