Made by a machine and not yet checked by a person - the segments nobody has checked are marked.
227בעומר
. . . איתא בזהר (ח"ג רפח, א) אשר ביום ההילולא שלו, הוא יום הל"ג בעומר, פתח ר' שמעון ואמר אני לדודי ועלי תשוקתו כל יומין דאתקטרנא בהאי עלמא בחד קטירא אתקטרנא בי' בקוב"ה ובגין כך השתא ועלי תשוקתו.
וידוע הפי'א בלשון המורגל בזהר פתח — דהיינו שפתח את צינור ההשפעה בענין זה, ואז גם אחר ביכולתו להגיע לזה. וכמו בדרא דרשב"י אפילו ינוקי גילו סתרי תורה מפני שרשב"י ע"ה פתח את צינור ההשפעה דפנימיות התורה.
ואף כי מי הוא זה ואיזהו אשר ערב לבו לגשת למדריגת רשב"י, אבל חשףב הוי'* את זרוע קדשו ויאר לנו ע"י מורנו הבעש"ט ותלמידיו הק' כ"ק אבותינו רבותינו הק' זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע עד, ועד בכלל, כ"ק מו"ח אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע הכ"מ, את תורת החסידות . . . הפותחת שערי היכלי חכמה ובינה . . . ומורה דרך אשר כל אחד ואחד לפום שיעורא דילי' יכול לגשת אל הקודש לעבוד את הוי' במוחו ולבו.
וביום הילולא דרשב"י, ל"ג בעומר, שבכל שנה, שאז נתעורר ענין הפתיחה יום זה הוא ביחוד יום המוכשר להתחזק ולהוסיף אומץ בלימוד פנימיות התורה ובעבודה פנימית, אשר, כמו שכתבג כ"ק מו"ח אדמו"ר הכ"מ, צנורות אלו נפתחו ע"י בעל ההילולא עד ביאת הגואל צדק במהרה בימינו אמן . . .
(ממכתב פסח שני השי"ת)228ב"ה, ערב ל"ג בעומר ועש"ק,
ה'תשל"ד. ברוקלין, נ. י.
הוו"ח אי"א נו"מ עוסקי בצ"צ
ובמיוחד בהענין שהזמ"ג —
מבצע ל"ג בעומר —
ה' עליהם יחיו
שלום וברכה!
ידועים ומבוארים בכ"מ הטעמים ליחוד יום הל"ג בעומר וחשיבותו ומעלתו,
אשר עליהם י"ל הכלל בדרז"ל דאלו ואלו דא"ח אפילו כשיש פלוגתא ביניהם, עאכו"כ בענין שיש לומר דמר אמר חדא ומר אמר חדא ולא פליגי,
מתחיל מהטעם המובא בשו"ע (שהוא ספר פס"ד הלכה למעשה) דבו פסקו תלמידי רע"ק מלמות (טעם שלילי, אין בו מעשה, מניעת היזק) ועד — שהוא יום שמחתו גדולה של רשב"י ; הסתלקותו ועליתו למרום, ובלשונו;229האידנא (ביום הסתלקותו) אתקיים כו' נשמתי בי' אחידא בי' להטא בי' אתדבקת ואשתדלת כו',
שמחה גדולה כ"כ עד שנעשה יום שמחה לכל בנ"י ש"מצוה לשמוח שמחת רשב"י", שאין בו תחנון ונפילת אפים וכו',
ושייכות וקשר גלוי בין שני הענינים שהרי לאחר שמתו תלמידי רע"ק, הי' רשב"י אחד מאלה שקיימו העולם לאחר שהי' שמם, אחד המיוחד ביניהם, וכעדות רע"ק — רבם דכל תלמידים אלה — „דיך שאני ובוראך מכירים כוחך",
ואמר יכול אני לפטור את כל העולם כולו מן הדין מיום שנבראתי עד עתה — היפך ותיקון להנהגת אלה התלמידים שלא נהגו כבוד זה לזה.
והנה כבכל ימי זכרון שבתוה"ק תורת חיים (הוראה בחיים) — צ"ל התבוננות בענינם באופן דלימוד המביא לידי מעשה, ומענינו דרשב"י ה"ה; א) תורתו אומנתו, ב) אהבת ישראל ד"בכל העולם כולו", איך שיהי' מצבו, אף שמדת הדין מתוחה עליו וזקוק „לפטור" מזה,
ואף דרק רשב"י וחבריו — תורתן אומנתן, הרי אפשר לכאו"א לקבוע עתים בתורה באופן שבעת ההיא יהי'* לימודו באופן דתורתו אומנתו. ואמרה תורה; קבוע לא בטיל.
230ז.א. אשר מיום סגולה זה ובכח יום סגולה זה לקבוע עתים בתורה בכל יום באופן דתורתו אומנתו. וזה שכבר יש לו קביעות עתים זו — יוסיף עלי' בכפלים לתושי' וכמחז"ל מי שיש לו מנה רוצה מאתים כו' — קב"ע בתורה לעצמו וכן קב"ע בתורה ברבים.
ומתוך אהבת ישראל שבלי הגבלה — ישתדל ככל התלוי בו שבנ"י הנמצאים בכל העולם כולו יעשו ג"כ ככל הנ"ל: קב"ע בתורה לעצמם, ולהשפיע בסביבתם שיעשו כן.
ענין מיוחד לכהנ"ל בתקופתנו זו רבת הבלבולים וכו' ועד כדי כך שאף שרואים במוחש בעיני בשר קושי השעבוד והחושך כפול ומכופל דימי הגלות — יש שמים חושך לאור וכו'
ואין לנו שיור רק התורה הזאת, תורת אמת ותורה אור — להאיר את חשכת הגלות המר באור אמתי, הלוך והוסיף ואור,
תורת הנגלה — שהי' רשב"י מפרק בה כ"ד פירוקי וכו'
ופנימיות התורה — שהיא „חבורא דילך" — דרשב"י, כדברי אליהו ע"י התעוררות משה רבינו רעיא מהימנא דכאו"א בכל הדורות כולם, ד"יתפרנסון (פירוש אמתית מאמריו) מהאי חיבורא דילך כד אתגליא לתתא בסוף יומיא ובגיני' וקראתם דרור בארץ", כדברי אליהו הנביא להרשב"י.
ועד"ז בעבודת רשב"י בכלל — דבי' אחידא כו', דאף כי מי הוא זה231ואיזהו אשר ערב לבו לגשת להדמות אליו, הרי לאחרי ש"פתח ר"ש" דרך זו ונמסר זה ונתגלה בתורה, הרי עכ"פ אפס קצהו אפשרי ושייך לכאו"א ובפרט ע"פ מה שאמר דוד נעים זמירות ישראל בשם כל ישראל; מי לי בשמים ועמך לא חפצתי בארץ, כלה שארי ולבבי צור לבבי וחלקי אלקים לעולם.
ויקוים הרמז הידוע בפי' מחז"ל כדאי הוא ר"ש לסמוך עליו בשעת הדחק — שבעת דחק לאיש ישראל ולעם ישראל (ואין לך שעת דחק כו'* — כתקופה זו) כדאי הוא רשב"י לסמוך עליו לפטור את כל העולם כולו מן הדין — וסומכין עליו,
גאולת וחירות הפרט — שאין לך בן חורין אלא מי שעוסק בת"ת —
ויה"ר שיהא כל הנ"ל „בשמחה גדולה" ובעגלא דידן ובל' הידוע: מיד הן נגאלין.
בברכה להצלחה רבה בכהנ"ל
ובברכה לבשו"ט232תורת ההשגחה פרטית כהדגשת הבעש"ט, יש להעיר במעלת הרשב"י — של"ג בעומר הוא יום ההילולא שלו — על מעלת גדולי התנאים שבדורו ואפילו בדורות שלפניו. שכשהי' צורך לבקש על צרכים גשמיים, שהסמל לזה והעיקר הוא דרישה לגשמים (ובזה מעלת ארץ ישראל — למטר השמים תשתה מים), הרי הסדר הי' ואפילו אצל גדולי התנאים — שהיו מתפללים, ואם לא נענו תיכף היו גוזרים תענית ציבור וכו' וכו'. וסדר רשב"י הי' — שכשבאו והגידו לו שיש צורך בגשמים כפשוטם, הי' מגלה רזין דאורייתא והתחילו גשמי ברכה לרדת, כמסופר בזהר ח"ג נט, ע"ב ואילך. ומודגש שם בפרט אשר על מה דרש ואמר גילויי רזין דאורייתא — על הכתוב מה טוב ומה נעים שבת אחים גם יחד, הוא ענין אהבת ישראל המודגש כל כך בתורת מורנו הבעש"ט ואדמו"ר הזקן.
„דרך אגב", ובהמשך להנ"ל — ידוע פירוש שמו של רבינו הזקן — שניאור זלמן, בנוסח הרגיל — שני אור, אור דחסידות ואור דנגלה, אבל חסידים מפרשים ג"כ שני אור — ברוחניות וגשמיות, וע"ד פתגמו של הברדיטשבי — זלמן אותיות לזמן, שממשיך כ"ז בזמן ומקום מסויים . . .
(ממכתב כ"ה אייר, תשכ"ג) ב"ה, ל"ג בעומר, ה'תשל"ג
ברוקלין, נ. י.
צו דער 18טער יערלעכער קאָנווענשאָן
פון נשי ובנות חב"ד
ה' עליהן תחיינה ברכה ושלום;
אין דעם דאָזיגען סגולה־טאָג, ל"ג בעומר, שיק איך מיין באַגריסונג און ברכה צו אַלע אַנטיילנעמער אין דער קאָנווענשאָן. ויהי רצון, אַז עס זאָל זיין מיט הצלחה אין דער פולסטער מאָס.
עס איז מערערע מאָל אויסגעקומען צו אונטערשטרייכן, אַז אין אַלע וויכטיגע היסטאָרישע געשעענישן וועלכע זיינען פאַראייביגט געוואָרן אין אונזער לוח, האָבן אידישע פרויען געהאַט אַ דעצידירענדע ראָלע, אַזוי אויך בנוגע ל"ג בעומר.
ל"ג בעומר, ווי באַקאַנט, דערמאָנט אונז די פּאַסירונג מיט די תלמידים פון רבי עקיבא, ספּעציעל די וועלכע האָבן איבערגעלעבט די מגיפה ר"ל און233האָבן צוזאַמען מיט זייער רבי'ן אויפגעלעבט און פאַרזיכערט דעם המשך פון דער תורה שבעל פּה. צווישן זיי איז געווען דער תנא רבי שמעון בן יוחאי (רשב"י), דער מחבר פון זוהר, וועמענס הילולא איז ל"ג בעומר. צוזאַמען מיט זיין חלק אין נגלה דתורה, איז אַדאַנק אים אויך פאַרזיכערט געוואָרן דער המשך פון פנימיות התורה, תורת הקבלה.
און אָט די דאָזיגע תלמידים פון רבי עקיבא — זאָגן אונזערע חכמים זכרונם לברכה — האָבן געראַטעוועט די תורה אין יענער צייט (יבמות סב, ב).
אין וואָס באַשטייט די ראָלע פון דער אידישער פרוי אין דעם דאָזיגען קריטישן מאָמענט אין דער געשיכטע פון אונזער פאָלק?
דאָס האָבן אונזערע חכמים ז"ל קלאָר אַרויסגעבראַכט אין דער דערציילונג וועגן רבי עקיבא. די גמרא דערציילט אויספירלעך, ווי אַזוי דער אויפשטייג פון רבי עקיבא, פון דעם מצב פון אַן אזמוויסנדן פּאַסטוך ביז צו דער מדריגה פון דעם גרעסטן תנא פון זיין דור, איז געווען צו פאַרדאַנקען אַ פרוי — זיין געטרייע און מוטיגע פרוי רחל. און רבי עקיבא אַליין האָט דאָס עפענטלעך באַשטעטיגט ברבים, זאָגנדיק צו זיינע תלמידים; שלי ושלכם שלה הוא „אַלץ וואָס איך האָב געלערנט, און וואָס איר האָט געלערנט, איז דאָס אַדאַנק איר" (כתובות סג, א).
דאָס מיינט, אַז דער גאַנצער בנין פון תורה שבעל פּה, וואָס דאָס איז דער יסוד און קיום פון אידישן פאָלק, איז אייגנטלעך צו פאַרדאַנקען אַ אידישער פרוי!
פאַררופנדיג זיך אויף דער הויפּט־טעמע פון דער הייאָרידיגער קאָנווענשאָן; והשיב לב אבות על בנים ולב בנים על אבותם — „דערנעענטערן די הערצער פון עלטערן צו די קינדער, און די הערצער פון קינדער צו זייערע עלטערן", אָדער, ווי עס ווערט איצט באַנוצט דער אויסדרוק, צו שאַפן אַ בריק צווישן דעם יונגן און אַלטן דור — איז קלאָר, און אויך פאַרשטאַנדיג, אַז די פרוי פאַרנעמט אין דעם אַ גאָר וויכטיגען אָרט. בפרט, אַז אין דעם ענין פון קירוב הלבבות, וואָס דאָס איז דאָך אין דעם געביט פון רגש (געפיל), איז די פרוי באַשאָנקען געוואָרן מיט אַ גאָר גרויסע מאָס פון פילבאַרקייט און פראַשטענדעניש, שוין אָפּגערעדט דערפון וואָס אין דעם חינוך און כאַראַקטער־234בילדונג פון די קינדער, פון זייער פריסטער יוגנט אָן, האָט די פרוי און מוטער, די עקרת הבית, אַ גאָר גרויסע און עיקר'דיגע השפּעה.
דער אויבערשטער זאָל געבן, אַז אין גייסט פון דער דערמאָנטער טעמע פון דער קאָנווענשאָן, און דער עיקר דורך די פאַרגרעסערטע פּעולות וועלכע וועלן דערפון אַרויסוואַקסן, צוזאַמען מיט די פּעולות פון אַלע אידן, מענער און פרויען, יונג און אַלט, זאָלן מיר בקרוב זוכה זיין צו דער פאַרווירקלעכונג פון דער דערמאָנטער נבואה, וועלכע הויבט זיך אָן מיט די ווערטער; זכרו תורת משה עבדי — „געדענקט די תורה פון משה מיין קנעכט" — אין אַן אופן אַז דער זכרון זאָל זיך אויסדריקן אין טאָ־טעגלעכן לעבן און הנהגה בפּועל; וואָס וועט מקרב זיין דעם המשך פון דער נבואה; הנה אנכי שולח לכם את אליהו הנביא — „אָט באַלד שיק איך אייך אליהו הנביא", דער מבשר (אָנזאָגער) פון דער גאולה האמתית והשלימה על ידי משיח צדקנו ; וואָס דאַן וועט דערפילט ווערן דער אויספיר; והשיב לב אבות על בנים ולב בנים על אבותם.
דאַן וועט אויך דערפילט ווערן די נבואה פון דוד המלך, נעים זמירות ישראל; וימלא כבודו את כל הארץ אָמן ואָמן — „דער כבוד (שכינה) פון דעם אויבערשטן וועט אָנפילן די גאַנצע ערד" — דורכדעם וואָס דער כבוד ה' וועט פריער דורכדרינגען און אָנפילן די הערצער פון אַלע קינדער און אַלע עלטערן, אַלע זין און טעכטער פון פאָלק ישראל.
בברכה להצלחה ברוחניות ובגשמיות
ולבשורות טובות בכל האמור
ב"ה, י"ג אייר ה'תשל"ה
ברוקלין, נ. י.
חברים השלוחים
ה' עליהם יחיו
שלום וברכה!
. . מצו"ב המכתב דיום השלישי שהוכפל בו כי טוב פ' וספרתם לכם גו' שבע שבתות,
ויה"ר שיפעול בי ובמקבלי המכתב — ופעולה נמשכת,
וזכות הרבים מסייעת,
וכדאי הוא ר"ש — בעל ההילולא והשמחה — לסמוך עליו בשעת הדחק — דוחק עקבתא דמשיחא,
לקראת יום הסגולה, ל"ג בעומר הבע"ל, יום שמחת רבי שמעון בן יוחאי, עליו נאמר; ביום זה כו' מצוה לשמוח שמחת רשב"י ואם דר בא"י ילך לשמוח על קברו ושם ישמח שמחה גדולה,
אשר בשנה זו חל הוא ביום שהוכפל בו כי טוב — טוב לשמים וטוב לבריות,
בודאי אשר הזמן גרמא — ביום זה עצמו ובהכנה לזה ותוצאה מזה בימים הסמוכים לו לפניו ולאחריו — להרבות (בכמות ובאיכות) בשמחה של236מצוה, ובפרט במצוות שהן טוב לשמים ולבריות גם יחד, כולל הפצת המצוות, היינו השפעה על הזולת שיקיים המצוה (או שיוסיף בהידור קיומה), שהפצת מצוה איזו שתהי' ה"ז גמילות חסדים,
ואם כרגיל (ומוכרח) בהשפעה האמורה — מביא ראי' לדבריו מדברי תורה, או מודיע מדיני המצוה — ה"ז ג"כ מצות תלמוד תורה,
אשר שתיהם — הם מצות דטוב לבריות.
וכאן המקום לעורר עוה"פ ועוה"פ ע"ד הנדבר זה משך זמן אודות כמה מבצעים, הערה והארה גם בשייכות להרשב"י בעל ההילולא דל"ג בעומר במיוחד;
מכצע תורה — שהרי התורה היא אומנתו של הרשב"י וחבריו.
מכצע תפלין — עליהן נאמר בחיבורא דילי' — דהרשב"י — דאיהו ספר הזוהר: כל מאן דאתעטר בעטרא קדישא עילאה דא איקרי מלך בארעא וקוב"ה מלך ברקיע.
מכצע מזוזה — עלי' נאמר בזוהר; כד בר נש אתקין מזוזא לפתחא דביתא . . אתעטר בעטרוי דמארי' ולא קרבין לפתחא דביתי' זינין בישין.
מכצע צדקה — עלי' נאמר שם; כל מאן דחס על מסכנא ברעותא דליבא . . שליט על כל בריין דעלמא.
237מכצע כית מלא ספרים — דתורה ותפלה — דכל מאן דאשתדל באורייתא ובפולחנא דקוב"ה דחלתי' ואימתי' הוא על כלא, כדאיתא בזוהר.
מכצע נרות שכת קודש — אשר אמר ר"ש . . יקרא עילאה היא לה (למדלקת הנר) . . למזכי לבנין . . (אשר) יסגון שלמא בארעא כו'.
ויה"ר אשר ע"י הפעולות כמתאים בכל האמור, בתוככי כל עניני התורה ומצותי',
מתחיל ממבצע תורה (הנגלה והפנימית) — היפך ביטול תורה, אשר עי"ז אתאריך יומא דמשיחא מן גלותא דא,
וכפי שנאמר; ואלקים מלכי מקדם פועל ישועות בקרב הארץ
נזכה בקרוב ממש לגאולה האמתית והשלימה ע"י מלך המשיח, אשר אז,
לא ילמדו עוד איש את רעהו גו' כי כולם ידעו אותי וכביאור הרשב"י; דהא רוחא דילהון כו' ידיע כלא חכמה ובינה עצה וגבורה (רוח) דעת ויראת הופ'
'
בכבוד ובברכה מקום החתימה
238. . . בהנוגע לל"ג בעומר, ולהדלקה שהיו נוהגים בה בירושלים עיה"ק ת"ו — קשה לדון בריחוק מקום ע"ד מנהג שנקבע בעיר ובפרט בעיר ירושלים ת"ו. וידוע עד כמה צריכים להיות זהיר במנהג ישראל. ולכן על אנ"ש שבירושלים עיה"ק להתדבר בזה . . .
(ממכתב י"ב אד"ש, תשי"ט)
בכלל האָט מען שוין גערעדט וועגן דעם ענין פון פאָרן אין אויסטרליא — פונדעסטוועגען וועט מען איצט איבער'חזר'ן ומכמה טעמים, כולל — מצד די הוספות ושינוים
און געבן עס בכתב, וואָס דאַמאָלס איז דאָס מער בדיוק און פּועל'ט מער בנוגע למעשה, וואָס דאָס איז דאָך דער תכלית המכוון;
א. די כוונה פון דער שליחות איז, איר זאָלט זיין — בלשון פון היינטיגען שיעור בתורה — יוצא צבא בישראל, מיט אַלע דריי פירושים הידועיםא אין דעם; טאָן ווי אַ איש חיל ובהידור ויופי און אויסניצענדיג די צייט כדבעי — וכמדובר אויף צו „אייננעמען" אוסטרליא, און ניט נאָר „אייננעמען", נאָר אויך צוגעבן (בכמות ובאיכות) אין דער אמת'ער ליכטיקייט דאָרטב ע"י לימוד התורה, סיי נגלה און סיי חסידות, און דער לימוד זאָל זיין אַ „לימוד המביא לידי מעשה"ג, ווי דער אַלטער רבי ברענגט אַראָפּ אין הל' ת"תד; ובפרט ווי חסידותג טייטשט דעם לשון „מעשה" מל' „מעשין על הצדקה"ח — די עבודה פון אתכפיא וואָס דאָס ברענגט צו אתהפכא, איבערמאַכן זיך (און דעם אַרום), וואָס דאָס איז די עבודה פון ספירת העומרז.
און חסידות קלייבט אויס במיוחדח די דוגמא „מעשין על הצדקה",239ווייל דורך דער עבודה טוט ער אַ צדקהט מיט זיך, און צדקה מיט דער גאַנצער וועלט, אויך אַ צדקה להקב"ה, כביכול, וואָרום „למעשה ידיך תכסוף"י, ובפרט ע"י הדרגא ד"אבירי לב הרחוקים מצדקה"יא.
ב. וויבאַלד אַז אַ איד באַקומט אַ* שליחות — וואָס אַלץ איז דאָך בהשגח"פ — און „אין הקב"ה בא בטרוניא עם בריותיו"יב, איז דאָך זיכער אַז מען גיט אים מלמעלה די כחות ער זאָל קענען דורכפירן די שליחות במילואה ובהצלחה — און ווי חסידות מאָנט — בשמחה ובטוב לבב, בפרט ביי אַזאַ ענין וואָס איז נוגע לרבים און זכות הרבים מסייעתם.
און בשעת דער אופן העבודה איז ע"י לימוד התורה [וואָס דאָס דאַרף איצטער זיין די עבודה, ווי מ'האָט אָנגעהויבן רעדן וועגן דעם פון ט"ו בשבט תשל"א אָןיג], איז דאָס דעמאָלט ווי דער רבי מהר"ש [וואָס אין דעם חודש איז זיין יום הולדת (ב' אייר, תפארת שבתפארת)] האָט געזאָגטיד, „איך האַלט אַז מ'דאַרף מלכתחילה אַריבער", וואָס דאָס איז דאָך דער אויפטו פון דער עבודה פון תורה לגבי די עבודה פון תפלה — אַז מ'גייט „מלכתחילה אַריבער".
ובדוגמא די עבודה פון רשב"י [וואָס זיין הילולא איז אין חודש אייר (ל"ג בעומר)], אַז הענינים שלו האָט ער אויפגעטאָן ע"י התורה, ער איז געגאַנגען „מלכתחילה אַריבער", ווי דערציילט אין זהריח, אַז ער האָט גע'פּועל'ט ירידת גשמים ע"י אמירת תורה אויפן פסוקי „הנה מה טוב ומה נעים שבת אחים גם יחד" (וואָס דאָס איז אַ פסוק וואָס איז מדגיש דעם ענין פון קירוב כל ישראל, ביז אַז עס ווערט „גם יחד", ווי ס'איז מבואר דער דיוק240בזה בכ"מיז).
ג. מ'האָט גערעדט כמה פעמיםיח בנוגע עניני תורה וקדושה, כולל אויך אַ נסיעה — אַז דאָס איז ניט נאָר וואָס מ'פאָרט פון איין אָרט צו אַ צווייטן אָרט און מ'נעמט מיט די ענינים טובים וואָס איז דאָ אין דעם אָרט פון וואַנעט מען פאָרט, און מ'נוצט אויס די ענינים טובים אין דעם אָרט וואו מען קומט צופאָרן, נאָר — אויך אין די מקומות וענינים שביניהם, וויבאַלד אַז ס'איז „מה' מצעדי גבר כוננו"יט, מאַכט ער דאָרט אויף אַז ס'זאָל זיין „דרכו יחפץ" — אַ דרך ה' אויך אין די מקומות ועניניםכ.
דערפאַר איז אויך אין די ערטער וואו איר וועט דורכפאָרן [ווי מ'וועט זיך צוזאַמען ריידן די תכנית מיט דער מזכירות], וועט איר אויך דאָרטן אויפטאָן בהנוגע צו תורה, און דורך תורה (ווי גערעדט פריער אַז לימוד מביא לידי מעשה און מען גייט „מלכתחילה אַריבער") וועט זיך אויך אויפטאָן בהנוגע צו מצות, ביז אין „בכל דרכיך דעהו"כא.
וכידוע בהנוגע מסעי בני ישראל, אַז כאָטש מ'איז געפאָרן פון ארץ מצרים צו „ארץ טובה ורחבה"כב, פונדעסטוועגן שטייט אויך ביי די מסעות און חניות וואָס אין צווישן — „על פי ה' יחנו ועל פי ה' יסעו"כג, אַז אויך די ענינים דאָרט זיינען „על פי ה'"כד. [ס'איז דאָ אין דעם אַן אריכות בנגלהכה, ווי גערעדט אַמאָליח, אַז אויך די ענינים וואָס קומען בלויז מצד ההכרח, וויבאַלד אָבער אַז דאָס איז פאַרבונדן מיט קדושה ווערט דאָס אויך אַן ענין בפני עצמו, ביז אַז דאָס ווערט לפעמים אויך אַ מצוה בפני עצמה].
ד. די התחלה בזה זאָל זיין אין אה"ק, וואָס דאָס האָט דאָך אויך אַ שייכות צו כללות הענין בהנוגע צו תורה — ווייל פאַר תורה דאַרף דאָך241זיין דער ענין התפלהכ
און דער ענין התפלה איז דורך אה"ק און ביהמ"ק, ווי ער זאָגט אין שו"עכז, דערפאַר זאָלט איר אַלע צוזאַמען זיין ביים כותל המערבי, דאַוונען דאָרט אַ תפלה (בציבור) און דערנאָך, ווי מ'איז זיך נוהג דאָרטן — דערלאַנגען צעטלעך (פתקאות) און איר זאָלט אין זיי אַריינשרייבן אייערע נעמען און אויך די נעמען פון די שלוחים וועלכע זיינען געווען פאַר אייך — ביז פון אָנהייבס, ווייל ס'איז דאָך אַ פעולה נמשכת והמשך אחד פון אייך מיט די שלוחים שלפניכם, און אין די בקשות — אַ בקשה עיקרית — אויף הצלחה אין אייער שליחות און אין זייער שליחות, אין אַן אופן פון הולך ומוסיף ואור, ביז „לילה כיום יאיר"כח.
ה. כדי דער ענין התפלה זאָל זיין כדבעי און בהצלחה דאַרף פריער זיין דער „יהיב פרוטה לעני"כט — ענין הצדקה.
אויך — לערנען דאָרט אַן ענין בתורה — וועט זיין אַלע שלשה דברים אויף וועלכע העולם עומד (אויך דער עולם קטן זה האדםל),
און ווי געזאָגט לקמן בפרטיות.
ואו. זייענדיק אין אה"ק — איז אעפ"י וואָס כאמור איז אַן ענין עקרי דער ענין התפלה ביים כותל המערבי, זאָלט איר אויך אַזוי טאָן במערת המכפלה. אויך, כמובן ופשוט, זיין אין די ישיבות חב"ד און די מוסדות פון חב"ד; כפר חב"ד, נחלת הר חב"ד, קרית חב"ד אין צפת וכו', ועאכו"כ — בביהכנ"ס וביהמ"ד צ"צ אין ירושלים העתיקה.
ובכל מקומות הנ"ל איז נוסף אויפן ענין התפלה זאָל אויך זיין דער ענין התורה — לערנען אַן ענין אין נגלה און אַן ענין אין נסתר — אין פנימיות התורה.
און אויך געבן אויף צדקה, כנ"ל.
242ציך, כמובן ופשוט — משתתף זיין זיך, באופן המתאים, אין די מבצעים דאָרט; מבצע תורה, מבצע תפלין, מבצע מזוזה, מבצע צדקה, מבצע בית מלא ספרים; ובערב שבת קודש — אין דעם מבצע נרות שבת קודש.
ז. מסתם וועט זיין אַ „ויחנו" אויך צווישען אה"ק און אוסטרליא — איז כדאי, כפי האפשרי, אויך דאָרט זאָלן זיין פעולות אין די ג' קווין פין תורה ועבודה וגמ"ח.
ט. אויף צו מקשר זיין די רייד מיט אַ התחלה בפועל — איז דאָ — נתינה לכאו"א במיוחד; אויף די ענינים בכלל באה"ק, אויף די מבצעים בכלל — דאָרט, אויף מבצע נש"ק בפרט — דאָרט. לצדקה באה"ק. ככל הנ"ל — פאַר אוסטרליא. אויך לצדקה — אין דעם „ויחנו" וואָס צווישן.
מ'האָט גערעדט אַז דאָס איז אַ פעולה נמשכת און אויך — פון די פריערדיקע שלוחים — איז אויך אין דעם בפועל פון איצט אַזוי. — אַ נתינה לכאו"א מהם אשר ישנו פה.
יו"ד. דער אויבערשטער זאָל בענשען און העלפן אייך אַז אייער החלטה בזה — במילא ציך די נסיעה און די עבודה בזה — זאָל זיין בהצלחה רבה ומופלגה.
ויהי רצון אַז דאָס אַלעס זאָל זיין בהצלחה רבה ומופלגה ו"לתהלה ולשם ולתפארת"32) כמבואר אין לקו"ת31) אויף דעם פסוק, אַז די דריי לשונות איז דאָס דער ענין פון חב"ד,
און ס'זאָלן זיין בשורות טובות תמיד כל הימים, ובמיוחד — בהנוגע