Likkutei Sichos
Addenda - sichos and letters 11
470ח"י אלול
ברוקלין
לחברי ההנהלה דהישיבה והת"ת
עולי רוסיא, לוד,
ה' עליהם יחיו
בנועם קבלתי מכתבם דכ"ג אדר א' עם הדו"ח מפורט מהנעשה בהישיבה בגשמיות וברוחניות. כן נהניתי לראות רשימת התלמידים בצירוף שמות האם, אשר בל"נ אקרא ביום מחר על הציון הק' של כ"ק מו"ח אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע.
מפני הטרדות וההכנות לפורים הבע"ל אין הזמן גרמא לבוא בארוכה במענה על שאלתם לחוות דעתי ביחס למכתבם והדו"ח הנ"ל. ואסתפק כאן בהערות כלליות אחדות, ובהקדם —
בימים מקדם הנה מתפקידי הישיבות והתלמוד תורות הי' בעיקר לימוד התורה והשגשוג בה. וקיום המצוות בפועל ושמירת מנהגי ישראל הי' מובן בדרך ממילא לכל בן ובת בישראל על ידי החינוך שנתחנכו בביתם ובהסביבה ששם היו באותן השעות שלא היו בין כתלי בית המדרש והישיבה.
נשתנו העתים בימינו אלה, אשר מתפקידי הישיבה והתלמוד תורה כעת גם כן, ובעיקר, לעשות את התלמיד ראשית הכל לירא שמים ליהודי שומר תורה ומצוה ואח"כ ללמדן, ובהישיבות מיסודן של נשיאינו — לחסיד ג"כ.
לית דין צריך בשש, אשר העיקר הוא קיום התורה והמצוה בפועל, כי עשי' לעילא, ותכלית הכל הוא ענין היראת שמים כמו שנאמר ויצונו ה' לעשות את כל החוקים האלה (כדי) ליראה את ה"א.
בתור פועל יוצא מהדברים האלה, הנה על כל תלמוד תורה וישיבה בכלל, והישיבות מיסודן של נשיאינו נשיאי חב"ד בפרט, לרכז את כל הענינים כדי להשיג קודם לכל את המטרה העיקרית — די תלמידים זאָלן זיין פרומע ערליכע אידן, ווארימע אידן, חסידישע אידן. ומתוך השקפה זו, הנה במענה על שאלתם לחוות דעתי ע"ד סדר הלימודים של הישיבה והתלמוד תורה, אבוא בהערות אלו:
(א) בסדר הלימודים של כל המחלקות צריך להכניס לימוד דינים ומנהגי ישראל, הן בכתות הנמוכות והן בהגבוהות, ומובן — בכל אחת לפי ענינה.
(ב) להשתדל ביותר ע"ד סידור השבתות, ימים טובים וחוה"מ וכו' בחיי התלמידים באופן כזה, שישתרשו בתוכם דיני ישראל ומנהגיו בדרך ממילא ע"י471השתתפותם בסדר ומנהגי ימי השבת, חגיגת פורים, עריכת סדר של פסח וכו' וכו'. וידוע אשר מה שאפשר ללמוד מ"מעשה רב" בדרך ממילא הוא לפעמים הרבה יותר ממה שאפשר ללמד לתלמידים על ידי דיבור והוראה.
(ג) לכאורה לימוד הגמרא וכיו"ב צריך להיות בבקר בתחילת זמן הלימוד, ולימוד החומש וכו' שאינו דורש התרכזות המחשבה כ"כ יכול להיות בשעות שאחרי הצהרים, ולא להיפך.
(ד) מהנכון להנהיג לימוד הדא"ח קודם התפילה, ונפלאתי שלא נעשה כן ע"ע, ואולי בטעות נשמט זה מהדו"ח שלהם, וכידוע שזה הי' מנהג מימים קדמונים בכל ישיבותינו, ואפילו מנהג בע"ב בבתיהם.
(ה) בטח ישנם אצלם כתות תלמידים השייכים ג"כ ללימוד הפוסקים.
(ו) לימוד חומש עם פרש"י בעצמם — אצל התלמידים שאין לומדים זה בסדר הישיבה.
(ז) להנהיג אמירת תהלים אחר התפילה.
ועלינו ללמוד מוסר השכל, בהלכה למעשה, מענינא דיומא, ועפ"י מש"נ בקונטרס פורים דהאי שתא*, והוא
למרות הנסיונות והטרדות והבלבולים — לעמוד חזק בקיום התורה והמצוה בפועל, וביחוד להוסיף אומץ, ובהשתדלות יתרה, בעבודת החינוך הכשר ללמד את בני ובנות ישראל את מצוות הוי' ותורתו.
ואם ישנם מקומות אשר על ידי גזירות בגלוי או בתחבולות מרמה רוצים „לאחוז בתי כנסיות ובתי מדרשות" להשכיח ח"ו את בני ישראל את תורת הוי' ומצותיו ולהדיחם ח"ו מאלקות, הנה צריך לדעת אשר בזמן הגזירה דוקא, כאשר רבו ההעלמות וההסתרים, עד אשר שמים אור לחושך (ענינים שצריכים היו להוסיף אור הקדושה משתמשים בהם להרבות חשך הקליפות וסטרא אחרא) — „אז דוקא נותנים כח מלמעלה להפוך את החושך לאור כי טוב".
וכאשר נשמור — עד למסירת נפש — על הקטנים והקטנות, הרי, על פי לשון המדרש, כשיש קטנים יש גדולים, יש חכמים, יש זקנים, יש תורה, יש בתי כנסיות ובתי מדרשות — ותכלית הכל — הקדוש ברוך הוא משרה שכינתו בעולם, בעולם זה התחתון הגשמי, כי אתכפיא סטרא אחרא ואתהפכא חשוכא לנהורא, שיאיר אור אין סוף ברוך הוא.
בברכת שמחת פורים
ופ"ש כל החבורה תי'472ב"ה, ערב ראש חדש כסלו, תשי"ב
ברוקלין, נ. י.
אל כל אחינו בני ישראל
חובבי תורה ומצוה
ה' עליהם יחיו
עין בעין הננו רואים את ההצלחה הרוחנית האלקית השורה, ת"ל, על הישיבות „תומכי תמימים־ליובאוויטש" מאז הווסדן, זה ה"ן שנים מלפנים, על ידי כ"ק אדמו"ר (מהורש"ב) זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע וכ"ק מו"ח אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע — ועד עתה.
הישיבות „תומכי תמימים — ליובאוויטש" הצליחו להעמיד, בעזר השי"ת, אלפי תלמידים, כן ירבו, מופלגי תורה ויראה. חלק גדול מהם כיהנו ומכהנים פאר בתור רבנים, ראשי מתיבתות וראשי ישיבות, שובי"ם וכיו"ב משרות קדש בתוככי קהלות חשובות בישראל, ורוב התלמידים ומחונכי הישיבות תת"ל ככולם עומדים בשורה ראשונה של עבודה ופועל טוב בשדה הרבצת תורה ויראת שמים וחיזוק עניני היהדות בכל מקומות מושבותיהם.
אמנם למרות ההצלחה הרוחנית, הנה המצב החמרי של מרכז הישיבות „תומכי תמימים־ליובאוויטש" בעת הזאת קשה וחמור במאד. החובות עלו למעלה ראש ומזעזעים הם את קיומו של המוסד הענקי הק' הלזה.
ביום ראשון לפרשת וארא אל האבות, עשרים ושנים בחדש טבת תשי"ב הבע"ל תתקיים, אי"ה, החגיגה השנתית של מרכז הישיבות „תומכי תמימים־ליובאוויטש", אשר צריכה לשמש מקור הכנסה חשובה בכדי להסיר את עול החובות מהעבר, ולאפשר קיומן של הישיבות הק' על להבא.
ובזה הנני פונה לכל חובבי ומוקירי תורה ומצוה בקריאה ובקשה, בקשה כפולה ומשולשת, לסייע ולהשתתף בהפעולות להכנת חגיגה שנתית זו, לבוא בהמונים להחגיגה ולהתנדב בעין יפה וביד פתוחה לטובת „מרכז הישיבות — תומכי תמימיםליובאוויטש", ולתת לו עי"ז את האפשריות להמשיך את עבודתו הק' להעמיד דור ישרים יבורך עוסקים בתורה ובמצות, ביראת שמים טהורה, ובזיכוך המדות על פי תורת החסידות.
ואני תפלה, אשר, במהרה ממש, נזכה כולנו לקיום ברכת כ"ק מו"ח אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע במכתבו האחרולהמשתתפים בחגיגת הישיבות „תומכי תמימים־ליובאוויטש", והיא:
יחזק השי"ת את בריאות כולכם ויתן לכולכם פרנסה טובה בהרחבה
ונזכה כולנו וב"ב יחיו בהרמת קרן התורה וקרן ישראל סבא ולגאולה
קרובה על ידי משיח צדקנו ויוליכנו קוממיות לארצנו הקדושה, במהרה
בברכת טוב גשמי ורוחני
*)אג"ק שלו ח"י ע' שס. המו"ל.473ב"ה, חנוכה, נר חמישי, ה'תשי"ב
ברוקלין, נ. י.
לאחינו בני ישראל
חובבי תורה ומצוה
בארצנו הקדושה ת"ו
ובכל אתר ואתר
ה' עליהם יחיו
נודע ומפורסם בתוככי בני ישראל היכל התורה, היא ישיבת „תורת אמת", אשר בירושלים עיר הקדש תבנה ותכונן.
לפני ארבעים שנה נוסדה על ידי כ"ק אדמו"ר (מהרש"ב) זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע ומני אז עמדה תחת נשיאותו, ואח"כ תחת נשיאות כ"ק מו"ח אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע, אשר רבות השתדלו בעזר הישיבה ופיתוחה.
בזמן האחרון, בקשר עם העלי' לאה"ק ת"ו, הנה למרות מצבה הכספי החמור ביותר, הרחיבה ישיבה זו את גבולה ועסקה והתאמצה בקליטת תלמידים מן הנוער העולה, היכולים על ידי זה לגשם בחיים את שאיפתם ותשוקתם להיות באהלה של תורה ספוגה יראת שמים, להדבק בהוי' אלקינו על ידי ד'ברי א'לקים ח'יים.
מובן, אשר כל זה גרם להגדלת ההוצאה ביותר, והישיבה נמצאת עתה במצב גשמי רציני וקשה.
ובזה הנני פונה אל כל חובבי תורה ומצוה די בכל אתר ואתר:
תמכו בעין יפה וביד נדיבה בישיבת „תורת אמת — ירושלים ת"ו"
תנו לה את האפשריות להמשיך בעבודתה הק' ולהגדילה — מתאים
לדרישת השעה.
ובזכות מצוה רבה זו ישפיע השי"ת ברכה והצלחה עליכם, על ביתכם וזרעכם, בכל מילי דמיטב, מנפש ועד בשר.
ועיניכם ועינינו תחזינה בהרמת קרן התורה ביראת שמים וקרן ישראל סבא, דישראל אורייתא וקוב"ה כולא חד.
בברכת טוב והצלחה
בגשמיות וברוחניות474ב"ה, טו"ב טבת, ה'תשי"ב
ברוקלין, נ. י.
צו די אָנטיילנעמער אין דער צוועלפטער
יערליכער חגיגה פון ישיבות תומכי־
תמימים ליובאוויטש בארצות הברית
ה' עליהם יחיו
בנועם באַגריס איך און גיב אַ ברכה מקרב ולב צו אַלע אָנטיילנעמער אין דער חגיגת ישיבות תומכ־תמימים ליובאוויטש בארצות הברית וואָס שוין מיט אייער אָנוועזנהייט דאָ אַליין — דריקט איר אויס אייער וואונש און רצון צו האָבן דעם גרויסן זכות פון געבן און פאָרזעצן אייער הילף צום מרכז הישיבות תומכי־תמימים.
אַלע אַמעריקאַנער אידן, וועלכע קוקן מיט אָפענע אויגן און וואַרעמען אינטערעס אויף דעם אידישן מצב אין לאַנד, אַנערקענען דעם אומבאַשרייבליכן גרויסן אויפטו וואָס כ"ק מו"ח אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע האָט געלייסטעט אין אַמעריקע מיט זיין אַרבעט בכלל, און דורך זיינע ישיבות בפרט.
די שטאַרקע און טיפע ווירקונג וועלכע די ישיבות תומכי־תמימים איבן אויס אויף דעם אַמעריקאַנער אידישן לעבן, און דער מוסטער פון מסירת נפש פאַר אידישקייט וואָס די מחונכים פון דיזע ישיבות ווייזן אַרויס — איז אַן אַלגעמיין אַנערקענטער פאַקט.
דער מרכז הישיבות לעבט איבער אַ שווערן מאַטעריעלן קריזיס וועלכער, ניט נאָר באַשוועריקט ער די העכסט נויטיקע אויסברייטערונג פון די ישיבות, נאָר ער שטעלט אויך, חלילה, אין געפאַר די שוין עקזיסטירנדע מוסדות.
ס'איז באַוואוסט די גרויסקייט פון דער מצוה פון צדקה. אָפט מאָל אָבער מאַכט מען חשבונות אויף באַגרענצן די נתינת הצדקה מצד פאַרשידענע טעמים.
די ישיבות תומכי תמימים מוז אַנערקענט ווערן אַז זיי זיינען פון די וויכטיקסטע פאַקטאָרן, פון וועלכע ס'איז אָפּהענגיק דער קיום ניט נאָר פון לימוד התורה ביראת שמים אַליין — וואָס דאָס פאַר זיך איז אַ עיקר און יסוד פון קיום עם ישראל — נאָר אויך פון אידישן פרטיות'דיקן און געזעלשאַפטליכן לעבן, וועלכע מוזן באַאיינפלוסט ווערן פון רוח היהדות והתורה. באַ פּראָבלעמען פון אַזאַ לעבנסוויכטיקייט פאַלן אָפּ די טעמים פון באַגרענצונגען און אויסרעכנונגען אין דער הילף וועלכע מוז אומבאַדינגט געגעבן ווערן.
איך האָף און וויל זיכער זיין, אַז איר אַלע, פריינט פון די ישיבות תומכי תמימים, וועט מאַכן די גרעסטע אָנשטרענגונג און געבן די מאַקסימום הילף, כדי צו דעקן די דעפיציטן פון מרכז הישיבות תומכי־תמימים און געבן די מעגליכקייט אָנצוגיין ווייטער מיט זייער אַרבעט.
475דער אויבערשטער בלייבט ניט קיין בעל־חוב, און זיכער וועט ער אַלעמען, וועלכע וועלן ערפילן זייער חוב, העלפן אין אַלעס וואָס זיי דאַרפן.
איך פאַרענדיק מיין ווענדונג מיט דברי הרב, הוא כ"ק מו"ח אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע, אין זיין לעצטן ברי* צו די אָנטיילנעמער פון דעם יערליכן דינער פון ישיבות תומכי־תמימים ליובאוויטש אין יאָר השי"ת, וזה לשונו (איבערזעצט אין אידיש):
השי"ת זאָל שטארקן אייער אַלעמענס געזונט און געבן אייך אַלעמען גוטע
פרנסה בהרחבה, און מיר אַלע און אונזערע בני בית יחיו זאָלן זוכה זיין
בהרמת קרן התורה וקרן ישראל סבא ולגאולה קרובה דורך משיח צדקנו,
ער זאָל אונז פירן קוממיות לארצנו הקדושה בב"א.
בברכה476משמרתם במשמרת הקודש הם עומדים, לעבוד, כל אחד לפי מעמדו ומצבו, בשדה הרבצת תורה ויראת שמים ולקחת חלק בראש בהעסקנות של חיזוק היהדות בכל מקומות מושבותיהם.
יחד עם הפרחת והגדלת המוסד גדלו ג"כ ההוצאות הכרוכות בכלכלתו לכל סעיפיו, ובעת האחרונה נתרבו החובות ועלו למעלה ראש עד שמזעזעים את קיומו של המוסד ומכבידים במאד את הנהלתו והתפתחותו.
עזרה ממשית נחוצה בהקדם האפשרי.
ביום ראשון לפרשת בא, שני בשבט הבע"ל, תתקיים אי"ה החגיגה השנתית של „מרכז הישיבות תומכי תמימים־ליובאוויטש", ואלי' עיני ההנהלה נשואות שתביא הכנסה חשובה ומסוימה בכדי להקל, על כל פנים במדה ידועה, את עול החובות ולתת את האפשריות לנהל עבודת המוסד להבא, בעזה"י.
והנני פונה בזה לכל חובבי ומוקירי תורה ומצוה בבקשה ודרישה לסייע ולעזור בכל האפשריות בהכנות להחגיגה השנתית, לבוא ולהשתתף בחגיגה זו ולתרום תרומת הקודש בלב נדיב וביד פתוחה, ולהשפיע גם על ידידיהם ומכיריהם בכיוון זה
וכבר מובטחים אנו מחז"ל, אשר גדולה זכות החזקת לומדי תורת חיים, דברי אלקים חיים, מקור חיים — להגן על כל העושים והמעשים ושיתברכו בכל מילי דמיטב, בבני חיי ומזוני רויחי.
ושלימה ע"י משיח צדקנו477ב"ה, עשרה בשבט, הילולא דכ"ק מו"ח
אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע, תשי"ד
ברוקלין, נ. י.
צו אַלע פאַרזאַמלטע און אָנטיילנעמער אין
דער פערצנטער יערלעכער ארצות־הברית־
חגיגה פון מרכז הישיבות תומכי תמימים
ליובאוויטש
ה' עליהם יחיו
די היינטיגע יערלעכע חגיגה פון מרכז הישיבות תומכי־תמימים ליובאוויטש קומט פאַר עטלעכע טעג נאָך דעם יאָרצייט פון כ"ק מו"ח אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע, דער גרינדער פון די ליובאַוויטשער ישיבות אין אַמעריקא, און אונטערן איינדרוק פון די גייסטיקע התעוררות וואָס די דאָזיגע טעג ברענגען צו אַלעמען וועלכע האָבן דעם זכות צו זיין פאַרבונדען מיט די גרויסע און אייביקע טעטיקייטען פון דעם צדיק ומנהיג הדור, זכותו יגן עלינו.
אין דעם יום ההילולא פון כ"ק מו"ח אדמו"ר שיק איך די דאָזיקע באַגריסונג, אויפפאָדערונגען און ברכה, צו אַלע פאַרזאַמלטע און אַנטיילנעמער אין דער יערלעכער חגיגה פון די ליובאוויטשער ישיבות. —
די ווערטער און פעולות פון אַ צדיק זיינען אייביק.
די ליובאוויטשער ישיבות זיינען אַ טייל פון דער אייביקער און גרויסער ירושה וואָס דער בעל ההילולא האָט אונז איבערגעלאָזן — איבערגעלאַזן כדי צו היטן, פאַרגרעסערן און פאַרברייטערן זי.
ווי יעדע לעבעדיקע זאַך, וואָס חיות זעט זיך אָן אין וואוקס און אַנטוויקלונג, ווי יעדער דבר שבקדושה וואָס — מעלין בקודש, לעבן און וואַקסן די ליובאוויטשער ישיבות בעזר השם יתברך, פאַרשפּרייטן תורה ויראת שמים, און דערציען אַ דור וואָס איז דורכגעדרונגען מיט מסירת נפש פאַר תורה וקיום המצוות בפועל, ניט נאָר אין זייער אייגענעם לעבן, נאָר אויך אין דעם גאַנצען אידישען לעבן אין אַמעריקא און איבעראל.
די ישיבות מוזן אויך ווייטער באַקומען יעדע מעגליכקייט צו וואַקסן און פאַרגרעסערן זיך.
דעריבער ווענד איך זיך צו אייך אַלעמען מיט דער דרינגענדער און האַרציקער בקשה, צו שטאַרקען זיך און שטאַרקען איינער דעם צווייטן, צו געבן און שאַפן די מאַקסימאַלע הילף צו די ליובאַוויטשער ישיבות, כדי זיי זאָלן קענען אָנגיין מיט זייער הייליקער אַרבעט אָן מניעות ועיכובים מצד דער שווערער פינאַנציעלער לאַסט, און מיט דער פולסטער מעגליכקייט וואַקסן און שטייגן בכמות ואיכות.
478כ"ק מו"ח אדמו"ר בחיים חיותו בעלמא דין — האָט ער משפיע געווען ברכה והצלחה צו אַלע וועלכע האָבן זיך געווענדעט צו אים, ובפרט צו די וועלכע האָבן גענומען אַן אָנטייל אין זיין הייליקער אַרבעט.
אויך איצט איז ער עומד במרום ומשמש ומעורר רחמים רבים אויף משפיע זיין ברכה והצלחה צו אַלעמען וועלכע האַלטן אָפן די צנורות מקבל צו זיין זיינע ברכות — בכלל, ובפרט — דורך השתתפות אין זיינע מוסדות און הליכות באורחותיו.
און זיכער וועט ער ממשיך זיין און ברענגען צו די אַנטיילנעמער, הם ביתם ובני ביתם שיחיו, ברכה והצלחה בהמצטרך לכל אחד ואחד — בבני חיי ומזוני רויחי.
בכבוד וברכה רבה
6
ברוקלין, נ. י.
צו די טשערלייט, עסקנים און אָנטייל־
נעמער אין דער ־יעריקער קאַמפּיין
אונטערנעמונג פאַר ישיבות תומכי תמימים
ליובאַוויטש אין מאָנטרעאָל
ה' עליהם יחיו
איך האָב מיט פאַרגעניגען באַקומען די ידיעה וועגן דעם קאַמפּיין וואָס ווערט אָנגעהויבן די נייע וואָך צו שאַפן די נויטיקע פינאַנציעלע הילף פאַר דער ישיבה תומכי־תמימים ליובאוויטש אין מאָנטרעאָל. און דערמיט דריק איך אויס מיין האַרציקע באַגריסונג צו אַלעמען, בכלל ובפרט, וועלכע נעמען אַ חלק אין דער דאָזיקער יערלעכער אונטערנעמונג, און שיק מיין אינערלעכן וואונש אַז השי"ת זאָל מצליח זיין בהצלחה גדולה.
באַ יעדער אונטערנעמונג און בפרט ווען עס האַנדלט זיך וועגן דער צוקונפט פון אַזאַ לעבנסוויכטיקן מוסד ווי די ליובאַוויטשער ישיבה אין מאָנטרעאָל, איז כדאי אַריינצוטראַכטן זיך וואָס דער דאָזיקער מוסד באַדייט ניט נאָר פאַר די הונדערטע תלמידים, כן ירבו, נאָר אויך פאַר מאָנטרעאָלער און קאַנאַדער אידנטום.
אויב אין אַמאָליקע צייטן איז אַ ישיבה געווען ניט נאָר אַ בית־אולפנא צו לערנען תורה, נאָר אויך אַ מוסד חינוך, וואו דער תלמיד ווערט דורכגעדרונגען479מיט דעם גייסט פון תורה, איז אין אונזערע צייטן נאָך וויכטיקער אַז נוסף אויף די ידיעות אין תורה ויהדות זאָל זיך דער תלמיד אָנזאַפּן מיט דער ליכטיקייט פון תורת־חיים, נר מצוה ותורה אור, און מיט אַ געפיל פון מסירות נפש און אחריות פאַר דער גייסטיקער ירושה פון אונזער פאָלק. דאָס איז דער אינערלעכער כאַראַקטער פון דער ליובאַוויטשער ישיבה תומכ־תמימים, און אירע תלמידים צייכנען זיך אויס דערמיט וואָס אַרויסגייענדיק פון די פיר ווענט פון דער ישיבה, ווייסן זיי אַז זיי דאַרפן זיין „נרות להאיר" צו פאַרשפּרייטן די ליכטיקייט פון תורה און מצוות אין טא־טעגלעכן לעבן אַרום זיך.
גרויס איז דער זכות פון די עסקנים, אנשי מעשה און אַלע אָנטיילנעמער אין דעם קאַמפּיין פאַר דער ליובאוויטשער ישיבה אין מאָנטרעאָל. עס איז ניט גענוג צו העלפן דער ישיבה אָנצוהאַלטן איר עקזיסטענץ; מען דאַרף איר אויך געבן די מעגלעכקייט צו וואַקסן און אַנטוויקלען זיך, ווי יעדע לעבעדיקע זאַך וואָס דער סימן פון לעבן איז צו זען אין וואוקס און אַנטוויקלונג.
איך האָף, אַז יעדער איינער וועט טאָן מיט דער פּאַסנדער איבערגעבנהייט און ענערגיע, במילא וועט עס זיכער זיין מיט הצלחה, און וועט ברענגען ברכה והצלחה יעדן איינעם ובני־ביתו שי' אין וואָס זיי נויטיקן זיך בגשמיות וברוחניות.
בברכה
ברוקלין, נ. י.
אל אחינו בני ישראל
חובבי ומוקירי תורה ומצוה
ה' עליהם יחיו
דערמיט שיק איך מיין ברכה צו אַלע עסקני הישיבה, מיטהעלפער און אַנטיילנעמער אין דער צוגרייטונג פון דער יערלעכער פייערונג פון מרכז הישיבות „תומכי תמימים" ליובאוויטש, וואָס דאַרף פאָרקומען אי"ה ביום א' ויגש, ג' טבת הבע"ל.
איך באַגריס די פריינט פון די ליובאַוויטשער ישיבות אין צוזאַמענהאַנג מיט דעם זכות וואָס זיי האָבן זוכה געווען צו האָבן אַ חלק אין דער אונטערשטיצונג פון איינער פון די גרעסטע פעסטונגען פון תורה ביראת־שמים פון אונזער צייט.
480צוזאַמען דערמיט שיק איך מיין אויפרוף — לויט דעם מאמר רז"ל אין מזרזין אלא למזורזין — און אונטערשטרייך דעם באַזונדערן חוב וואָס עס ליגט אויף די אַלע וועלכע פאַרשטייען די לעבנס־וויכטיקייט פון אַ ישיבה בכלל, און די ליובאַוויטשער ישיבות בפרט.
ווי אַלע ענינים פון תורה און מצוות, דאַרף זייער אַרבעט פאַר די ליובאַוויטשער ישיבות זיין בזריזות, און ווי עס איז באַוואוסט די מעלה פון זריזות וואָס אברהם אבינו האָט איינגעפלאַנצט אין אַלע אידן עד סוף כל הדורות; און זי דאַרף זיין אין אַ שטייגענדער מאָס, ווי יעדע לעבעדיקע זאַך, וואָס דער סימן פון חיות איז אין וואַקסן און אַנטוויקלען זיך.
וכמרז"ל — מעלין בקדש.
בפרט ליגט אַ באַזונדערער זכות און חוב אויף די ראשי־העסקנים, די טאָןגעבער און ווע־ווייזער, די עושים ומעשים, וואָס פון זיי הענגט אָפּ, אין אַ גרויסער מאָס, די הצלחה פון אַ ישיבה־אונטערנעמונ.
זיי דאַרפן און מוזן שאַפן די נויטיקע תנועה פון איבערגעבענהייט און מסירות נפש, אַז יעדער איינער זאָל טאָן זיין פליכט לויט זיינע כחות, די אָפענע כחות און די באַהאַלטענע כחות, און אַזוי אַרום פאַרזיכערן די ווייטערדיקע עקזיסטענץ און אויסברייטונג פון מרכז הישיבות תומכי תמימים ליובאַוויטש.
אַנערקענענדיק דעם גרויסן זכות און דערפילנדיק דעם הייליקן חוב, וועט יעדער איינער זוכה זיין צו דער ברכה פון כ"ק רבותינו הקדושים, די גרינדער פון דער ישיבה תומכי תמימים ליובאַוויטש, וועלכע זיינען שטענדיק מעורר רחמים רבים פאַר די שטיצער פון דער ישיבה.
לברכה המשולשת בבני חיי ומזונא רויחא, נוסף אויף דער ברכה פון — ותומכי' מאושר.
בברכת הצלחה בכל הנ"ל
6481ב"ה, ז' אדר, ה'תשט"ז
ברוקלין, נ.י.
לכל חובבי תורה ומצות ואנ"ש בפרט,
בכל אתר ואתר,
ה' עליהם יחיו
הישיבה תומכי תמימים בלוד באה"ק ת"ו, כולל עולי רוסיא ועולי אחינו הספרדים, וסניפי' — שנוסדו על ידי כ"ק מו"ח אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע,
ת"ל גדלה ופרחה בכמות — במספר התלמידים, כ"י — ובאיכות — לימוד התורה והמאור שבה ביראת שמים טהורה ובחינוך התלמידים שי' מתאים לרצון מייסדה.
וככל מילי דקדושה, אשר כפסק תורתנו תורת חיים — מעלין בקודש, הנה עולה הישיבה ומתרחבת, ובפרט בתקופה האחרונה — לרגלי הצורך החיוני לפתוח דלתות הישיבה לרחבה בשביל העולים החדשים, בשביל עולי מארוקו וכו', שהכנסתם לתוך הישיבה הוא ענין של הצלת נפשות ממש שלא ישארו בחוץ ח"ו. וצו השעה ופקודתה היא — להרחיב מקום אהל הישיבה, אהלה של תורה ואהלה של תפלה, ולחזק יסודותיו.
ולמותר להאריך בצוק העתים, אשר, בעוה"ר, הנה דוקא בהיכלי התורה והתפלה שורר הדוחק ביתר שאת וביתר עז. ואם בצער הראשונים אנו מצטערים — על אחת כמה וכמה בצערם של האחרונים, אלה הדופקים על דלתות הישיבה,
אי לזאת נאלצה הנהלת הישיבה תומכי תמימים דלוד לשלוח שד"ר לעורר את אחב"י לבוא לעזרת הישיבה בשעת מצוקה זו,
ונשען על מאמר חז"ל אין מזרזין אלא למזורזין, אלו אחינו בני ישראל אשר לבם ער הוא לתורה ומצותי',
באתי אליהם בשורותי אלו בבקשה כפולה ובזירוז — לקבל את שד"ר הישיבה בסבר פנים הראוי ולהתנדב כיד ה' הטובה עליהם, בעושה ובמעשה, בממונם ובטרחתם, להרים עזרה ממשית ומהירה לישיבת תומכי תמימים בלוד.
וידוע גודל הזכות דהחזקת תורה דרבים, ובפרט החזקת ישיבות ות"ת כ"ק מו"ח אדמו"ר, העומד ומשמש במרום ונושא רינה ותפלה בעד כל אחד ואחת מהמשתתפים בעבודתו הק',
אשר השתתפות זו היא צנור וכלי להמשכת וקבלת ברכות השי"ת בכל המצטרך מנפש ועד בשר. והכל לפי רוב המעשה — בריבוי הכלים ריבוי הברכה וההצלחה.
בברכת כל טוב482ב"ה, י"ג אלול, התשט"ז
ברוקלין, נ. י.
לאחינו בני ובנות ישראל
ה' עליהם יחיו
דער פינאַנציעלער מצב פון די ישיבות תומכי־תמימים ליובאַוויטש איז מכריח צו אַרויסקומען אין דער עפענטלעכקייט מיט אַ ספּעציעלען הילפסרוף.
צענדליגער און צענדליגער יאָרען ווי די ליובאַוויטשער ישיבות דינען אַלס גרעסטע פעסטונגען פון תורה תמימה ביראת שמים. ס'איז אויך גוט באַקאַנט וואָס פאַראַ אויפלעבונג און לעבענס גייסט די ליובאַוויטשער ישיבות אין אַמעריקע האָבען אַריינגעבראַכט אין דעם אידישען לעבען אין אַמעריקע זינט זייער איבערפלאַנצונג דאָ אין יאָר ה'ת"ש — דורך כ"ק מו"ח אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע.
און אין דער צייט ווען יעדע מעגלעכקייט דאַרף געגעבן ווערען — אַז די ישיבות תומכי־תמימים זאָלען אָנהאַלטען זייער אַנטוויקלונג און אויסברייטערונג — ראַנגלען זיי זיך מיט דעם אַל־וואַקסענדעם דעפיציט אין צוגאָב צו דעם שאַפען פון דעם לויפענדען ביודזשעט.
איך ווענד זיך מיט אַ האַרציגען רוף צו אַלעמען וועמען תורה איז טייער און וועלכע אַנערקענען די לעבענס־נויטווענדיקייט פון אמת'ע אידישקייט אין אַמעריקע:
רופט זיך אָפּ מיט אַ ברייטער האַנד און שיקט באַלד אַריין אייער גרעסטמעגלעכע באַשטייערונג פאַר די ליובאַוויטשער ישיבות תומכי־תמימים. אייער הילף אין דעם מאָמענט וועט זיין אַ דבר בעתו!
און דער זכות פון דער תורה צדקה אין די טעג פון רחמים ורצון וועט ברענגען אַז דער אויבערשטער — נותן התורה — וועט געבען אייך און אייערע בני־בית שיחיו אַ כתיבה וחתימה טובה לשנה טובה ומתוקה.
בברכת כתיבה וחתימה טובה
6483ב"ה, עש"ק אחר חצות — פ' כי יפלא
ממך דבר גו' וקמת ועלית. ה'תשי"ז
ברוקלין, נ. י.
אל כל משתתפי כינוס השנתי הראשון של
התאחדות תלמידי הישיבות תומכי תמימים
ליובאוויטש דארצות הברית*
ה' עליהם יחיו
בנועם נתקבלה בשורתם הטובה על דבר הכינוס הראשון של התאחדות תלמידי ישיבות תומכי תמימים ליובאוויטש דארצות הברית, וקביעות זמנו לש"ק פ' שופטים ושוטרים ויום שלפניו ושלאחריו.
דבר משנה בסנהדרין, אשר כנוס לצדיקים הנאה להן והנאה לעולם. ואמר הכתוב ועמך כולם צדיקים.
ואף שכמה חייבין אית בהו בישראל, וכקושית הזהר — לך לך — בכתוב זה,
הנה כל אדם מישראל מלא מצות הוא, וכהודעת חז"ל, ומבואר בתורת דא"ח, אשר צדיק הוא ע"ש צדקה, וכל המצות נקראו צדקה וכמש"נ כי כל מצותיך צדק,
כי ענין הצדקה הוא להחיות רוח שפלים, העני דלית לי' מגרמי' כלום,
— כן הארת גילוי אלקותו ית' למטה בשפלים, שזהו בחי' דירה בתחתונים, צדקה היא.
והדירה בתחתונים נעשית על ידי המצות.
וזכאין אינון צדיקייא דקורבא דילהון איהו שלמא בעלמא ג"כ, והנאה לעולם,
דהרי מטרת כינוס מקיימי מצות היא להועץ ולסייע זה את זה בעניני תורה, עבודה וגמ"ח שעליהם העולם עומד, אשר הכינוס וההתיעצות בזה יסוד ועיקר גדול הוא,
וכמבואר ע"י כ"ק מו"ח אדמו"ר בד"ה איתא כו' מאן דאיהו זעיר איהו רב,
ואיך שהסכם הרבים יש לזה חיזוק הרבה כו' והתחברות הרבים הוא אתדל"ת שמגיעה למעלה מעלה עד רום המעלות,
484ובלשון רבנו הזקן:
ע"* י ההתכללות והחיבור נמשך ממקום עליון ביותר, ממקום הכולל לכל ההשתלשלות בשוה.
ולכן לא יבצר מהם ולא יפלא מהם — מכינוס שכזה — דבר,
כי, כנ"ל, אתדל"ת זו מגיעה למעלה מעלה, וקמת ועלית, הילוך אמתי — בלי גבולי — שעי"ז מגיעים אל המקום אשר יבחר, מקום בחירה האמתית, שאין מעכב על ידו.
ויה"ר אשר החלטות הכינוס והתוצאות שלו אַרבו התורה והמצות בתחתונים, הנגלה והפנימיות שלהם, על ידי הפצת המעינות חוצה,
וכאו"א מאתנו וכל ב"ב, בתוך כלל ישראל — שליט"א — יכתב ויחתם לשנה טובה ומתוקה,
כי יבחר לנו את נחלתנו את גאון יעקב אשר אהב סלה.
בברכת הצלחה בעבודה בפועל485דער בעל התניא והשלחן ערוך. דורכדעם איז אויך אָנגעצייכנט געוואָרען די אייגנאַרטיקייט פון די ישיבות תומכי תמימים: צו פאַרשפּרייטען תורה תמימה, נגלה און פנימיות, דורכגעדרונגען מיט יראת השם און אהבת השם, מסירות־נפש און אהבתישראל, מיט אַן אינערלעכען אחריות געפיל פאַרן כלל און פאַרן פרט.
גולה אחר גולה, איין גלות נאָכן צווייטען, האָבען די ישיבות תומכי תמימים דורכגעמאַכט, אין מערערע ערטער אין רוסלאַנד אַליין, ארץ ישראל ת"ו, פולין, לעטלאַנד, ביז די השגחה עליונה האָט איבערגעפלאַנצט די צענטראַלע ישיבה אין אַמעריקא מיט זיבעצען יאָר צוריק.
אָבער — שם ביתו. אומעטום האָט מען אויפגעשטעלט די תומכי־תמימים'דיקע ד' אמות של תורה און ד' אמות של תפלה. איבעראל האָט די ישיבה אָפּגעהיט איר אייגנאַרטיקייט און דערפילט איר צוועק און אויפגאַבע מיט מסירות־נפש.
די טיפע וואָרצלען וואָס זי האָט פאַרפלאַנצט האָבען געבראַכט פירות און פיריפירות און אויפגעהאַלטען אידישקייט וואו זיי האָבען זיך נאָר געפּונען, אין סאַוויעטן רוסלאַנד ווי אין אַנדערע טיילען פון דער וועלט. און די תלמידים פון די ליובאַוויטשער ישיבות, די „תמימים" זיינען היינט צו טאָג פון די גרעסטע שעפערישע כוחות אויפן געביט פון החזקת התורה וקיום המצוות בכלל, און אין חינוך הכשר בפרט: אין אַמעריקא, ארץ ישראל, קאַנאַדא, אירופא, מאַראָקאָ, אויסטראַליע א. אַ. וו.
ליידער און צום גרעסטן באַדויערן איז די ווייטערע אַנטוויקלונג און אויסשפּרייטונג פון די ליובאַוויטשער ישיבות און זייער לעבנס־וויכטיקע אַרבעט שטאַרק באַשווערט פון אַ לאַסט חובות און דעפיציטען. און דאַרום ווענדעט זיך הנהלת „תומכי תמימים" מיט אַ הילף'ס רוף צו אחינו בני ישראל נאָך זייער דרינגענדע שטיצע, און זיכער וועט זיך דער ברייטער אַמעריקאַנער אידישער עולם האַרציק אָפּרופען אויף דער הילפס רוף, בפרט אין די איצטיקע טעג פון רחמים, און העלפען ניט נאָר אָפּווישען די אַלטע דעפיציטען, נאָר אויך שאַפען אַ פינאַנציעלען באַזיס פאַר איר וואַקסענדער אַרבעט אין דער צוקונפט.
און גרויס איז דער זכות פון נעמען אַן אָנטייל און ווערן אַ שותף אין דער אויפהאַלטונג און פאַרברייטערונג פון „תומכי תמימים" אויף צו באַקומען די ברכות פון אויבערשטן אין אַלעם וואָס מען נויטיגט זיך, בגשמיות וברוחניות.
בברכת כתיבה וחתימה טובה
לשנה טובה ומתוקה
6486ב"ה, יו"ד כסלו, ה'תשי"ח
ברוקלין, נ. י.
אל אחינו בני ישראל
חובבי ומוקירי תורה ומצוה
ה' עליהם יחיו
די יערלעכע חגיגה פון מרכז ישיבת „תומכי־תמימים" ליובאַוויטש וואָס וועט פאָרקומען אי"ה כ' טבת ה'תשי"ח, פאַרצייכנט הי־יאָר דעם זעכצי־יעריגען יובילעאום זינט די גרינדונג פון דער ישיבה „תומכי־תמימים" אין ליובאַוויטש.
אַ לאַנגען וועג האָבן די ליובאַוויטשער ישיבות דורכגעמאַכט, אַ וועג פול מיט גרויסע אויפטרייסלונגען און איבערלעבונגען. במשך פון די זעכציק שטורמישע יאָרן פון אויפטרייסלונג און גלות, האָבן אירע גרינדער און אָנפירער, כ"ק אדמו"ר (הרש"ב) און כ"ק מו"ח אדמו"ר — זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע, די הנהלה, משפיעים, ראשי־ישיבות און תלמידים, מיט דער גרעסטער מסירות־נפש געטראָגן דעם נר מצוה ותורה אור און מאור שבתורה און פאַרשפּרייט די ליכטיקייט פון תורה און מצוות אין אַלע וועגן, שטעט און לענדער וואו די השגחה עליונה האָט זיי געפירט.
היי יאָר פייערט די צענטראַלע ישיבה „תומכי־תמימים", אין צוגאָב צום זעכציק יעריגען יובילעאום פון איר גרינדונג אין ליובאַוויטש, אויך איר אַכצן־יעריגען יובילעאום דאָ אין לאַנד — אַ גאלדענע קייט פון ניט־אונטערבראָכענער טעטיקייט פאַר תורה ויראת שמים.
אַ יובילעאום איז ניט סתם צו פאַרצייכנען אַ דאַטום. ס'איז אַן אַרויספאָדערונג צו מאַכן אַ סךהכל פון די דערגרייכונגען אין דער פאַרגאַנגענער צייט — מיטן צוועק צו פאַרגרעסערן די דערגרייכונגען אין די קומענדיקע יאָרן.
אויב אין אַ תקופה פון הרת־עולם'דיקע געשעענישן, מיט אויסערגעוויינלעכע שוועריקייטן און שטערונגען, האָבן די ליובאַוויטשער ישיבות ניט נאָר געקענט עקזיסטירן, נאָר אויך אויסברייטערן, אויסשפּרייטען און פאַרצווייגען זיך, אין כמות און אין איכות, קען מען זיך פאָרשטעלן וואָס מען וועט קענען דערגרייכען, אונטער בעסערע אומשטענדען.
אין דעם באַשטייט טאַקע די אַרויספאָדערונג און חשבון־הנפש וואָס יעדער איינער, וועמען תורה אידישקייט איז טייער, דאַרף זיך אָפּגעבן אין צוזאַמענהאַנג מיט דער הי־אהריגער חגיגה און דאפּלטען יובילעאום.
אמת, אין פאַרלויף פון די לעצטע אַכצן יאָר האָט די צענטראַלע ישיבה „תומכיתמימים" ליובאַוויטש ב"ה שטאַרק אויפגעבליט און האָט געלעגט איר שטעמפּל אויפן אַמעריקאַנער אידישן לעבן. עס מוז אָבער זיין מעלין בקודש, מוסיף והולך. מען טאָר זיך ניט באַפרידיגען מיט די דערגרייכונגען אין די פאַרגאַנגענע יאָרן. מען487מוז שטייגען און צוגעבען און ווידער אַמאָל צוגעבען און פאַרברייטערן. דאָס איז אָבער אָפּהענגיק און פאָדערט די ברייטע באַטייליקונג פון יעדען איינעם, וואָס מוז אויך מעלה בקודש זיין מוסיף והולך. פאַרגרעסערן זיין שטיצע — אין געלט, און אין מיטאַרבעט פאַר די ישיבות תומכי תמימים בכלל.
און דער אויבערשטער זאָגט דאָך צו: כל המוסיף מוסיפין לו — אין וואָס מען נויטיגט זיך בגשמיות וברוחניות.
בברכת כל טוב בגו"ר
ב"ה, כ"ז אדר ב' ה'תשי"ט
ברוקלין, נ. י.
הנהלת ישיבת קרית גת
מסונפת לישיבת תו"ת בלוד
ה' עליהם יחיו
הנני מאשר קבלת מכתבם מי"ט אדר שני והקודמו עם המצו"ב,
ואני תפלה, אשר חפץ ה' בידם יצליח לבסס הישיבה ולהרחיבה, הן בכמות (מספר התלמידים) והן באיכות (רמת הלימודים),
אשר בכל עת ובכל מקום נצטוינו על תלמוד תורה ביראת שמים ו(גדול) תלמוד שמביא לידי מעשה, לימוד על מנת ללמוד וללמד לשמור ולעשות ולקיים כו', ועל אחת כמה וכמה בדורנו זה דעקבתא דמשיחא חושך כפול ומכופל, שזה עוד מגדיל ביותר וביותר ההכרח דנר מצוה ותורה אור ומאור שבתורה זו פנימיות התורה, ואף כי בארצנו הק' ארץ אשר עיני הוי' אלקיך בה מראשית השנה ועד אחרית שנה,
והבטיחונו חז"ל לפום גמלא שיחנא, אשר נותן התורה ומצוה המצוה הוא המשגיח על כל אחד ואחד בהשגחה פרטית, ונותן היכולת הכח והאפשריות למלא צוויו, ולא עוד אלא גם בשמחה ובטוב לבב, וכדברי חז"ל וכן לדבר הלכה (שבת ל, ר
ויהי רצון אשר, כתחילת התוספתא שם, תשרה שכינה במעשה ידיהם מתוך שמחה של מצוה זו, ותתרבה ברכת ה' והצלחתו בכל עניני הישיבה האמורה, וזה488ישמש ג"כ צנור וכלי לברכת השי"ת והצלחתו בכל הענינים, גם הפרטיים, של התלמידים הר"מים הר"י ההנהלה והתמכין דאורייתא, הם ובני ביתם שיחיו.
נעם לי לקרות בהפרטי־כל ע"ד ראשית פעולות משרד ישיבת תומכי־תמימים דלוד בעניני סניף זה דישיבת קרית גת, ובטוחני בהצלחתה. ומוסג"ב המחאה מהמשרד דכאן — בתור השתתפות ראשונה.
ברוקלין, נ. י.
אל קהל עדת ישורון
חובבי ומוקירי תורה ומצוה
ה' עליהם יחיו
הייאָר ווערט 200 יאָר זינט דער הסתלקות־הילולא פון בעל שם טוב, דער גרינדער פון תורת החסידות הכללית. עס איז באַוואוסט, אַז דער בעל שם טוב האָט אָנגעהויבן זיין הייליקע אַרבעט — אַלס אַ דערציער פון קליינע קינדערלעך. ער איז געווען אַ באַהעלפער, און ער פלעגט די קליינע קינדערלעך טראָגן אויף די הענט און ברענגען זיי אין חדר, לערנען מיט זיי אלף־בית, ברכות, קריאת־שמע, אד"ג, מיט אַ ליבשאַפט און איבערגעבנהייט וואָס האָט ניט געוואוסט קיין ברעג.
די נשיאי חב"ד, פון אַלטן רבי'ן בעל התניא — וואָס האָט געגרינדעט די שיטה חסידות חב"ד אויף די יסודות וואָס זיין „זיידע" דער בעל שם טוב האָט געלעגט — ביז דעם מייסד פון דער ישיבה תומכי־תמימים אין ליובאַוויטש, אדמו"ר מהרש"ב, און זיין זון כ"ק מו"ח אדמו"ר, וואָס האָט די ישיבה איבערגעפלאַנצט אין אַמעריקע, האָבן, ווי באַוואוסט, מיט גרויס מסירות־נפש פאַרשפּרייט תורה ביראת שמים און פנימיות התורה, אַזוי אַז היינט־צו־טאָג זיינען די פאַרצווייגטע ישיבות תומכיתמימים, מיט דער צענטראַלער ישיבה אין ברוקלין בראש, די גרעסטע שעפערישע כוחות אויפן געביט פון חינוך הכשר על טהרת הקדש, וואו יעדער תלמיד ווערט דורכגעדרונגען מיט אהבת השם, אהבת התורה און אהבת ישראל, און ווערט אַ קוואַל פון ליכטיקער און לעבעדיקער השפעה אין זיין גאַנצער סביבה.
489אין דעם היינטיקן טאָג פון ראש־חודש כסלו, א' כסלו, דער ליכטיקער סגולה חודש מיט דעם יום הגאולה פון אַלטן רבי'ן און מיט דער מצוה פון נר חנוכה וואָס איז אין אַן אופן פון מוסיף והולך, ווענד איך זיך צו אַלע פריינד פון די ליובאַוויטשער ישיבות, און חובבי תורה ומצוה בכלל, מיט אַ האַרציקן רוף צו שטיצן די יערלעכע אונטערנעמונג פון מרכז הישיבות תומכ־תמימים ליובאַוויטש, וואָס באַצוועקט צו שאַפן אַ ממשות'דיקע הילף, אַ רעטונגס הילף, צו פאַרזיכערן זייער עקזיסטענץ.
דער זכות פון דער מצוה, וואָס איז פאַרבונדן מיט זכות הרבים, און דער זכות פון די קומענדיקע סגולה־טעג, וועלן זיכער ביישטיין יעדן איינעם און איינער, מיט זייערע בני בית, שיחיו, צו געניסן פון דעם אויבערשטנ'ס ברכות אין אַן אופן פון מוסיף והולך, בגשמיות וברוחניות גם יחד.
בכבוד ובברכה
6
ברוקלין, נ. י.
הנהלת ישיבת קישינוב קרית גת סניף
ישיבת תומכי תמימים דליובאוויטש בלוד,
ה' עליהם יחיו.
מאשר הנני קבלת מכתבם מט' תמוז, פ"כ מהאסיפה לעניני הישיבה.
ויהי רצון שיצליחו בעבודת הקדש, ביסוס הישיבה התפתחותה והתרחבותה, הן בכמות והן באיכות, מתאים לרצון רבותינו נשיאינו זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע, באיחוד ויחוד תורת הנגלה ותורת החסידות, חדורי אור וחיות חסידותיים,
ויקימו תלמידים ראוים לשמם, תלמידי חכמים, וכמבואר בלקוטי תורה לרבנו הזקן (במדבר כד, א), אשר יהיו לשם ולתהלה ולתפארת לכל בני ישראל.
ובימיהם ובימינו יזכו התלמידים ההנהלה המשתדלים וכל המסייעים לקבל פני משיח צדקנו ולומר, ראו גידולים שגידלנו.
בכבוד ובברכת הצלחה
בעבודתם בקדש ולבשו"ט490ב"ה, כ' חשון, ה'תשכ"א
מאת שנה להולדת כ"ק אדמו"ר מהורש"ב נ"ע
ברוקלין, נ. י.
אל קהל עדת ישורון
חובבי ומוקירי תורה ומצוה
ה' עליהם יחיו
היינט, ווען דער דאָזיגער בריוו ווערט געשריבן, ווערט הונדערט יאָר פון דעם געבורטסטאָג פון כ"ק אדמו"ר מהורש"ב נ"ע, דער גרינדער פון ישיבת תומכיתמימים ליובאוויטש, מיט 64 יאָר צוריק.
מיט 60 יאָר צוריק, אָנהויבס פערטן יאָר פון דער ישיבה אין ליובאַוויטש, האָט כ"ק אדמו"ר מהורש"ב נ"ע, באַ דער סעודה פון שמחת תורה, געזאָגט
איך בין מובטח — עס איז פאַראַן בטוח און מובטח, איך רעכן אַז אַלע
ווייסן דעם חילוק פון בטוח ביז מובטח — איך בין מובטח, אַז די תלמידים
פון תומכי תמימים וואו זיי וועלן זיין — און זיין וועלן זיי בארבע פינות
העולם — וועלן זיי מיט מסירת נפש דורכפירן די כוונה העליונה פון
נתאוה הקב"ה להיות לו דירה בתחתונים.
צו שאַפן פאַר דעם אויבערשטן אַ „דירה" אויף דער וועלט מיינט צו פאַרשפּרייטן די ג־טלעכע ליכטיקייט פון תורה און מצוות און אַריינברענגען קדושה אין אָ־טעגלעכן לעבן באַ זיך און אין דעם גאַנצן אַרום.
עס קען באַ קיינעם קיין צווייפל ניט זיין, אַז די הייליגע ווערטער פון דעם גרינדער פון די ליובאַוויטשער ישיבות זיינען פולשטענדיק מקויים געוואָרן. די תלמידים תמימים האָבן דורכגעפירט און פירן דורך זייער שליחות מיט דער גרעסטער מסירת נפש, ניט קוקנדיג אויף די שווערע איבערלעבונגען, גזירות און נסיונות וואָס אידן בכלל און די תלמידים תמימים בפרט האָבן דורכגעמאַכט אין פאַרלויף פון די אַלע דערשיטערנדיגע און אויפטרייסלענדיגע יאָרן. אין אַלע טיילן פון דער וועלט האָבן זיי געבראַכט אַ גרויסע אויפלעבונג, אידישקייט און חינוך על טהרת הקדש, און אומעטום געשאַפן אַ „דירה" פאַר דעם אויבערשטן.
און גראַדע היינט, ווען די אומזיכערע און געשאַפענע לאַגע אין דער וועלט וואַרפט אָן אַ גרויסע שרעק פון די געפערלעכע פאַרניכטונגס מיטלען וואָס די צעריסנקייט און צעשפּליטערונג פון די פעלקער קען חלילה אַרויסרופן — גראַדע היינט מער ווי פריער איז עס אַ לעבנספראַגע צו שאַפן אַ „דירה" פאַר דעם אויבערשטן, מלך שהשלום שלו, דער אמת'ער הערשער פון דער וועלט, דער בעל־
491די אַלע וועלכע נעמען אַן אָנטייל אין דער אונטערשטיצונג און אויסברייטערונג פון מרכז הישיבות תומכי־תמימים ליובאַוויטש, אַ גאַנץ יאָר, און בפרט צו דער געלעגנהייט פון דער יערלעכער אונטערנעמונג, האָבן אַן אייביקן זכות און שאַפן די צנורות וכלים פאַר דעם אויבערשטנ'ס ברכות, בפרט די ברכה פון אמת'ן שלום, וואָס איז די כלי פאַר אַלע ברכות, בגשמיות וברוחניות, פאַר זיך און זייערע בני בית שיחיו.
בכבוד ובברכה
ברוקלין
הנהלת ישיבת אחי תמימים
ליובאוויטש אשר ב . . .
ד' עליהם יחיו.
נעם לי לקבל מכתבם מודיע מהטבת המצב בהישיבה הק' אחי תמימים ליובאוויטש אשר ב . . . ואף שבפירוש כותבים ע"ד הטבה בגשמיות, תקותי חזקה אשר כן הוא גם בנוגע למצב הרוחני.
ובפרט אשר עניני בני ישראל, הגשם והרוח יחדיו יהלכו, שהרי גוי אחד הם בארץ, וידוע פירוש רבנו הזקן בעל התניא והשו"ע, שממשיכים האחדות בארץ הלזו התחתונה, וק"ל.
וכיון שבעניני קדושה נצטוינו להוסיף ולהעלות בקדש יהי רצון שיתוסף בהאמור כהנה וכהנה, והרי זכות הרבים מסייעתם.
ויבש"ט492ב"ה, יום ראשון פ' יצוה את בניו גו'
ושמרו דרך ה', ה'תשכ"ג.
ברוקלין, נ. י.
אל כל אחינו בני ישראל
חובבי תורה ומצוה
ה' עליהם יחיו
בעזר השי"ת תתקיים חנוכת בנינים המרכזיים של הישיבה „תומכי תמימים" אשר באה"ק ת"ו — בכפר חב"ד, בחדש כסלו, הוא חדש הנסים והגאולה, הבא עלינו ועל כל ישראל לטובה.
והנני שולח ברכתי ברכת מזל טוב לכל המשתתפים בחגיגה גדולה של בית גדול זה,
ביחד עם פני' לבבית לכל ידידי ותומכי הישיבה בפרט ולאחב"י חובבי תורה ומצוה בכלל, אשר חנוכת בנינים אלה תעוררם ביתר שאת וביתר עוז להוסיף במאמצים נמרצים כדי לסיים כל הבני' בהקדם הכי אפשרי, לסלק החובות הקשורים בכל שלבי הבני' ולאפשר להישיבה להתגדל ולהתרחב בכמות ובאיכות, מתאים לדרישת וגם הכרח השעה.
ואם בכל עת ובכל מקום הי' צורך חיוני להרחיב אהלי תורה, על אחת כמה וכמה בארצנו, אשר ארץ הקדש יקרא לה ובימינו אלה — ימי הרת עולם.
ובפרט — הרחבת ישיבת „תומכי תמימים" — אשר נצטוו מאת רבותינו נשיאינו מייסדי ישיבות אלו — לחנך את התלמידים באופן שיהיו „נרות להאיר" עיניהם ולבם של בני ישראל למען ילכו בדרך התורה והמצוה כל ימי חייהם.
וחלילה להעלים אוזן לרוחתם ושועתם של בנים הרעבים ללחם — לחמה של תורה, והצמאים למים — מים חיים של תורת חיים ודופקים על דלתי הישיבה בבקשה פנימית־נפשית לקבלם ולהכניסם לתורה (ולאהבת התורה), לעבודה (זו תפלה — ולאהבת השם) ולגמ"ח (ולאהבת ישראל).
493ובודאי שהזכרון אשר בשנה זו ימלאו מאה וחמישים שנה להסתלקות רבנו הזקן, בעל התניא והשלחן ערוך,
יוסיף אומץ ומרץ בכל האמור, בתוככי כל פעולה טובה להפצת התורה (הנגלה והפנימית), בלימוד המביא לידי מעשה, עבודת ה' בשמחה ובטוב לבב.
ויהי רצון מלפני אבינו שבשמים שישלח ברכה והצלחה בכל מעשה ידיהם ויברך את כל המעשים והעושים, אותם ואת ביתם ואת כל אשר להם, שליט"א, בכל המצטרך בגשמיות וברוחניות גם יחד.
בכבוד ובברכת הצלחה
בכל הנ"ל494האָט זיך געפונען אין אַן אויבערשטע דירה און איז אויך געווען פאַרטיפט אין לערנען, האָט יע דערהערט דעם קינד'ס געוויין, און איז אַראָפגעגאַנגען אונטן, אויפגעהויבן דאָס קינד, באַרואיקט און צוריק פאַרוויגט. דערנאָך האָט דער אַלטער רבי אויסגערעדט זיין זון, אַז ווי טיף מען זאָל זיין אַריינגעטאָן אין די העכסטע ענינים, דאַרף מען אָבער שטענדיק דערהערן דעם געוויין פון אַ אידיש קינד.
וויבאַלד מען האָט אונז דעם סיפור דערציילט, איז אַ ראי' אַז דאָס האָט אַ ספּעציעלע אָנווייזונג פאַר יעדן איינעם פון אונ
די אָנווייזונג איז: עס זיינען ליידער פאַראַן היינט־צו־אָג פיל אידישע קינדער וועלכע זיינען אַרויסגעפאַלן פון זייערע „וויגעלעך" פון תורה און תורה־דערציאונג, וועמענס נשמות וויינען און פאָדערן מען זאָל זיי געבן אַ תורה ומצוות חינוך על טהרת הקדש. און ווי פאַרנומען און פאַרטיפט יעדער איינער זאָל ניט זיין אין זיינע ענינים, און ווי הויך די ענינים זאָלן ניט זיין, מוז מען דערהערן דעם געוויין און די פאָדערונג פון די קינדער, און מען מוז איבעררייסן און אָפּשטעלן אַנדערע זאַכן און פאַרנעמען זיך מיט זיי, ווייל קיין העכערע און וויכטיקערע זאַך ווי חינוך על טהרת הקדש איז ניטאָ.
די ליובאַוויטשער ישיבות און מוסדות חינוך הערן און דערהערן דעם דאָזיגען רוף פון די אידישע קינדער, אָבער ליידער, צוליב מאַנגל אין געלט, איז ניט מעגלעך אַלעמען אויפצוהויבן און אַרייננעמען אין די וויגעלעך פון תורה ומצוות. עס איז די העכסטע פליכט פון יעדן איינעם און יעדער איינער צו העלפן שאַפן די נויטיגע מאַטעריעלע הילף כדי אויסצוברייטערן די אויפנאַמספייאיקייטן פון די ליובאַוויטשער ישיבות און מוסדות חינוך. די פאָרשטייענדע יערלעכע אונטערנעמונג איז די געלעגנהייט דאָס צו טאָן; און דער אויבערשטער זאָל העלפן מען זאָל דאָס טאָן מיט דעם גאַנצן האַרצן און מיט אַ ברייטער האַנט און מיט שמחה. און דער אויבערשטער וועט באַגליקן מידה כנגד מידה, כמה פעמים ככה, בגשמיות וברוחניות גם יחד.
בכבוד ובברכת הצלחה495ב"ה, מוצש"ק שמות, ה'תשכ"ד
ברוקלין,
תלמידי הישיבה הק' תומכי תמימים
אשר באה"ק ת"ו
ה' עליהם יחיו
בהמשך להפ"ש, כוונתי — מסירת תוכנם (עכ"פ) של המאמרים והשיחות שנדברו כאן בימי חדש השביעי, שהוא המשובע בכל טוב ומשביע טוב לכל השנה, אשר בקשתי את האורחים שי' מאה"ק ת"ו — למסור להם במיוחד,
ושתקותי אשר נמסרו כדבעי, ז. א. בדברים היוצאים מן הלב —
בא הנני בזה גם בכתובים (עכ"פ בקיצור) — ובטח לא נצרכה אלא להעדפה וזריזות יתירה ולהיות זהיר טפי —
לזרז בנקודת המאמרים והשיחות בנוגע לפועל שלכם וה"בכן", והיא:
הוספה בהתמדה ושקידה בלימוד התורה נגלה וחסידות,
הוספה ביראת ה' ובאהבת ה',
— שזהו דורש הוספה בהתבוננות בעניני תורת החסידות, מתאים לפס"ד הרמב"ם (יסודי התורה רפ"ב): הא־ל הנכבד והנורא הזה מצוה לאהבה וליראה אותו וכו' והאיך היא הדרך לאהבתו ויראתו, בשעה שיתבונן האדם במעשיו וכו' ויראה מהן חכמתו וכו' ומתאוה תאוה גדולה לידע השם הגדול וכו' מיד הוא וכו' —
ובכדי שתבוא האהבה והיראה בפועל ועד למעשה בפועל — הרי זוהי עבודת התפלה, וכמבואר בארוכה (והאופנים בזה לכאו"א) בקונטרס התפלה, בקונטרס העבודה ובכ"מ.
ועוד וגם זה עיקר — לעשות כל מה שביכולתם ובאפשריותם, שיתרבו תלמידים בהישיבות, לכל לראש — ע"י היותם דוגמא חי', שירצה כאו"א להיות כמותם,
496וגם ע"י דבור בדברים היוצאים מן הלב, לפעול על ידידיהם ומכיריהם להכנס בד' אמות של תורה וד' אמות של תפלה גם יחד, ע"ד דרז"ל: אוהב ה' שערי ציון שערים המצוינים בהלכה, לימוד התורה ו(לימוד עבודת התפלה, המביא ל)עבודת התפלה. ודברים היוצאים מן הלב נכנסים אל הלב וסו"ס פועלים פעולתם.
והרי כל זה — הפעולות על הזולת — מעיקרי העבודה, דלית פולחנא כפולחנא דרחימותא, וכדרז"ל: ואהבת את ה"א, אהבהו על כל הבריות וכו' בכל נפשך אהבהו עד מיצוי הנפש.
וראה אגרת הקודש לרבנו הזקן (בתחילתו) שהביא דיעה זו לפסק הלכה למעשה.
והרי פעולה זו מוסיפה גם בהצלחה בלימוד הנגלה והחסידות ובעבודת התפלה, וכמאמר רז"ל ע"פ מאיר עיני שניהם ה' כי יאר ה' פניו אליהם אור פני מלך חיים.
בה"רם רוה החורה עבדת תפלה וצדקה רחת עם עהו הרר ד אמות של תפלה ותורה), שאדם אוכל פירותיהם בעולם הזה והקרן קיימת לעולם הבא.
בברכת הצלחה בעבודת הקודש, לימוד
תורתנו הקדושה ועבודת התפלה (שהיא
במקום קרבן), ועבודת הצדקה (ששקולה
כנגד כל הקרבנות) — ובמיוחד כשנעשה
כ"ז בארץ ישראל, ארץ הקודש.
— המצפה לבשו"ט מפעולות כאו"א מהם
בכל האמור, ומהצלחתו בזה
ובפרט ע"פ דברי כ"ק מו"ח אדמו"ר: יעדער
בד' אמות של תורה: ברכות (ח, א) — נגלה ופנימיות התורה, וכמש"כ בפיה"מ להרמב"ם (בהקדמתו) שהכוונה ל"הדעת והמעשה" (ושם לפני זה בנוגע לדעת) „והנכבד שבמושכלות לצייר לנפשו אחדות הקב"ה וכל הנלוה לענין ההוא כו' לדעת האלקי".
וד' אמות של תפלה: ברכות (לא, ב). ועיין כתהאריז"ל שער מרז"ל לברכות (ח, א).
ע"ד דרז"ל: ברכות ח, א.
דלית פולחנא כו': הובא בכ"מ וראה זח"ג רסז, א.
וכדרז"ל: בספרי עה"פ.
וכמאמר רז"ל: תמורה טז, א. וראה הקדמת התניא בסופה.
ידוע גודל: ראה אגה"ק סכ"א.
שאדם אוכל: שבת קכז, סע"א.
במקום קרבן: טושו"ע או"ח סצ"ח.
ועבודת הצדקה: ראה אגה"ק סוסי"ב. ובקו"א ד"ה וצדקה דפעולת הצדקה היא פעולת נחל איתן, ח"ע.
ששקולה כנגד: תניא פל"ד. וראה סוכה (מט, ב). וצ"ע.
ובמיוחד כשנעשה כו': דאין תורה כתורת א"י (ב"ר פט"ו, ד) ונאמר והתפללו אליך דרך ארצם (טושו"ע ר"ס צ"ד) וצדקה כשזורעין באה"ק התחתונה כו' תומ"י כו' (אגה"ק סו"ס ח).
ע"פ דברי: ס' המאמרים השי"ת ע' קץ.
497יחיד איז אַ רבים,
— והרי עומדים אנו לפני כ"ד טבת, יום
ההילולא של כ"ק רבנו הזקן, בעל התניא —
פוסק בנסתר דתורה — והשלחן ערוך —
פוסק בנגלה דתורה — נשיאינו, וגופא בתר
רישא אזיל —
וחותם בברכה ללכת מחיל אל חיל להעלות
בקודש
— בשביל התורה ובשביל ישראל —
ה'תשכ"ג. ברוקלין, נ. י.
כבוד הנהלת ישיבת תורת אמת
בירושלים עיה"ק ת"ו
ה' עליהם יחיו
במענה לההודעה על דבר קביעת יום הנחת אבן הפנה לבניני הישיבה הק' תורת אמת,
יהי רצון שתהי' ההנחה בשעה טובה ומוצלחת בכל הפרטים, בניני בית גדול אשר יגדלו בו תורת אמת, הנגלה והפנימית גם יחד, וגם יגדלו בו תפלה.
אשר היא המביאה שיהי' הלימוד אמת ובר קיימא, ומביא לידי מעשה, כי על ידה יראת ה' היא אוצרו של הלומד.
ובפרט בדורנו דרא דעקבתא דמשיחא, אשר תפקיד הישיבה הוא לא רק לימוד התורה כי אם — ועיקר — חינוך על יסודי התורה והמצוה, חינוך פנימי ואמיתי, אשר לא יחת מפני כל רוחות שבעולם (ל' העלם והסתר) ויעמוד בפני כל נסיונות.
498ואם בכל מקום הדברים אמורים, עאכו"כ בארץ אשר עיני ה' אלקיך בה מראשית השנה ועד אחרית שנה, וביחוד בירושלים עיה"ק, אשר שמא מילתא היא, יראה שלם — שלימות היראה — וכפירוש רבנו הזקן — בעל התניא (פוסק בנסתר דתורה) והשלחן ערוך (פוסק בנגלה דתורה).
והרי הוראת תורתנו תורת חיים היא גם נתינת כח וסיוע מלמעלה לקיים הציווי.
ויהי רצון שיתקדם הבנין בזריזות הדרושה ועד לגמרו בפועל, והעיקר — שיתמלא הבית כולו אורה זו תורה, תלמידים מקשיבים מתאימים לרצון רבותינו נשיאינו, מיסדי הישיבה, זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע.
ואשרי חלקו של כל אחד ואחד המשתתף במפעל הנעלה האמור, השתתפות בממונו וכן בגופו (ע"י השפעה על ידידים שגם הם יעשו ככה),
וע"פ האמור הרי זה ענין הכולל שלשת העמודים תורה, עבודה (תפלה) וגמ"ח — גם יחד.
שליט"א499ב"ה, ט"ו טבת, ה'תשכ"ח
ברוקלין, נ. י.
צו אַלע אָנטיילנעמער אין דעם 28'טן
יערלעכן דינער פון מרכז הישיבות תומכי־
תמימים ליובאַוויטש
ה' עליהם יחיו
די י־יארדיגע פייערונג פון דער צענטראַלער ישיבה תומכ־תמימים ליובאַוויטש פאַרצייכנט אויך דעם זיבעצי־יאָריגען יובילעאום זינט דער גרינדונג פון דער ערשטער ישיבה תומכי־תמימים אין ליובאַוויטש.
עס שטייט געשריבן: זאת התורה — אדם, וואָס אין דעם ווערט אָנגעדייטעט, אַז אַ איד און תורה זיינען איין זאַך. אַזוי אויך איז אַ מוסד־תורה אין פיל הינזיכטן געגליכן צו אַ אידן: ביידע מאַכן דורך דעם זעלבן גלות, די זעלבע וואַנדערונגען און איבערלעבענישן, ביז עס ווערט דורכגעפירט די כוונה פון דער השגחה עליונה.
זיבעציג יאָר איז אַ תקופה אין מענטשלעכן לעבן — ימי שנותינו בהם שבעים שנה, אַזוי אַז נאָכדעם הויבט זיך אָן אַ נייע תקופה, די תקופה פון „גבורות" שמונים שנה.
די ליובאַוויטשער ישיבה האָט דורכגעמאַכט די תקופה פון 70 יאָר, און דאָס איז געווען איינע פון די שווערסטע און אויפטרייסלענדסטע תקופות אין אידישן גלות. אָבער בחסדי השם יתברך, שטייט היינט די ליובאַוויטשער ישיבה אין צענטער פון אַ קייט ליובאַוויטשער ישיבות אין פיל טיילן פון דער וועלט, אויף אַ הויכפּונקט פון אַנטוויקלונג און שעפערישקייט, און מ'זעט באַשיינפערלעך, אַז זיי פירן דורך זייער אויפגאַבע און כוונה לויט דער פאָרויסזעאונג און פאַרזיכערונג פון די גרויסע און הייליקע גרינדער — די אויפגאַבע צו דערציען תלמידים תמימים, אין תורת ה' תמימה (גאַנצע אידן, אין אַ גאַנצער תורה), צו זיין נרות להאיר (ליכט וועלכע לייכטן און באַלייכטן) מיט דער ליכטיקייט פון נר מצוה ותורה אור, סיי פון נגלה דתורה און סיי — פנימיות התורה, באַלייכטענדיג דעם וועג לקראת משיח צדקנו.
איצט גייט די ישיבה תומכי־תמימים אַריין אין אַ נייע תקופה, און ווי אַלע ענינים פון תורה און קדושה מיינט דאָס אַ דערהויבונג צו נאָך אַ העכערע מדריגה, מעלין בקודש.
עס איז צו האָפן, אַז אַלע פריינט פון ישיבת תומכי־תמימים ליובאַוויטש וועלן וויסן ווי אָפּצושאַצן דעם היסטאָרישן מאָמענט פון אַזאַ סיום און התחלה אין דער גלענצענדער געשיכטע פון דעם דאָזיגען אייגנאַרטיקן מוסד תורה, וואָס איז איינע פון די שטאַרקסטע זיילן אין אידישן לעבן.
500עס איז אויך צו האָפן, אַז אַלע פריינט און שטיצער, און בפרט די עסקני הישיבה, וועלן וויסן ווי אָפּצושאַצן דעם גרויסן זכות וואָס זיי האָבן אַלס שותפים אין די דערגרייכונגען פון ישיבת תומכי־תמימים ליובאַוויטש, און וועלן די דאַזיגע שותפות — די היסטאָרישע שותפות פון ישכר און זבולון — פאַרשטאַרקען און אויסברייטערן אין דער העכסטער מאָס, אין דער נייער תקופה פון גבורות אין וועלכע די ליובאַוויטשער ישיבה טרעט איצט אַריין.
דער אויבערשטער זאָל אייך אַלעמען צוזאַמען און יעדן באַזונדער מצליח זיין אין דער דערמאָנטער שותפות און דורכדעם באַגליקן אין אַלץ וואָס מען נויטיגט זיך מאַטעריעל און גייסטיג.
ולבשורות טובות
6
ברוקלין, נ. י.
אל קהל עדת ישורון
חובבי ומוקירי תורה ומצוה
ה' עליהם יחיו
אין צוזאַמענהאַנג מיט דער פאָרשטייענדער יערלעכער חגיגה פון מרכז הישיבות תומכי־תמימים ליובאַוויטש, און אין דעם דאזיגען טאָג — כ' חשון — יום הולדת פון כ"ק אדמו"ר הרש"ב נבג"מ זי"ע, דער מייסד פון תומכי־תמימים אין ליובאַוויטש,
קום איך מיט אַ דערמאָנונג און בקשה צו חובבי ותומכי תורה שי' בכלל און צו אנ"ש שי' בפרט, צו שטעלן זיך אין די ערשטע רייען פון עסקני ותומכי הישיבה, מיטן צוועק צו פאַרזיכערן בעזר השי"ת די הצלחה פון דער אונטערנעמונג.
אַ בעל עסק, אַ ביזנעסמאַן, פאַרשטייט אַ גוטן געשעפט און ווייס ווי אָפּצושאַצן אַ גוטע „אינוועסטמענט". די בעסטע אינוועסטמענט איז ניט נאָר ווען דער קאַפּיטאַל ברענגט אַריין די העכסטע דיווידענדן, נאָר ווען אויך די דיווידענדן דינען אַלס ווייטערדיגער קאַפּיטאַל פאַר ווייטערדיגע דיווידענדן, און אַזוי כסדר, אָן אויפהער.
501אַזאַ „אינוועסטמענט" איז חינוך על טהרת הקודש, ווען די מחונכים ווערן מחנכים און די מושפעים ווערן משפיעים, און עס ווערט געשאַפן אַן אומענדלעכער המשך פון פירות און פירי־פירות אין אַ כסדר וואַקסנדער מאָס.
דאָס איז דאָך געווען די כוונה פון דעם מייסד פון תומכי־תמימים מיט איבער 71 יאָר צוריק, ווען ער האָט געשטעלט דעם טראָפּ אויף דעם אַז די תלמידים תמימים זאָלן זיין נרות להאיר — ליכט וועלכע לייכטן און באַלייכטן דעם אַרום — מיט דער ליכטיקייט פון תורה און מצוות אין טאָ־טעגלעכן לעבן, צווישן אַלע שיכטן און קרייזן. און אויף ווי ווייט די דאָזיגע כוונה איז דורכגעפירט געוואָרן און ווערט דורכגעפירט אין לעבן, און די ב"ה גאָר גרויסע הצלחה אין דעם — דאָס איז דאָך ידוע ומפורסם. עס איז פשוט ניט אָפּצושאַצן די גרויסע און פאַרצווייגטע הפצת־התורה־והיהדות־טעטיקייט פון די תלמידים תמימים שי', ניט נאָר דאָ אין לאַנד נאָר אויך אין פאַרשידענע טיילן פון דער וועלט.
דעריבער האָף איך און בין זיכער, אַז יעדער איינער און איינע וועט וועלן האָבן אַ וואָס גרעסערן חלק אין דער דאָזיגער „אינוועסטמענט" און וועט טאָן אין דער פולסטער מאָס צו פאַרזיכערן דעם דערפאָלג פון דער יערלעכער אונטערנעמונג, צו שאַפן די פולע פינאַנציעלע און מאָראַלישע שטיצע וואָס די ישיבה נויטיגט זיך כדי אָנצוגיין מיט איר הייליגער אַרבעט, און אין אַן אופן פון מוסיף והולך מוסיף ואור.
דערמיט שאַפט מען אויך ברייטע צנורות וכלים צו באַקומען דעם אויבערשטנ'ס ברכות, פאַר זיך און די בני־בית שיחיו, אין אַלץ וואָס מ'נויטיגט זיך בגשמיות וברוחניות גם יחד.
בכבוד ובברכה להצלחה
ולבשורות טובות502ב"ה, מוצש"ק וירא, כ' מרחשון, ה'תשל"ג
ברוקלין, נ. י.
אל קהל עדת ישורון
חובבי ומוקירי תורה ומצוה
ה' עליהם יחיו
עס איז שוין אויסגעקומען צו באַמערקן, אַז די קביעות פון ראש־השנה היינטיגס יאָר, ווען ראש־השנה איז אויסגעפאַלן שבת, אונטערשטרייכט די ספּעציעלע אָנווייזונג, אַז הייאָר, בפרט, דאַרף מען אַריינברענגען מער „שבת־דיקייט" אין אַלע טעג פונם יאָר, אַזוי ווי ראש־השנה איז דאָך דער „קאָפ" (ראש) פון דעם גאַנצן יאָר.
אין איינפאַכן זין — ווי קען מען אַריינברענגען שבת'דיקייט אין אַ וואָכענדיגען טאָג ווען מ'איז פאַרנומען מיט וואָכעדיגע ענינים — איז דאָס פשוט, אַז מ'טוט די עובדין דחול, די וואָכעדיגע זאַכן, מיט אַ „שבת־דיגען" צוועק, און אין אַן אופן אַז דער צוועק נעמט דורך און איז דער עיקר, אין געדאַנק און אין געפיל, פון דעם מעשה בפועל.
אַזוי איז דאָס אויך אין דעם ענין פרנסה גשמית, ווען די גאַנצע האָרעוואַניע איז דורכגעדרונגען מיט אַ שבת־קודש'דיגען צוועק: ניט סתם לשם פרנסה, נאָר כדי צו קענען דערציען די קינדער און זיך אַליין — אַזוי ווי דער אויבערשטער האָט אָנגעוויזען אין דער תורה, תורת חיים — געמיינט פּשוט און בוכשטעבלעך, אָנווייזונגען אין טאַג־טעגלעכן לעבן, און ניט נאָר שבת און יום־טוב.
דער דאָזיגער צוגאַנג און ד־חיים בפועל איז דער תכלית פון חינוך הכשר בכלל, און איז פון די עצם יסודות פון ישיבת תומכי־תמימים בפרט, וואָס „תמים" מיינט דאָך צו זיין אַ גאַנצער איד אין זיין אויפפירונג און אין זיינע שטרעבונגען, סיי אין די וואָכעדיגע טעג און סיי שבת און יום־טוב. די דאזיגע הדגשה איז איינגעפלאַנצט געוואָרן אין דער ישיבה ווען זי איז געגרינדעט געוואָרען דורך כ"ק אדמו"ר מוהרש"ב, וואָס היינט — כ' חשון — האָבן מיר פאַרצייכנט זיין יום הולדת (געבורטס־טאָג); די זעלבע הדגשה איז איבערגעפלאַנצט געוואָרן צוזאַמען מיט דער ישיבה תומכי־תמימים — אין אַמעריקא, דורך בנו יחידו וממלא מקומו, כ"ק מו"ח אדמו"ר; און אַזוי ווערט דאָס אויך ווייטער פאָרגעזעצט אין דעם זעלבן גייסט.
איצט, אַז עס דערנעענטערט זיך די יערלעכע אונטערנעמונג פון דער צענטראַלע ישיבת תומכי־תמימים, וויל איך האָפן, אַז אַלע חובבי תורה, ובפרט אנ"ש, שיחיו, וועלן אויסניצן די געלעגנהייט אַריינצוברענגען מער „שבת־דיקייט" בגופם ובממונם — אין דעם אויבנדערמאָנטן זין, כדי צו פאַרזיכערן דעם דערפאָלג פון דער יערלעכער אונטערנעמונג און מעגלעך מאַכן פאַר דער ישיבה אָנצוגיין מיט503איר הייליגער אַרבעט צו דערציען וואָס מער תלמידים „תמימים", און אין אַן אופן פון מוסיף והולך מוסיף ואור.
ותבוא עליהם ועל בני ביתם שיחיו ברכת ה' בכל המצטרך בגשמיות וברוחניות גם יחד.
בכבוד ובברכה להצלחה
ולבשורות טובות
ברוקלין, נ. י.
כבוד המשתתפים בחגיגת מלאת שבעים
שנה ליסוד ישיבת „תורת אמת"
ה' עליהם יחיו
לרגל חגיגה מיוחדת זו, ושמחת התורה בשמחת אכסניא שלה — ישיבת תורת אמת בירושלים עיר הקודש,
הנני מתכבד להשתתף בשמחה האמורה, שמחתכם שמחתנו ושמחת כל תומכי תורה בכל מקום שהם, תומכי' בממון בגוף ובנפש.
תמיכה ע"פ התורה — שהיא באופן דמעלין בקודש, הלוך והוסיף.
ופותחין בדבר מלכות בזה, מאן מלכי רבנן — מייסדי ישיבה זו ומנהלי' —
וז"ל כ"ק אדמו"ר מיסדה הראשון — בעידוד תומכי' „לבוא לעזרת המוסד הנעלה ישיבת תורת אמת, אשר יסודתה בהררי קדש, וכל המשתדל בענין הגדול הזה יתברך מהש"י בכל הטוב, וימלא משאלות לבבם לטוב להצליח בכל הענינים בגו"ר".
ואחריו בנו יחידו ממלא מקומו כ"ק מו"ח אדמו"ר „הבו יד עזרה להחזיק ידי לומדי־תורה, האצילו ברכה מפרי עבודתכם ברוח ובפועל עבור המוסד הנשגב, הישיבה והת"ת תורת אמת בעיה"ק ת"ו.
אנא אחינו הנכבדים חושו מהרו בעזרתכם ושלחו נדבת לבבכם הטובה, ובגלל זאת יברך השם יתברך אתכם, ביתכם וזרעיכם בכל מילי דמיטב מנפש ועד בשר".
504ובמיוחד אשר חגיגת שבעים שנה היא, וידוע תוכן מחז"ל (הוריות יג, ב) אשר לימוד של שבעים שנה — לימוד בשלימות הוא,
ובודאי, מדה כנגד מדה, גם ברכות השם, כדברי רבותינו נשיאינו מייסדי הישיבה — בשלימותן תבואנה.
וזה גם יקרב ויחיש קיום חזון ישעיהו, נביא הישועה והגאולה, אשר חזה על יהודה וירושלים
„כי מציון תצא תורה ודבר ה' מירושלים",
בגאולה האמתית והשלימה ע"י „השם אלקיך המעלך מארץ מצרים" — כימי צאתך מארץ מצרים אראנו נפלאות, במהרה בימינו ממש.
בכבוד רב ובברכה
ברוקלין, נ. י.
תלמידי תלמוד תורה —
ליובאוויטש לוד
ה' עליהם יחיו
במענה לההודעה ע"ד חג הסיום של התלמוד תורה ביום ט"ו תמוז הבע"ל,
יהי רצון שיהא חג הסיום — חג התחלה טובה בתוספת התמדה ושקידה בלימוד התורה (הנגלה והחסידות) — בהקדמת התפלה,
התחלה טובה ע"י כאו"א מתלמידים המסיימים, בתוככי כל תלמידי ישיבות תומכי תמימים בכל מקום שהם, שליט"א,
וההוספה ב(גדול תלמוד) שמביא לידי מעשה (קיום המצות) — תוסיף בהידור בקיום המצות,
וכציווי תוה"ק להעלות בקודש.
וע"פ תורת הבעש"ט המפורסמת, אשר „כל דבר ודבר אשר האדם רואה או שומע הוא הוראת הנהגה בעבודת השם",
עאכו"כ חגיגת סיום ביום מסוים — בסמיכות לחג הגאולה דכ"ק מו"ח אדמו"ר —
505דבתר רישא גופא אזיל — שמסר נפשו על הפצת היהדות בכלל — וחינוך בנ"י הכשר והטהור והקדוש במיוחד כמפורסם.
ויה"ר שיצליח כאו"א מכם וכולכם יחד להיות כתקות בעל הגאולה נרות להאיר — את עצמו ואת הבית ואת הסביבה ואת כל העולם כולו בנר מצוה ותורה אור ומאור שבתורה זו פנימיות התורה, שבהפצתה קאתי מר מלכא משיחא,
ובלשון הרמב"ם גורם לעצמו ולעולם תשועה והצלה.
ועד בוא משיח צדקנו ולאחרי בואו
יקויים בכאו"א מכם ובנו כולנו ובכל אחב"י, שליט"א: וידעו כי אתה שמך ה' לבדך עליון על כל הארץ.
בברכת הצלחה בכהנ"ל
ובברכת חג הגאולה
תי*
עס פרייט מיר זייער, וואָס מען איז זיך צוזאַמענגעקומען צו באַקענען זיך און אַרומריידן דעם מצב פון די ישיבות. וויסענדיג פון דעם שווער, כ"ק מו"ח אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע, אויך הערענדיג פון דעם שוואָגער שי' וועגן אייער גרויסער אינטערעסירונג אין די ישיבות, איז זיכער איבעריג פאַר מיר זיך אָפּצושטעלן און אונטערשטרייכן די וויכטיקייט און לעבנס־נויטווענדיקייט פון די ישיבות תומכיתמימים און דעם גרויסן אָפּקלאַנג וואָס זיי דאַרפן געפינען באַ אַלע חובבי תורה. געוויס איז אייער אינטערעס אין ישיבות בכלל, און די ישיבות תומכי־תמימים בפרט, אויך איצט שטאַרק ווי געווען, און נאָך שטאַרקער געוואָרן. ווי יעדער לעבעדיגע זאַך, וואָס דער סימן אַז עס לעבט איז דאָך דאָס וואָס עס וואַקסט, אַזוי דאַרף זיכער אויך וואַקסן אייער באַטייליקונג אין די ישיבות, בתוספות מרובה לגבי ווי זי איז געווען פריהער.
אין די לעצטע יאָהרן, איבער די מלחמות און מהומות וואָס זיינען פאָרגעקומען, האָבן מיר געזעהען, אַז ענינים וועלכע מען האָט זיי געהאַלטן פאַר נצחיות'דיגע, זיינען זיי פאַרשוואונדן געוואָרן. אידעאַלן זיינען חרוב געוואָרן. לענדער, וואָס זייער שטרעבונג איז געווען צו וויסנשאַפט און חקירה, איז ניט נאָר וואָס זיי האָבן ניט געבראַכט קיין יושר, נאָר פאַרקערט נאָך, זיי האָבן געבראַכט רציחה א. אַ. וו.
506דאָס אַלץ האָט אַרויסגערופן באַ דער יוגענד אַ גייסטיגע אויפטרייסלונג, ובמילא האָט עס אַרויסגערופן אַ שטרעבונג צום זוכן דעם אמת. דאָס איז אַזוי באַ יוגענד בכלל, און באַ אידישע יוגענד בפרט. ווייל בני ישראל זיינען דאָך מאמינים בני מאמיניםא.
דער רבי דער שווער האָט אייניגע מאָלב געזאָגט, אַז אַמעריקאַנער יוגענד זיינען זייער טייער; זיי זיינען תמימות'דיג, דעריבער איז באַ זיי די שטרעבונג צום אמת אין אַ גרעסערער מאָס נאָך.
דערגרייכן דעם ציל קען די אידישע יוגענד בלויז אין די ישיבות. אין די ישיבות פאַרווירקליכן זיי זייער שטרעבונג, זיי דערגרייכן דעם אמת.
אַזוי איז אין ישיבות בכלל. אין די ישיבות תומכי־תמימים איז דאָס בעיקר, ווייל דער חינוך וואָס מען גיט די תלמידים פון די ישיבות תומכי־תמימים, איז ניט פאַר זיך אַליין. דער חינוך איז אַזוי איינגעשטעלט, אַז ווען זיי וואַקסן אויס, ווערן זיי, ברובם הגדול, אין דער אָדער יענער פאָרם, מנהיגים באַ אידן, און די ידיעות וואָס זיי האָבן — נוצן זיי אויס אויף משפיע זיין אויף זייער סביבה.
די תלמידים פון די ישיבות תומכי־תמימים, איז זייענדיג נאָך אין דער ישיבה, ערציט מען זיי, אַז זיי זאָלן ניט נאָר לערנען און אַרבייטן אויף זיך, נאָר אויך אויף דער סביבה, און טאָן פאַר הפצת התורה והחזקת היהדות מיט אַ מסירת נפש, ווי חסידות מאָנט.
זייענדיג נאָך אין דער ישיבה, איז אָפּגעשטעלט אַ געוויסע צייט אין וואָך, ווען די תלמידים געוויינען זיך אין אַרבעטן און ווירקן אויף אַ סביבה, און טאָן דאָס מיט אַ מסירת נפש לפי ערך. דער תלמיד פון דער ליובאַוויטשער ישיבה קוקט ניט וואָס ער נעמט אָפּ פון זיין צייט פון לערנען, און ער ווידמעט זיך אויף טאָן מיט דער סביבה.
דאָס הייסט: מען האָדעוועט לכתחילה די תלמידים אַוועקלייגן דעם זיך און טאָן פאַר אַנדערע, אַז אויך די וואָס געפינען זיך אין זייער סביבה זאָלן נעענטער ווערן צום אויבערשטן.
און דאָ טרעפן זיך ביידע מאָמענטן: די שטרעבונג פון דער אידישער יוגנט בכלל, און אין אַמעריקא בפרט, צום אמת, און די ערציאונג פון דער יוגנט אין די507ישיבות תומכי תמימים, אַז זיי זאָלן קענען זיין מנהיגי ישראל און פירן אידן צום אמת — תורת אמת פון הוי' אלקים אמת.
מען מוז זעהן, אַז אָט דער חינוך פון די תלמידים, וואָס געפינען זיך איצט אין די ישיבות תומכ־תמימים זאָל קענען אָנגיין ווייטער, און אויך, אַז די ישיבה זאָל האָבן די מעגליכקייט ברייט צו עפענען איהרע טויערן אויף אַרייננעמען נאָך בחורים און יונגע־לייט, זיי זאָלן אויך נהנה זיין און נתחנך ווערן אין דעם גייסט
די מאַטעריאַלע הילף וואָס מ'גיט איצט די ישיבות תומכ־תמימים, העלפט די ישיבות ניט נאָר אַרויסגעבן נאָך צען, נאָך צוואַנציק, נאָך הונדערט תלמידים בני תורה יראים ושלמים, נאָר העלפט אַרויסגעבן נאָך צען נאָך צוואַנציק, נאָך הונדערט מנהיגים, וועלכע וועלן צוזאַמעננעמען זייער סביבה און מקרב זיין זי צו תורה ומצות.
דער בעל שם טוב האָט געהאַט אַן עלית נשמהג. אין דער עלית נשמה האָט ער געזעהן, ווי מלאך מיכאל איז מלמד זכות אויף אידן, זאָגנדיק, אַז באַ זיי איז ניטאָ קיין שלעכטע זאַכן. אויך די וועלכע זיינען פאַרנומען אין וועלטליכע זאַכן און טוען זאַכן וואָס ניט על פי שולחן ערוך, איז דאָס אָבער אַלץ מער ניט ווי אַ טפל, זיי טוען עס צוליב קענען האָדעווען די קינדער בדרכי התורה והמצוה, צוליב געבן צדקה, אויסהאַלטן כשר'ע מוסדות, א. אַ. וו. טראָץ דעם, וואָס צייטווייליק טוען זיי ניט גלייכע זאַכן, אָבער דאָס איז צוליב דעם, אַז שפּעטער זאָלן זיי האָבן די מעגליכקייט צו טאָן גאָר גוטע זאַכן. דורך דעם געבן צדקה, געבן הילף צו כשר'ע חינוך מוסדות א. ד. ג., זיינען זיי מתקן און מזכך זייערע פעולות פון פריערד, באַווייזנדיק די גוטע אינערליכע כוונות וואָס זיי האָבן דערביי געהאַט.
אַ סוחר, אַז מ'שלאָגט אים פאַר צו אינוועסטירן קאַפּיטאַל, וויל ער וויסן, ווי זיכער דאָס איז, און אויך צי וועט דער קאַפּיטאַל אויסגעניצט ווערן אין פולער מאָס.
עס איז דאָ אַ לשון אין משנהה: פירות ופירי פירות עד עולם.
אַריינלייגנדיק קאַפּיטאַל — געלט און מי — אין דער ישיבה, איז דאָס אַריינגעלייגט אין אַ זיכערע זאַך, ווי די ליובאַוויטשער ישיבות האָבן עס באַוויזן אין פאַרלויף פון די צענדליקער יאָהרן זינט זייער גרינדונג; עס איז אויך אַ זאַך, וואו דער אינוועסטירטער קאַפּיטאַל ווערט אויסגעניצט אין דער פולסטער מאָס. מען גיט אַרויס תלמידים וועלכע וועלן בריינגען פירות און פירי פירות עד עולם. דער508אויבערשטער איז בלי גבול — ניט באַגרעניצט, און אויך אַלע עניני תורה ומצות וואָס דער אויבערשטער הבלי גבול האָט אָנגעזאָגט, איז דאָס ניט אָפּגעטאָן איינמאָל און פאַרטיג, נאָר עס בריינגט פירות ופירי פירות עד עולם, בלי גבול.
די ישיבות וואָס דער שווער — דער רבי האָט געגרינדעט, אָנגעפירט מיט יאָהרן צוריק, זיינען פאַראַן אויך היינט, און וועלן זיך פירן ווייטער. איז אַז מען גיט אַ דאָלאַר פאַר די ישיבות, איז דאָס ניט נאָר אויף אַ וויילע, נאָר דאָס בריינגט פירות אַ יאָהר, צעהן יאָהר, הונדערט יאָהר, עד עולם.
דער אויבערשטער זאָל ממלא זיין משאלות לבבכם לטובה, אַז מאַכנדיק מסחר מיט דער כוונה דערנאָך צו געבן צדקה, מחנך זיין קינדער א. אַ. וו. ווי אויבנדערמאָנט, זאָל דאָס אויסגעפירט ווערן אין אַלע פּרטים, יעדערער בבני ביתו, געבן צדקה מיט אַ ברייטער האַנט, אויסהאַלטן מוסדות חינוך בכלל און ישיבות בפרט, און די ליובאַוויטשער ישיבות ביחוד, און דער קאַפּיטאַל זאָל אויסגעניצט ווערן אין דער פולער מאָס, פירות ופירי פירות עד עולם.
איצט איז חודש כסלו. אין דעם חודש איז פאַראַן דער טאָג פון י"ט כסלו, דער טאָג ווען דער אַלטער רבי — בעל התניא ושולחן ערוך — איז באַפרייט געוואָרן פון זיין אַרעסט. דאַן האָט דער אַלטער רבי געזאָגטו, אַז צוליב דער מסירת נפש וואָס ער האָט געהאַט אויף תורה ומצות, האָט ער אַ הבטחה, אַז דער וואָס וועט טאָן אין זיינע — דעם אַלטען רבי'נס — ענינים, וועט ער מצליח זיין. די ליובאַוויטשער ישיבות זיינען אַ גרינטליכער טייל דערפון, זייענדיק געגרינדעט און אָנגעפירט אין זיין גייסט, שיטה און שטרעבונג.
האָט מען דעם אַלטען רבי'נס הבטחה, אַז דער דאָלאַר וואָס מען גיט אויף די ישיבות תומכי תמימים וועט מצליח זיין: די תלמידים אין רוחניות און די בעלי בתים אויך אין גשמיות.
עס איז דאָ אַ מאמר אין גמראז: מדה טובה מרובה ממדת פורעניות. דאָס הייסט, אַז אַלץ וואָס מען געפינט אין דער שלעכטער זייט, איז דאָס אין דער גוטער זייט זיכער פאַראַן און נאָך אין אַ גרעסערער מאָס.
דער סדר פון „אינקאָם־טעקס" איז, אַז אין אַ העכערן „בראַקעט" צאָלט מען אַ גרעסערן פּראָצענט אינקאָם־טעקס, דאָס הייסט, וואָס העכער די הכנסה איז, אַלץ גרעסער איז דער טייל דערפון וואָס מ'מוז אַוועקגעבן אויף טעקסעס.
אויב מען געפינט דאָס אין מדת פורעניות — און וואָס איז אַ גרעסערע פורעניות פאַר אַ גביר ווי „אינקאָם־טעקס" — איז אין מדה טובה דאָס זיכער אַזוי8
509אַז מען גיט פינף טויזנט און מען איז מוסיף נאָך פינף, איז די פירות דערפון ניט נאָר צוויי מאָל אַזוי פיל, נאָר עס ווערט נתוסף כמה פעמים ככה, און דאָס איז ניט נאָר אין עולם הבא, לויתן און שור הבר, נאָר אויך די פעולה וואָס ער טוט אויף, איז ניט נאָר צוויי מאָל אַזויפיל, נאָר ער ווערט נתוסף פיל מאָל, סיי פאַר תלמידים, סיי דער שכר פאַר דעם בעל צדקה.
סגירה
עס איז אַ מנהג באַ אידן, אַז ווען מען קומט זיך צוזאַמען צו אַ מסיבה, פאַרבינדט מען דאָס מיט דער סדרה פון וואָך. דער רבי דער שווער האָט איבערגעגעבןט בשם זיין פאָטער, אַ וואָרט פון אַלטען רבי'ן: „מען דאַרף לעבן מיט דער צייט". דאָס מיינט מיט דער פרשה פון וואָך, אָפּלערנען פון איר און אַרויסנעמען הוראות אין לעבן פון וואָך.
דאָס איז איינס פון די עניני בלי גבול פון תורתנו, תורת חיים, אַז מען געפינט אין איהר אָנווייזונגען פאַרן טאָ־טעגליכן לעבן שוין טויזנטער יאָהרן, און עס איז דאָ אין איר הוראות אויך אויף להבא, עד אין*
(משיחה לעסקני ישיבות תת"ל יום ה', ז' כסלו, ה'תשי"ב)
510ובנוגע לבני תורה ותלמידי הישיבות, הנה החרישה היא שמירת סדרי הלימוד בדיוק בהישיבה אף שלפעמים גורם זה מיעוט בשינה או באכילה ושתי', והעיקר — היפך הרצון לעצלות ולאי התמדה המתאימה ולאי שקידה.
וזריעה — היינו לימוד בשקידה והתמדה המתאימה, וכשישנה הכנה זו, אזי ממשכת הברכה והצלחה בהשכלה והבנה והשגה.
כשאהי'* על הציון הק' של כ"ק מו"ח אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"ם זי"ע, אזכירם להצלחה בתלמוד תורה ביראת שמים ובודאי הם מצדם יעשו בהנ"ל.
בטח אומרים הם תהלים בכל יום לכה"פ כפי שנחלק לימי החודש, וגם לומדים בכל יום עכ"פ איזה פסוקים מפרשת השבוע.
בברכת תלמוד תורה
ביראת שמים בהצלחה
שיחת כ"ק אדמו"ר שליט"א
לקבוצת תלמידי בית ספר למלאכה בכפר חב"ד שיחיו
(שבאו לשהות אצל כ"ק אדמו"ר שליט"א בחגה"ש) החוזרים לאח"ק ת"ו
— בחדרו — יום ג' שהוכפל בו כי טוב, יו"ד סיון ה'תשל"ט
השי"ת יברך את כאו"א מכם בכל המצטרך, הן בגשמיות והן ברוחניות,
ולהיותכם תלמידים של מוסד על טהרת הקודש, שתתחיל הברכה בנקודה העקרית — לימוד התורה, נגלה וחסידות, בהתמדה ובשקידה, ובהצלחה רבה.
וכדי שתהי' הצלחה (כדבעי, ועאכו"כ הצלחה) רבה בלימוד התורה, צורך לזה בהקדמת עבודת התפלהא, ובימות החול — מה טוב גם לתת לצדקהב (בל"נ) פרוטה אחת או פרוטות אחדות, בבוקר לפניג תפלת שחרית.
511ושהלימוד יביא לידי מעשהד — קיום המצוות בהידור.
והיות אשר זכיתם ואתם נמצאים בארה"ק, „ארץ אשר גו' עיני ה' אלקיך בה מרשית השנה ועד אחרית שנה"ה — תעשו כל זה בקדושה יתירה, יותר מזו שבחו"ל.
וכל זה גם יוסיף בברכת ה' בכל המצטרך לכם, ולכל המשפחה שי' של כאו"א מכם —
כמ"שו „בחוקותי תלכו" (שזהו ג"כז לשון של הבטחה*7), וכפירוש רש"י (מתו"כ) „שתהיו עמליםח בתורה", „ואת מצוותי תשמרו", שזה רומז למל"ת, „ועשיתם אותם" — מ"עט,
ויקויימו כל הברכות המנויות להלן בפרשה, כולל (ומתחיל) „ונתתי גשמיכם בעתם"י, כפירוש מורנו הבעש"טיא שגם הגשמיות תהי' בעתה ובזמנה,
ז. א. הצלחה רבה ומופלגה לנצל הגשמיות וככל הדרוש לעניני טוב וקדושה, כולל גם ההלכהיב „כל מעשיך יהיו לשם שמים"יג, ו"בכל דרכיך דעהו"יד,
עד ל"ואולך אתכם קוממיות"טו, ש"לא להתבייש מפני בני אדם המלעיגים"טז.
שכאו"א מכם יהי' חסיד יר"ש ולמדן, ומפיץ „נר מצוה ותורה אור"יז בכל מקום שידו מגעת.
תמסרו פ"ש לכל החברים שי' שלכם בהמוסד, ולכל בני המשפחה, ותמסרו להם ג"כ הנקודה מכל האמור — שכל אחד ואחת יתקדמו וילכו „מחיל אל חיל"יח בתורה ומצוות,
512ויתברכו מה' מקור כל הברכות, בכל המצטרך להם, בגשמיות וברוחניות.
כדי לקשר את כל זה תיכף במעשה בפועל — אתן לכל אחד מכם דולר (שקל) אחד, וכשתחזרו לארה"ק תחליפוהו בלירות ישראליות, ותתנו לצדקה השייכת לחינוך על טהרת הקודש.
[נתן לכאו"א מהנוסעים שיחיו שטר של דולר. להמדריך שי' — כנ"ל, ועוד דולר הוספה „בתור מדריך"].
יה"ר שתמסרו פ"ש מכאן בבואכם שמה, ואחרי כן תבשרו בשורות טובות מהתם להכא.
6
שיחה להשלוחים שיחיו הנוסעים לאוסטרליא
יום א' פ' תרומה — ל' שבט אדר"ח אדר, ה'תש"מ —
זאָל די שליחות זיין מיט גרויס הצלחה, אָנהויבנדיק פון דעם פאָרן אַהינצוא, און דערנאָך דער זיין דאָרטן און אין דורכפירן דאָרטן די שליחות.
ובפרט אַז די שליחות הויבט זיך אָן בזמן פון „ויהי בשלושים שנה"ב בפעם השני' — איז דאָס ביתר שאת וביתר עוז.
צו פאַרבינדן דאָס מיט אַן ענין של פועל — וועט מען געבן יעדערן פון די שלוחים:
אַן ענין פון „ציון במשפט תפדה"ג — דעם ספר לקו"ש (וואָס האָט זיך לעצטנ'ס אָפּגעדרוקט), ובפרט אַז עס רעדט זיך דאָרט וועגן „המעשה הוא העיקר"ד,
513און אויך דעם לקו"ש פון דעם פאָריגן שבתה, פ' „ואלה המשפטים אשר תשים לפניהם",
וואָס דאָס און אַזוי דאַרף זיין אייער עבודה דאָרטן — געבן כל עניני יהדות בכלל, און די ענינים פון די מעינות במיוחד אין אַן אופן פון „תשים לפניהם — כשולחן ערוך"ו.
און פאַרבינדן דאָס אויך מיט „ושבי' בצדקה" — וועט מען געבן אייך שלשים לירות אויף געבן אויף צדקה אין ארה"ק, און שלשים דאָלאַר במעות המדינה פון אוסטרליא אויף געבן אויף צדקה אין אוסטרליא.
ויה"ר אַז די אַלע ענינים, אַלעס וואָס עס האָט זיך גערעדט צו די פריערדיקע שלוחים שיחיו, וועלכע זיינען חל אויך איצטער, זייענדיג אין אַן אופן פון פעולה נמשכת, זאָלן זיין בהוספה —
וויבאַלד אַז ס'איז אַ התחלה פון אַ נייעם „ויהי בשלשים שנה", „כפליים לתושי'"ז — איז דאָס ביתר שאת וביתר עוז (כנ"ל).
איר וועט זיכער אויסקלייבן איינעם, אָדער פאַנאַנדערטיילן צווישן זיך זה אחר זה — אויף מודיע זיין בשו"ט פונעם משך פון דער נסיעה, ועד"ז וועגן דעם ביקור אין ארה"ק,
וואָס דער ביקור אין ארה"ק, אין דער צייט וואָס מ'איז דאָרטן — דאַרף זיין (ווי יעדער ביקור אין ארה"ק) אין אַן אופן של קביעותח, ובפרט אַז „ע"פ ה'ט יסעו וע"פ ה' יחנו"י, און דערנאָך „ע"פ ה' יסעו" ווייטער.
און דערנאָך אויך מודיע זיין בשו"ט פעם בחודש, מידי חודש בחדשו, פון דעם מקום השליחות אין אוסטרליא,
און מאַכן אויך דאָרטן ארץ ישראליא, „ארץ אשר גו' עיני ה' אלקיך בה מרשית השנה ועד אחרית שנה"יב.
514און טאָן די אַלע ענינים מתוך שמחה וטוב לבב.
[נתן לכאו"א מהשלוחים שיחיו: ספר לקו"ש כרך ט"ו (בראשית), לקו"ש פ' משפטים שנה זו, שלשה שטרות של עשר לירות ישראליות, ושלשה שטרות של עשר דאלאר דאוסטרליא.
אח"כ נתן לכאו"א מהם עוד שלשה דאלאר, ואמר: דאָס איז אויף הוצאות און אויף צדקה — דאָ.
*
אח"כ אמר — לההורים שיחיו שהיו נוכחים: גדול זכותם ואשרי חלקם פון די עלטערן וואָס האָבן אויפגעהאָדעוועט אַזוינע קינדער.
ויה"ר אַז אע"פ וואָס „בכל אדם מתקנא חוץ מבנו ותלמידו"יג — זאָלן די עלטערן זיך יע מתקנא (דקדושהיד) זיין אין זייערע קינדער, און במילא טאָן נאָכמער דאָ במקומם,
וואָס דאָס איז דאָך אויך אַ שליחות פון ממה"מ הקב"ה, די שליחות פון „לעשות לו ית' דירה בתחתונים".
להסבים וסבתות שיחיו שנוכחו: איר זאָלט פון זיי קלייבן נחת לאורך ימים ושנים טובות.
ונתן לכאו"א מכהנ"ל שלשה דאלאר].
515ברכת כ"ק אדמו"ר שליט"א
להת' השלוחים שיחיו הנוסעים לישיבה גדולה ד"מיאמי"
— יום ד', כ"ה ניסן ה'תשמ"א.
איר זאָלט פאָרן געזונטערהייט,
און עס זאָל זיין אַ הצלחה'דיקער זומער בכל הענינים, ובפרט מתאים לשנת „הקהל גו' האנשים והנשים והטף
אָנהויבנדיק פון זך** — אַז איר זאָלט זיין חסידים יראי שמים און אמת'ע לומדים, בכל הפרטים, און סיי בנגלה און סיי בחסידות.
516ברכת כ'"ק אדמו"ר שליט"א
להת' השלוחים שיחיו הנוסעים לישיבה גדולה ד"סיאטל"
— יום ה', ג' אייר ה'תשמ"א.
איר זאָלט פאָרן געזונטערהייט,
און עס זאָל זיין אַ הצלחה'דיקער זומער.
און גרייטן זיך צו קבלת התורה בשמחה ובפנימיות,
און עס זאָל דערנאָך זיין אַ המשך מזה על כל השנה כולה.
ברכת כ"ק אדמו"ר שליט"א
לתלמידים־מסיימים דישיבת אור אלחנן — חב"ד, לאס אנדזעלעס, קאליפארניא — יום א' פ' בהעלותך, י' סיון, ה'תשמ"ג, אחרי תפלת מנחה.
איר זאָלט פאָרן געזונטערהייט.
ס'זאָל זיין אַ שנת הצלחה און שנת תורה, וקבלת התורה (וואָס זיינען געווען במיוחד בזמן מתן תורתינו) בשמחה ובפנימיותא
און זאָל זיין אַ פעולה נמשכת בכל השנה כולהב מתוך שמחהג וטוב לבבד, בגשמיות וברוחניות גם יחד.
517ברכת כ"ק אדמו"ר שליט"א
לחלק מהת' השלוחים שיחיו (שבאו לכאן על ר"ה ויוהכ"פ)
הנוסעים חזרה לישיבה גדולה דקסבלנקה, מרוקו
— יום א' פ' ברכה, י"ג תשרי, ה'תשמ"ב —
איר זאָלט האָבן אַ נסיעה כשורה ובהצלחה רבה.
און בהתאם מיט פרשת השבוע, וואו עס ווערט געזאָגטא אויף שבט לוי „יורו משפטיך ליעקב ותורתך לישראל", און דער רמב"ם זאָגטב, אַז „לא שבט לוי בלבדג אלא כל איש ואישד כו' אשר נדבה רוחו אותו כו' לעמוד לפני ה' לשרתו ולעובדו כו'", וואָס אין דעם איז נכלל אויך דאָס פאַרנעמען זיך מיט הפצת היהדות —
זאָלט איר זוכה זיין און מצליח זיין אין „יורו משפטיך ליעקב ותורתך לישראל", אין אַן אופן פון „נרות להאיר"ה.
און האָבןו „זמן שמחתנו", און ממשיך זיין די שמחה על ובכל השנה כולהז, מתוך בריאות הנכונה, והצלחה רבה ומופלגה.
מ'זאָל פון אייך הערן בשורות טובות, און איר זאָלט לאַזן דאָרטן אַלעמען גריסן טוב.
Suggest a fixSent for review
Report a problemNo account needed
Embed on another site
About this page
Details
- Work
- Likkutei Sichos
- Volume
- חלק כ״ד
- Id
- rh-ez949ykn