96

ג. ויש לומר נאָכמער: דער כח ואופן ווי די ברכות של הקב"ה ווערן נמשך צו אידן למטה איז דורך משה רבינו — דער רועה נאמן פון אַלע אידן^כט (בכל הדו­רות^ל), דורך וועמען עס ווערן נמשך אַלע השפעות צו אידן, און ער איז דער ממוצע המחבר "בין ה' וביניכם"^לא — וואָס (זייענדיק אַ ממוצע) האָט ער אין זיך פון ביידע ענינים וועלכע ער איז מחבר^לב,

ווי חז"ל זאָגן^לג אויף "איש האלקים" — "מחציו ולמטה איש מחציו ולמעלה ה­אלקים". משה האָט אין זיך ביידע ענינים — סיי ווי ער איז בדוגמא שלמעלה ("מחציו ולמעלה האלקים"), און סיי ווי ער איז בדוגמא צו אידן למטה ("מחציו ולמטה איש"), און האָבנדיק די ביידע ענינים האָט משה דעם כח פון "תפלה למשה" — צו אַראָפּברענגען די ברכות של הקב"ה ווי זיי זיינען למעלה ממדידה והגבלה ("ואני אברכם")^לד צו אידן ווי זיי זיינען נשמות בגופים למטה (בבחי' "איש").

[ובפרטיות יותר — י"ל אַז דאָס איז דער חילוק צווישן "משה" און "איש האלקים": "איש האלקים" באַווייזט אויף דעם חיבור פון בחי' איש מיט שם אלקים (בגימטריא הטבע^לה), אלקות שבערך הבריאה (והאיש הנברא), וועלכע איז באַ­שאַפן געוואָרן בשם אלקים (בראשית ברא אלקים גו'^לו). משא"כ "משה" איז פאַרבונדן מיט שם מ"ה^לז, שם הוי'^לח, שלמעלה מהבריאה].

לויט דעם קומט אויס אַז דער מזמור "תפלה למשה" — נוסף לזה וואָס דאָס גייט אויף דער תפלה פון משה אויף אידן (און ברכת משה צו אידן) — איז אַן ענין כללי ביותר: תפלת וברכת הנשיא — משה, וועלכער איז כולל כל התפלות והברכות כולם; דורך "תפלה למשה", נשיא ישראל, וואָס הנשיא הוא הכל^לט,

The Lubavitch Library · chabadlibrary.org