368

ב. די מעלה פון דעם זמן — אַ זמן של תשובה מחילה סליחה וכפרה — איז נאָכמער מצד דעם וואָס דאס איז נוגע לכל ימי השנה הבאה, כידוע אַז די עשרה ימים פון ראש השנה^ט עד יוהכ"פ^י זיינען די התחלה וראש פון כל ימי השנה^יא, וכמבואר בקבלה ובחסידות^יב, אַז אין די עשרה ימים טוט מען אויף בנין המלכות (אויף כל השנה הבאה), אָנהויבנדיק פון ראש השנה (וואָס עבודתו איז — "תמליכוני עליכם"), און סיומם — בערב יוהכ"פ און יוהכ"פ, ווען מ'פאַרענדיקט דעם בנין המלכות, ונעוץ סופן בתחלתן ותחלתן בסופן^יג.

ובפרט ע"פ המבואר אין כתבי האריז"ל^יד אַז די שבעת ימים רצופים פון די עשי"ת (בין ר"ה ובין יוהכ"פ^טו) זיינען כנגד די שבעה ימים (פון יום הראשון ביז יום השביעי) פון אַלע וואָכן פון דעם יאָר^טז, וואָס שנה (מלשון שינוי ומלשון שני^יז) איז כולל אַלע שינויים האפשריים,

[כולל בשנה זו — שנת תש"נ, ר"ת (כמנהג ישראל ההולך ומתפשט) תהא שנת (נס, און נאָכמער תהא שנת) נסים (לשון רבים), ביז נסי נסים^יח].

ג. ע"פ הנ"ל — אַז דער זמן (סוף ערב יוהכ"פ והתחלת יוהכ"פ) איז אַ מקור אויף אַלע ענינים במשך שנה הבאה (כולל אַלע שינויים האפשריים) — איז פאַרשטאַנדיק, אַז בזמן זה ווערן נמשך אַלע ברכות והמשכות, וועלכע זיינען כולל כל הענינים כולם פון שנה הבאה — וואָס זיי אַלע זיינען אויסגעדריקט און נכלל אין די אותיות פון דעם אל"ף בי"ת (וואָרום אַלע ענינים און אַלע ברכות הויבן זיך אָן

The Lubavitch Library · chabadlibrary.org