106

דעם וואָס יעדער איד אַלס שלוחו של הקב"ה, וועט אויסנוצן זיינע עשר כחות בשלימות במילוי שליחותו — ברענגט ער (שליח בצירוף עשר בגימטריא) משיח, און נוסף על "גימטריא" (וואָס איז בהעלם^קלה), בגילוי ממש, בראי' חושיית,

און תיכף ומיד ממש נעמט משיח אַרויס אַלע אידן פון גלות, "בנערינו ובזקנינו גו' בבנינו ובבנותינו"^קלו, בגאולה האמיתית והשלימה, און מ'גייט אין ארץ הקודש, אין ירושלים עיר הקודש, להר הקודש, לבית המקדש השלישי, "מקדש אד' כוננו ידיך"^קלז,

וואָס דאָרטן האָט מען בתכלית השלי­מות אַלע ברכות פון "תפלה למשה איש האלקים. . ומעשה ידינו כוננה עלינו ומעשה ידינו כוננהו" — כברכת משה (ואהרן) בנוגע צו השראת השכינה אין משכן, "ויברכו את העם", "ויהי נועם ה' אלקינו עלינו, יהי רצון שתשרה שכינה במעשה ידיכם"^קלח — וואָס די שלימות פון "תשרה שכינה במעשה ידיכם" וועט זיין אין דעם בית המקדש השלישי^קלט, "וכשיבנה — משה ואהרן יהא עמנו"^קמ,

און עס ווערט (בדוגמא (אבל בעלי' ובהוספה לגבי) ווי ס'איז געווען בעת השראת השכינה אין משכן) "וירא כל העם וירונו ויפלו על פניהם"^קמא — גילוי אלקות באופן של ראי', ביז אַז דאָס ברענגט באַ זיי אַרויס אַ רינה^קמב, און אַזאַ גילוי וואָס איז העכער פאַר פנימיות (ביז אַז "ויפלו על פניהם").

ויהי רצון, אַז נאָך אין די לעצטע מעשינו ועבודתינו אין די לעצטע רגעים פון גלות זאָל זיין די השראת השכינה "במעשה ידיכם", כולל אין דער שליחות לצדקה וואָס מ'וועט איצטער געבן,

און פון דעם כפל "תפלה למשה איש האלקים", האָט מען דעם כח צו אויפטאָן דעם כפל פון "ומעשה ידינו כוננה עלינו ומעשה ידינו כוננהו", אין מעשינו ועבו­דתינו איצטער,

און מ'האָט אויך משה ואהרן עמהם — בחי' משה (ואהרן — מז' רועי ישראל^קמג), שבכל א' מישראל, אנשים נשים וטף,

ותיכף ומיד ממש — "הקיצו ורננו^קמב שוכני עפר"^קמב, ומשה ואהרן עמהם בפש­טות, נשמות בגופים, צוזאַמען מיט אַלע אידן,

ותיכף ומיד ממש — "ומעשה ידינו כונ­נהו" אין דעם "מקדש אדנ­י כוננו ידיך".

[כ"ק אדמו"ר שליט"א נתן לכאו"א מהנוכחים שיחיו שטר של דולר, לתתו (או חילופו) לצדקה].

The Lubavitch Library · chabadlibrary.org