Made by a machine and not yet checked by a person - the segments nobody has checked are marked.
363ובזה תפקיד מיוחד לנוער, ובפרט נוער הבוגר מבית ספר, אפילו עובר לבית ספר אחר, שהרי עצם הענין שהוא בוגר — מראה שהוא מבוגר ועומד על דעתו במדה מסויימת, ביחד עם תכונת הנוער שבטבע שולל ענין של פשרה והשלמה עם המצב והזרם וכו'. ובפרט אלו הבוגרים בתי ספר חב"דיים, שחב"ד ענינו הוא תפיסת כל דבר בפנימיות וחיות מוארים באור תורתנו תורת חיים, הנגלית והפנימית.
והתפקיד המיוחד של הנוער הוא מובן ופשוט, לכל לראש שיהיו בעצמם דוגמא חי' בהנהגתם בחיי היום יום, בהידור בשמירת התורה והמצוות, וגם בהשפעה ותעמולה בסביבתם בכיוון וברוח האמור. והובטחנו הבא לטהר (וכדיוק רבינו הזקן; ליטהר ולטהר, עצמו ואחרים) מסייעין אותו. ועל ידי זה יעשה כל או"א התלוי בו למהר קץ גלותנו ולקרב ביאת משיח צדקנו וגאולתנו, ונזכה לקיום היעוד אשר יהפכו ימים אלו לששון ולשמחה.
(ממכתב ר"ח מנ"א, ה'תש"ל)
ימי הקיץ
. . . ס'איז איינגעפירט מכו"כ שנים אַז אין ימי החופש (פון עניני רשותא), זאָלן שלוחים אַרויספאָרן און באַזוכן בני ישראל במושבותיהם — וואו אידן געפינען זיך, ביז אפילו אין פּינות רחוקות, און רעדן מיט זיי דברי התעוררות בהנוגע צו עניני יהדות און ענינים פון לימוד התורה וקיום מצוותי' וכו',
364ויהי רצון אַז בשנה זו זאָל צוקומען אין דעם מספר השלוחים בכמות און אין עבודת השלוחים באיכות — כמה פעמים ככה; עס זאָל זיין אַן אמת'ער חופש פון כל ענינים המבלבלים, און ס'זאָל צוקומען הצלחה רבה ומופלגה אין דער שליחות, אויף ברענגען דעם דבר הוי' — נגלה דתורה (גופא דאורייתאב) ופנימיות התורה (נשמתא דאורייתאב) — בכל מקום ומקום וואו אידן געפינען זיך, און דער דבר הוי' זאָל פועל זיין פעולתו, אַז „עצת הוי' היא תקום"ג, ניט קוקנדיק אויף „רבות מחשבות בלב איש"38)
און זיי זאָלן קומען צוריק מיט בשורות טובות, און ברענגען מיט זיך ניצוצות של קדושה, כמה וכמה נפשות (איך מיין ניט ברענגען בגשמיות, נאָר ברענגען פירות שליחותם),
ס'זאָל אויפגעטאָן ווערן אויף העלפן און פאַרבעסערן דעם מעמד ומצב פון כמה וכמה קהלות ובתים בישראל, ואנשים ונשים בישראל, בנוגע ליהדות ולתורה ולמצוותי',
און דאָס אַלעס זאָל מוסיף זיין כמה פעמים ככה במוחם ולבם, וואָס זיי ווערן „זכיםה אלף פעמים ככה"ח ע"י הצדקה ברוחניות ובגשמיות —
אַז דערנאָך זאָל צוקומען הצלחה רבה ומופלגה אין לימוד התורה לעצמם, בנגלה ובחסידות, און (וויבאַלד דער לימוד איז דאָך „מביא לידי מעשה"ז, איז בשעת עס קומט צו אין לימוד — קומט דאָך אויך צו בדרך ממילא) אין דער מעשה שלאחרי זה, ביז עס וועט צוקומען אויך בפועל „אלף פעמים ככה",
און עס זאָל זיין אַ הצלחה'דיקער זומער און אַ הצלחה'דיקער יאָר ובמיוחד — בהנוגע צו תורה ומצוותי', ומתוך שמחה וטוב לבב ולמטה מעשרה טפחים, בכמות ובאיכות גם יחד.
(משיחת י"ב תמוז, ה'תשל"א)
365. . מ'רעדט דעם לעצטן האַלבן יאָר, פון חמשה עשר בשבט אָןא, אַז יעצט איז די צייט אַז מ'זאָל „אייננעמען"ב די וועלט דורך (לימוד ה)התורה.
וואָרום מ'געפינט זיך דאָך נאָענט צו דער גאולה, און מ'וויל אַז עס זאָל זיין בחסד וברחמים ובאופן נעים וטוב, בטוב הנראה והנגלה, דאַרפן אויך די הכנות און די ענינים וואָס איילן צו די גאולה זיין אין דעם אופן — דעריבער דאַרף מען זיך אָפּגעבן מיט לימוד התורה, וואָס דורך דעם פועל'ט מען אַלע ענינים אין אַ גלאַטן אופן, אָן האָרעוואַניע און שוועריקייטן;
ע"ד ווי עס שטייט אין זהרג וועגן רשב"י אַז ווען מ'האָט געדאַרפט רעגן — האָט ער גע'פועל'ט ירידת גשמיםד דורך זאָגן תורהח (אויפן פסוקח „הנה מה טוב ומה נעים שבת אחים גם יחד"). און אַזוי איז אויך געווען ביי זיין זון רבי אליעזרז, ווי עס ווערט דערציילט אין זהר אין היינטיקער פרשהח, אַז ער האָט גע'פועל'ט אַ רפואה פאַר זיין שווער0) דורך זאָגן תורה (אויפן פסוק *ט „ה' בקר תשמע קולי בוקר אערך לך ואצפה").
א
דערפון איז פאַרשטאַנדיק אויך בהנוגע עבודת השלוחים הנ"לי במיוחדיא, אַז דאָס דאַרף זיין אין אַן אופן אַז אַלע עניני שליחות זאָלן זיין פאַרבונדן מיט תורה, וואָס דעמאָלט וועט זייער עבודה זיין אָן שוועריקייטן ורר'
כו א
דערפאַר זאָלן זיי האָבן דורכגעטאָן און גרייט כמה ענינים אין נגלה און כמה ענינים אין חסידות, און אומעטום וואו נאָר זיי וועלן קומען —366זאָלן זיי ריידן אין אָט די ענינים; אין יעדער אָרט ענינים אין תורהיב וואָס זיינען מער מתאים צו אים; און אויב עס זעט זיך ניט קלאָר וועלכער ענין איז מער מתאים צום באַטרעפנדן אָרט, זאָל מען זאָגן מן המוכן ובא לידוכח — און ס'איז ברור אַז פון יעדער ענין אין תורה קען יעדער איד אין יעדן אָרט אַרויסנעמען אַ תורה־הוראה וואָס ס'איז שייך צו איםיד (אע"פּ וואָס בפרט — האָט יעדער איד זיין „חלק"טזבתורהי).
עס איז אַ הכרח להצלחה רבה אין דער שליחות, אַז מען זאָל האָבן גרייט ענינים אין נגלה און ענינים אין חסידות, און עס זאָל זיין אין אַן אופן פון „ושננתםיז — שיהיו דברי תורה מחודדים בפיך וכו' שנאמריח אמור לחכמה אחותי את וגו'"יט, און „גיסן"כ די ענינים פון תורה בשופי — און אין יעדן אָרטכא וועט מען אַרויסנעמען די ענינים השייכים להםכב.
367וויבאַלד אַז „שלוחו של אדם כמותו"כג [וואָס עס זיינען דאָך פאַראַן כמה מדריגות (אופנים) אין ענין השליחותכד, ביז דער אופן הכי נעלה] אַז דער שליח ווערט דער משלח אַלייןכה, (ובדרך ממילא איז כח המעשה און די עשי' בפועל פון דעם שליח — דעם משלח'ס), איז פאַרשטאַנדיק אַז מען האָט כח אויף דורכפירן דאָס אויבענדערמאָנטע — ובשמחה ובטוב לבבכו,
און מ'וועט זיכער מצליח זיין אין מילוי השליחות אויף מפיץ זיין תורה ויהדות, כולל אויך די מעיינות החסידות — ביז אין „חוצה"כז,
וואָס דאָס וועט מקרב זיין ביאת המשיחכח — אַז מ'וועט פאַרברענען די ווענט פון גלותכט, און זוכה זיין צו דער אתחלתא דגאולה און דערנאָך צו די גאולה האמיתית והשלימה, בקרוב ממש.
368ובקשר עם יום הולדתו, שמתחזק המזל, ומתוסף גם בחכמה וכמ"ש ורוב שנים יודיעו חכמה, בטח יתבונן בכל הנ"ל ובתוספת ויוסיף בזה. והשי"ת יצליחו לשנה טובה ומבורכת בלימוד התורה וקיום מצותי'.
(ממכ' כד' מנ"א תשט"ז)
. . במענה על כתב בקשתם ושאלתם בהתאם עם שינוי הסדרים, בכמה מהישיבות, בחדשי הקיץ, הנני להעיר את תשומת לבם על הדברים דלקמן:
(א) גם בימים אשר התלמידים נמצאים בישיבה ושוקדים על לימודיהם, החובה מוטלת על מחנכיהם שלא להסיח דעתם מתלמידיהם גם בשעות היותם מחוץ לכותלי הישיבה, ולהשתדל בכל עוז אשר הנהגתם ודרכי חייהם תהיינה בכל עת ובכל שעה כדבעי למהוי.
ומכל שכן בימי החופש בקיץ, אשר אז דרושה התענינות יתירה בתלמידים לדעת אודות כל אחד ואחד מהם אי' הם נמצאים ובמה הם עוסקים, ולסייע להם בכל מיני סיוע ללכת בדרך הנכונה והישרה. וכדרז"ל דאף כשאינו נראה להתלמידים מפקח ורואה להיות דעתו עליהם (ב"ב ח, ב. ובחדא"ג שם).
(ב) לעלי' — אין קץ, ולכן גם המורים המומחים ביותר, כדאי אשר ינצלו את ימי החופש, כדי להוסיף על ידיעותיהם בדברים הנוגעים לעבודתם, שהיא מלאכת הוי' (ב"ב כא, ב).
(ג) כדאי לעורר את הבע"ב העסקנים שבישיבות, אשר ישתדלו, בהמצאם בנאות דשא להנפש, לנצל כל הזדמנות, שנפגשים אז בפנים חדשות, לקרבם לעזר הישיבות, ולהסבירם אשר עץ חיים היא למחזיקים בה ותומכי' מאושר, ואל תקרא מאושר אלא מראשו, שהם ממשיכים מראש כל ההמשכות וההשפעות (זח"ג נג, ב. ד"ה עץ חיים תרצ"ט).
(ד) אין להסתפק במספר התלמידים בישיבות, כל זמן שישנם ילדים הראויים לישיבה ואין מבקרים אותם מסיבת חולשת הכרת אבותיהם בנחיצות הדבר, ולכן החובה לסדר בכל מקום תעמולה מסודרת, עשוי' במרץ ובהתלהבות הדרושה, כדי להגדיל מספר התלמידים בישיבות. ואין די מילים לתאר את גודל הזכות להציל אפי' נפש אחת מישראל בגשמיות ועל אחת כמה וכמה ברוחניות . . .
(ממכתב ח' תמוז, תשי"א)
369. . . ויה"ר אשר היותו עם ב"ב שי' בנאות דשא יביא תועלת הנרצה כפשוטו ממש בהבראת הגוף וחזוקו. וכפתגם כ"ק מו"ח אדמו"ר הכ"מ בשם כ"ק אדמו"ר (אביו) נ"ע: ווי טייער דאָס (הגוף) איז אַז צוליב דעם גיסט מען אַזוי פיל תורה וכו'.
וראה רמב"ם הלכות דעות רפ"ד: היות הגוף בריא ושלם מדרכי השם הוא כו'.
ומזה נלמד במכ"ש וק"ו בן בנו של ק"ו עד כמה נוגע שתהי' הנשמה בריאה. ואם בכל השנה צריכים להשתדל בזה על אחת כמה וכמה שצריכים להתחזק בזה בתוספות אומץ בזמנים אשר עוסקים ומתענינים ביחוד בהבראת הגוף שלא יבא ח"ו אל המצב אשר תוקפא דגופא חולשא דנשמתא (זח"א ק"פ, ב.) ועייג"כ שבת (קמז, ב.) מיא דדיומסת וכו'.
ולא לדרשא קאתינא אלא לעוררו להענין, מעין דאתהפכא, לנצל ימי וענין הבראת הגוף לחיזוק הנשמה, היינו להוסיף שיעור מיוחד לימי החופש ולחפש ההזדמנויות לעורר את אחרים הבאים להנפש במקומו וסביבותיו, לתורה ועבודה וגמ"ח כל אחד לפי מצבו.
לפעמים כדאי גם להסבירם, אשר אין אתנו יודע בסוד ההשגחה עליונה, ואולי תכלית ביאת כולכם למקום פלוני הוא כדי להוסיף אבנים טובות בכתרו של מלך מלכי המלכים הקב"ה וכבר הבטיח כ"ק מו"ח אדמו"ר הכ"מ שחזקה לתעמולה שאינה חוזרת ריקם און ער איז אַ נאמן און אַ בטוח.
(ממכתב כ"א תמוז, ה'שי"ת)
. . . נוסעים הרבה מאנ"ש לנאות דשא — ובודאי בעוד מועד יתחילו לדבר ולעורר על הקביעות שיעשו בנאות דשא, ואדרבה בהוספה, כי הרי את זה לעומת זה עשה האלקים, וכשהגוף מתעסק לחזק בריאותו ע"י ענינים גשמים כפשוטם — בהוספה באכו"ש טיול וכו' (ולא תמיד הכונה לעבוד את השי"ת — בגלוי) הרי זה דורש הוספה ג"כ בבריאות הנשמה, ועוד יותר מאשר בבריאות הגוף, כיון שהסביבה בנאות דשא ממשכת יותר לענינים פשוטים הנ"ל מאשר בעיר. ולכה"פ, צריכה להיות ההוספה ברוחניות כמו ההוספה בגשמיות. והרי מובא שזהו אחד הטעמים ללימוד פרקי אבות תיכף לכניסת הקיץ, כיון שאז הטבע מתחזק, האילנות מלבלבים וכו'. ומובן ג"כ שמזה אין סתירה כלל וכלל להוראת הבעש"ט עזב תעזב עמו כו' ולא ע"י תעניות וסיגופים — כי כח המתאוה יש להלבישו בקדושה וכו'. עדי יקוים היעוד370המקוה שהגוף לא רק שלא יבלבל להרוחני ולא רק שיסייע בידו — אלא שאדרבה נקבה תסובב גבר.
. . . צו אייער חג הסיום (גראַדיואיישאָן) באַגריס איך אַלע תלמידים מסיימים, וועלכע גייען אַריבער אין העכערע כתות און מחלקות אין זייער וועג פון חינוך על טהרת הקדש.
עס הויבן זיך אָן די זומער וואַקיישאָן, די טעג פון אָפּרו און דערפרישונג פון די כוחות, און פון אָנזאַמלונג פון נייע כוחות צום נייעם זמן הבא עלינו ועליכם לטובה.
איר דאַרפט וויסן, ליבע קינדער, אַז וואַקיישאָן מיינט ניט אַ הפסק — איבעררייסונג — פון לערנען און פון חינוך. אַ אידיש קינד טאָר ניט זיין אָן לערנען תורה און חינוך הכשר אפילו איין טאָג, זומער אָדער ווינטער. פאַרקערט, נעמענדיק אין אַכט די פילע פרייע צייט וואָס די תלמידים האָבן אין די לאַנגע זומער טעג. דאַרפט איר דאָס אויסניצן אויף גרינטלעכער איבערלערנען דאָס וואָס איר האָט שוין געלערנט, און צוגרייטן זיך צו אייער ווייטערן וועג, דעם דרך פון תורה ומצוות.
און איר אידישע עלטערן, וואָס איר טראָגט אַלעמאָל די אחריות פון עלטערן און מחנכים אין דער זעלבער צייט, דאַרפט געדענקען, אַז ספּעציעל אין די זומער חדשים ליגט כמעט די גאַנצע אחריות אויף אייך.
איך שיק אייך מיין ברכה, אַז השם יתברך זאָל אייך, ליבע קינדער, און אייערע עלטערן, ווי אויך אייערע מלמדים און מחנכים, שיחיו, געבן געזונט בגשמיות וברוחניות, מיט פיל נחת, אידישן נחת, מתוך מנוחת הגוף ומנוחת הנפש.
בברכה אָף אַ געזונטן זומער — בגשמיות וברוחניות —
(ממכ' ט"ו סיון ה'תשי"א)
Suggest a fixSent for reviewReport a problemNo account neededEmbed on another site