Paragraph
Paragraph rh-z3rabgvk
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-sydvrb8q
- order
- 3s
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אזוי איז דאך א כלל אין תורה, אז ווען מ'הויבט-אן אן ענין איז פותחין בברכה, ובפרט אז מ'געפינט זיך אין עשרת ימי תשובה, וואס דעמאלט איז דאך ווי דער פסוק זאגט דירשו הוי'בהימצאו כראוו ביותו כרוב אז דעמאלט געפינט זיך דער אויבערשטער נאר צו יעדער אידן, אפילו ווי ער איז א יחיד, לאו דוקא אין שול אין א מנין וכיוצא בזה, נאר דוקא ביחיד, און דעמאלט איז דאך נאכמער פארשטאנדיק, אז ווען יחידים קלייבן זיך צוזאמען און האבן אויך די מעלה פון א ציבור איז דאס ביתר שאת וביתר עוז. ובענין העיקרי, וויבאלד אז דער דין אין שולחן-ערוך אין תורה איז, אז אידן טרעפן זיך אין עשרת ימי תשועה, על אחת כמה וכמה אז דאס קומט נאך בהמשך דערצו וואס זיי האבן זיך געטראפן פריער בראש-השנה און דערנאך אין צום גדליה, און אין דעם טאג גופא קומט דאס אויס ביום השלישי בשבוע, א דינסטיק, וואס דאס איז א טאג וואס פון דעם אויבערשטן איז באשטימט געווארן, אז יעדער החלטה, יעדער פעולה, וואס איז פארבונדן מיט טוב לשמים וטוב לבריות,
- proofread
- 0