Paragraph
Paragraph rh-yrap0wsw
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-st6jz1gv
- order
- v
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- שלא על דרך הרגיל, בשעת סימני שולחן-ערוך. ועוד והוא העיקר, אז מ'טיילט גלייך פאנאנדער די כפלאנא צו שיעור פון צדקה, און יעדערער מאכט גלייך כל החלטות הטובות האמורות. ועוד והוא העיקר, אז טרם יקראו ואני אענה ברענגט דער אויבערשטער גלייך גאולה האמיתית והשלימה, צוזאמען מיט משיח צדקנו, און צוזאמען מיט הקיצו ורננו שוכני הפה נשיא דורך דער רבי דער שווער, וכל הענינים האמורים ביתר שאת וביתר עוז אין אן אופן פון יפוצו, ביז אין אן אופן אז דאס הויבט זיך אן פון חוצה שאין תחתון למטה הימנו און שאין מחוצה הימנו, אבער צוזאמען דערויף שטייט נאך אין די לעצטע רגעים פון גלות שטייט שוין דארטן די ענינים פון די מעיינות אין אן אופן פון הפצה, יפוצו מעיינותיך חוצה האט מען דאך, כמוזכר לעיל, די הבטחה פון מלך המשיח, בהיכל המשיח, כשיפוצו מעיינותיך חוצה אתי מר דא מלכא משיחא, און מ'דארף ניט האבן קיין הבטחות, ווארום אידן פארלאנגען, מ'האט זיי מבטיח געווען, און כלו כלו הכיסין ס'דארף זיין דוקא באופן פון מראה באצבעו ואומר זה, אט איז משיח צדקנו, און אט דער גואל אחר ין, און דארט איז דער גואל ראשון, און אט איז משה רבינו, און אט איז מתפשטושא דמשה שבכל דרא, וואס דאס איז נשיא דורנו דער רבי דער שווער, והקיצו ורבנו כל שוכני עפר, און מ'גייט אלע דורות צוזאמען, אויך העתידים לבוא האנשים והנשים והטף, קהל גדול ישובו הנה עם ענני שמיא, ברגע כמימר, ותוקף ומיד, לארצנו הקדושה, ארץ פון עשר אומות, און דארטן ווי ירושלים עיר הקודש, ובהר הקודש, ובבית המקדש, מקדש אדנ'כוננו ידיך, ועוד והוא העיקר, תיכף ומיד ממש, אין אן אופן אז מראה באצבעו ואומר זה.
- proofread
- 0