Paragraph
Paragraph rh-ym599j2s
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-qpxr0s01
- order
- H
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- משא'כן אז מ'געפינט זיך בשדה, דארף מען האבן א זהירות מיוחדה, אז אהינצו זיך ניט אריינכאפן ענינים של שדה, און דער וואס כל ענינו איז בשדה, ביז וואנענט אז ס'איז גאר ניט כדאי אים צו דערמאנען אפילו בדיבור, על אחת כמה וכמה ניט במעשה, אבער דאס וואס מ'גיט דער כפליים לתושי איז דאס ניט פארבונדן ן מיט באווארענען אן ענין בלתי-רצוי, נאר מדגיש זיין נאך מערער אט דאס וואס דער מלך געפינט זיך בשדה, במילא איז דאס אויך לכל לראש, וכמדובר כמה פעמים, אז בא דעם אויבערשטן איז אלע ענינים וואס ער טוט איז דאס אין אן אופן פון צדקה, וואס דערפאר ווערט דאס אנגערופן די מצוה העיקרית פון דעם אויבערשטן, איז גאר כל ענינים שלו, וואס ער טוט זיך דאס מערניט מצד צדקה, איז וואס פאר אן ענין ס'קומט ניט פון דעם אויבערשטן איז דאס אויך דארף דאך א איד מאכן דערצו אויך א כלי און א דוגמא, הדמה לו, הלכת בדרכיו אויך פארבינדן דאס מיט אן ענין של צדקה. בפרט אז דאס איז אויך פארבונדן, און מ'געפינט דאך אויך אין דער פרשה פון שופטים, וואס הויבט זיך אן די שופטים ושוטרין תתן
- proofread
- 0