פסקה
פסקה rh-ycaa95hd
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-trc9p7wr
- order
- 4a
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- סיום פון דעם פסוק, ושבית שביו, אז מ'גייט ארויס אין דער מלחמה זאגט דער פסוק דעם לשון אל אויביך, וואס דער לשון הרגיל, דער אויסדרוק אין אסתר, כמעט אין אלע ערטער אין תורה, וואו ס'ווערט געבראכט אזא דערציילט וועגן אזא פאסירונג שטייט דער לשון אמא אויביך אדער נגד אויביך, און ניט דער לשון פון אל אויביך. וואס דאס גופא, וויבאלד אז ווי דערמאנט פריער, איז אלעמאל פרשה כי תצא איז דאס אין חודש אלול, ווען דער מלך איז בשדה, איז אט דעמאלט זאגט דער מלך בשדה און יעדער איד דערפילט דאס, אפילו ווען דער גוף פילט דאס ניט, פילט דאס זיין נשמה מזלייהו חזי. דער נפש האלקית, וואס ווי ער זאגט דאך יעדער טאג אין אנהויבס פון טאג, אז מודה אני לפניך פאראחזרת בי נשמתי אז דער אויבערשטער אליין איז דאנקט מען אים פארוואס ער האט אומגעקערט צו יעדערן פון אייך
- proofread
- 0