פסקה
פסקה rh-xsqz5b9e
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-kxvh042p
- order
- mi
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- איז אויך לן אושפיזין שלנו, וואס דאס איז משה און דער מיטעלער רבי, זאגט מען דאך גלייך נאך דערויף ווי עמו איז דאס דער בעל שם טוב און אברהם אבינו, האט מען אויך מורר געווען, מ'רעדט זיך אלץ וועגן דעם ענין פון תמימה, אז סיי בהנוגע צו אברהם איז דער ערשטער אושפיז, דעימא וואס בלילה זה איז ער דעימו, זאגט מען אויך אויף אברהם'ען האט געהאט א ציווי מיוחד, און א נתינת-כח מיוחד, אתהלך לפניו והיו תמים דער ענין פון תמימות. ועל דרך זה אויך בנוגע צו בעל שם טוב איז דאך די התחלה פון צוות הרבש, וואס ווי דער אלטער רבי זאגט איז דער תוכן, איז דאס דברי איז דאס די ענינים און די רייד און די אנזאגנאכס און די הוראות פון דעם בעל שם טוב, הויבט זיך אויך אן, אז ס'דארף זיין א עבודה תמה, כמדובר כמה פעמים. וואס דאס איז דאך אויך התורה היא נצחית איז דאס כל השנה כולה. אף על פי כן איז דאך דא ווי מ'זעט דאס אין קריאת התורה, איז דאך דא די פרשה וואס מ'לייענט בנימים הכבועים לפרשיות אלו, על דרך זה ווי די קריאה פון ימי חג הסוכות, כולל אויך די קריאה פון חול המועד סוכות, וואס ס'האט דאך אין זיך אן ענין נוסף על כל שאר קריאת המועדים, אז מ'האט איינגעשטעלט, און דוקא בחל המועד, אז דעמאלט זאל מען כולל זיין אין דעם זעלבן טאג, זאל מען כולל זיין א קריאה פון דריי טעג, אדער נאכמערער פון פיר טעג, וואס גאר לא הי'לאלבים, אלעמאל קריאת התורה איז דאס א דבר בעתו, במילא דארף זיין מעין היום אין וועלכן ס'ווערט געלייענט די פרשה בתורה, און ווי די גמרא אין סוף מגילה, סיום וחותם פון מסכתא מגילה, איז מבאר אויך די טעמים, פארוואס טעמי הקריאה בכל ימי המועדים, בכל ימי הקריאה, די קריאה וואס השייך עליה. דערנאך איז דא אן אוסף, אז בשעת אן ענין אוסף וואס דאס ברענגט אין תמימות
- proofread
- 0