Paragraph
Paragraph rh-xg1xnb0h
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-83tv89dv
- order
- n
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- בפרט נאך, אז דא דארף מען ניט אפשאסן. דער רמב״ם פסח'נט דאס אין הלכה ברורה, אז דורך מעשה אחת, אפילו דיבור אחד, אפילו מחשבה אחת, איז ער מכריע דעם קו שקול פון עצמו און דעם קו שקול פון כל העולם כולו, און מביא ישועה והצלה, בפרט נאך, ווי מ'האט דאך געהערט דברים ברורים פון נשיא דורנו, אז מ'וועט פארענדיקן דעם פוצן די קנעפלע איז אט דעמאלט איז א זיכערע זאך אז ס'קומט תוכף-למיד משיח צדקנו, צוזאמען מיט די גאולה האמיתית והשלימה בגלוי ממש, ביז אין אן אופן פון מראה באצבע ואומר זה, ביז אין א כופל'דיקן זה, ביז אז ס'ווערט אויך אין כל הענינים ביים ארויסגיין פון גלות, זה הוי'קוינו לו אין אגילה ונשמחו בשעתו און דערנאך דעם צווייטן, צווייטן זה, וואס ס'הויבט אויך אין המשך אין דעם זעלבן פסוק, און דאס פארענדיקט די מסכתא תענית, און ווי דער רמב'ם פסק'נט אפ, אז די תענית איז דאך וואס דאס איז דאך אויך כולל כל ענין הגלויות, איז נוסף וואס ס'ווערט פריער דער ביטול הצומות, ווערט גלייך דערנאך אז יהפכו למועדים לימים טובים למודים ולימים טובים, והאמת והאהבה האהבו, תושב ומיד ממש ווערט בטל די סיבת הגלות, דורך אהבת ישראל, ביז אחדות ישראל, בפרט אז דאס ווערט פארבונדן מיט אמת, ביז אמת לאמיתו, און מ'איז פארשפאר דעם רעדן אין דעם, ווארום מראה באצבעו ואומר זה און דאס איז דאך אויף יעדער אידן געזאגט געווארן דארף ער גאר ניט באווייזן א צווייטן אידן, ער באווייזט די ענינים גשמיים וואס ארום זיך, אז זיי זאלן אויך דערהערן אז זה הוי'כוינו לו, נגילה ונשמחה בשעתו, און דעם צווייטן מאל זה, כפליים לתושי,' מתוקף ומיד ממש.
- proofread
- 0