Paragraph
Paragraph rh-xa5qw4fg
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-641vg10n
- order
- V
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- בני נח, כמדובר כמה פעמים. וואס אויף דערויף איז דאך פארשטאנדיק, אז ס'דארף זיין דער לצאת בני ישראל מארץ מצרים וואס דערויף דארף מען דאך האבן אן אות ותושי'וואס דאס איז דער ענין התורה, ווי אזוי האט דאס תורה די כח בזה? כאמור, דערפאר וואס תורה ווערט געזאגט פון דעם אויבערשטן אליין, ווען זי ווערט נתגלה בדיבורו פון אנשים נשים וטף, איז דאך דעמאלט ווערט דאס דער ענין ווי די לבנה איז מקבל פון שמש, וואס אף על פי וואס יראה לית לו מגרמה כלום אחלהאיר על הארץ, בשעת אבער זי איז מקבל פון דעם שמש, וואס דעמאלט ווערט דער אור השמש נתגלה און אויך פועל, טאקע דורך די לבנה, אבער בכל העולם כולו ובכל הענינים ענינים, כמדובר כמה פעמים, וואס דאס איז מבטל די מיצרים וגבולים און די הגבלות פון מקום וזמן בכלל, ובהנוגע צו דעם ענין אין תורה, צו דעם לימוד התורה, ועל דרך זה ווי ס'ווערט דערנאך נמשך פון תורה, און דעם גדול לימוד שמביא לידי מעשה אין דעם קיום המצוות באופן כזה. וואס דאס איז וואס ס'איז פארבונדן מיט לידי מיטן ראש חודש, וואס דעמאלט ווערט דער מולד הלבנה מחדש, און אין אן אופן חדש לגמרי, ווארום ער איז מקבל אן אור חדש דורך יחוד סהרה ושמשה, ווערט דעמאלט אויך אין איר נמשך אט דאס וואס ווערט נמשך אין שמשה, וואס על ידי זה קען שמשה די שמש ווערן אויך א משפיע, און ווי ער ברענגט אויך אראפ, אז דאס איז אויך די ביידע שמות, כשמש ומגן הוי אז ר'מדיד לבנה איז א מגן דורך וועלכן ס'ווערט אויפגעטאן אז מ'קען אויפנעמען דעם מור השמש און דאס פועל'ט פעולתו, דער שמש אליין איז דער שם הוי און זיי ווערן ביידע אנגערופן בשם שמות דערפאר וואס זיי נעמען זיך פון אנכי הוי'אלקיך, וואס דאס איז הוצאתי
- proofread
- 0