Paragraph
Paragraph rh-x84d61gz
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-jqqpyb7t
- order
- PW
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ומין ללבנה און מונין ללבנה, און די אלע זיינען יעדערער פון זיי דעם ענין פון דעם שמש הוי און שמש אלקים, און שמש ומגן הוי'אלקים, ווי דאס שטייט בגלוי אין תקופת תמוז, כמדובר בארוכה אין די ימים שלפני זה, און פון דעם דיבור בענינים אלו זאל מען גלייך האבן בגלוי, כאמור, אין מראה באצבעו ואומר זה, אז נוסף וואס ס'איז געווען דער מראה באצבעו ואומר זה ביום השבת קודש, וביום הראשון שלאחרי זה, אז אט-איז די התחלה פון ימי הגאולה, און י-בי וואס דאס איז ביום השבת וואס כולו קדוש און כל מלאכתך עשוי וכמדובר כמה פעמים, על אחת כמה וכמה אין יום שלאחרי זה בגימטריא אחד, יום שלאחרי זה בגימטריא יד המקרב ומחזק, ביז וואנענט אז ס'מאכט פון דעם טאג, ווי דער דין איז בנוגע צו ידות לטהרה האבן זיי דעם דין פון טהורים, און זיי זיינען מוסיף נאך מערער אין דער גאנצער טהרה, און טהרה מביאה לידי קדושה, כדעם סיום פון דעם סיפור בנוגע צו ימי הגלות, לות, און דער סיפור אויך דורך אליהו'ן, ווי דער סיום אין דער מסכתא דארטן, וואס זי ברענגט דערנאך אויך בגלוי דעם ענין פון אליהו און זכור לטוב און ענין הגאולה, על אחת כמה וכמה אז מ'איז דאס מקשר אויך מיט מאכן יעדערן פון זיך און יעדערן פון אייך א שליח אין מצות הצדקה, בהוספה מדילי,", און כל הענינים אין אן אופן פון נתינה. וכמדובר כמה פעמים, אז דאס ווערט משנה לשנה נאך מערער, על אחת כמה וכמה וואס מ'שטייט דאך אין שנת פון תשמוטי ידיך תשמוטי ידיך תשמוטי יד. און אין דער שנה עצמה שרייט מען שוין אין ימי הגאולה, ובהמשך לימי הגאולה, אין דעם יום יו ד און
- proofread
- 0