Paragraph
Paragraph rh-x7yrd1ag
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-grg4qdng
- order
- Bc
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- וואס מ'קען דערפון אפלערנען אן ענין אין הנהגת האדם, אין לתקן הדעות וכו איז מעג מען דאס טאן, אפילו אז מ'געפינט דערוויילע נאך ניט קייסודו על זה, בפרט נאך אז דא איז א שייכות מיוחדה בתכלית הדיוק, ווארום גלייך אז מ'הויבט זיך אן אין הלכות מחירה, הויבט זיך גלייך אן ווי אזוי איז דער ענין המחירה, איז דער רמב'ם מפרש, און דערנאך חזר'ט דאס איבער, אז דאס איז דורך שלשה דברים איז דא דער קנין, וואס דער קנין בכלל קען זיין, ווי דער רמב'ם איז אויך מחלק, אז אדער בשדה אדער בבית, וואס דאס איז בכללות עבודת האדם איז דאך דא די צוויי אופנים וואס ער מאכט פון יעדער ענין א בית פאר דעם אויבערשטן, און מאכט פון יעדער ענין א שדה, ממנו תצאי לחם דוקא דורך עבודה ויגיעה מיט למ וט מלאכות, וואס איז פארבונדן מיט א חורש והזורעה, כמדובר, וואס אין דערויף טיילט זיך בכלל עבודת האדם אין שדים בבית, וואס אין דערויף האט דער אויבערשטער איינגעשטעלט, אז דאס איז אן ענין כביכול פון א מחירה גאר. ס'איז דאך דא ידוע דער מאמר וביאור פון רבי'ן מערש, מיוסד אויף א מאמר פון דעם צמח צדק אין דעם ענין פון היתר עיסקו, ווי אזוי דער אויבערשטער מאכט א היתר-עיסקע מיט יעדער אידן און מיט אלע אידן, דערנאך איז דא א באזונדער אופן עבודה, וואס דאס איז אין אן אופן ניט א היתר-עיסקע, אן אופן פון מחירה. מחירה איז דאך ניט קיין היתר-עיסקע, מחירה איז דא א חפץ, און דערנאך איז דער חפץ געהערט אין איין רשות, און דערנאך איז מען אים אויך איז משנה דער משות פון איין רשות אין א צווייטן רשות. וואס אט אזוי איז אויך ווי מ'געפינט אין תורה, איז דער דיני התורה, אז יעדער רוב הענינים וואס מ'דארף מאכן דערפון א חרצא דמצוה, אדער א חרצא דקדושה, אדער בכללות טאן דערמיט א מצוה-דארף דאס זיין דוקא פון ענינים של חוגים.
- proofread
- 0