פסקה
פסקה rh-x661agrb
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-spnk37zn
- order
- nA
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אז ער זאל וויסן זיין, אז ער האט נאך א גרעסערן אויפטו, וואס דאס איז אויך ביכלתו שלו, אז תלמוד לאמר בעבור זה, כמוזכר לעיל, מראה באצבעי ואומר זה בשעה, וואס מצה ומראה מנחים לפניך", און דאס ווערט א מראה דקדושה, וואס דעמאלט איז דאך דא דער תכלית המסיקות, מיט דער שלימות וואס ווערט אתהפכא מרירו למיתקו על ועד דרך זה איז דאך אויך מיטן מרור פון חג הפסח, וואס דאס איז דאך אויך דא אין זמן הגלות, משא'כן פסח איז אט דא ברוחניות, משא'כן בגשמיות דארף מען האבן אז ס'זאל תוקף ומיד קומען דער בית המקדש, און ס'וועט נאך זיין כדי זמן אויף מקריב טאן כל הענינים, ובפרט דער ענין פון קרבן פסח, האט מען אויך דער מרור ומצא ומנחם לפניך אין אן אופן פון יחול קען דאס שוין זיין פון ראש-חודש, וואס דאס איז דאך א חודש נסיים, על אחת כמה וכמה אז מ'האט שוין אויך ביום הראשון שבו, וואס דעמאלט גרייט מען דאך שוין אויך און מ'האט שוין צוגעגרייט כל צרכי החג אין אן אופן פון מנחם לפניך ווי אזוי פועל'ט ער, אז ס'זאל זיין ביי אים מנחם לפניך זיין צרכי החג? דורך דערויף וואס ער איז מקדים
- proofread
- 0