Paragraph
Paragraph rh-x1jwr4vd
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-106e1b29
- order
- Y6
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- עאכו כמה וכמה אז איצטער איז שוין דא דער זכו בפשטות ולמטה מעשרה טפחים, און ס'איז דאך דאס זיכער די קניסא תיכף ומיד ממש לארצנו הקדושה, אין אן אופן פון ירחיב הוי'את גבולך און אין אן אופן אז דאס איז גאולה שאין אחרי'גלות שיעור חדש, כמדובר כמה פעמים. וואס דאס איז אויך גלייך די התחלה פון דעם לעבן מיט דעם שיעור חומש ביום זה, וואס הויבט זיך גלייך אן פון שמע ישראל הוי'אלקינו הוי'אחד דאס איז דער ערשטער פסוק פון דעם שיעור זה, און גלייך טיילט מען אין דערויף אויס, אז דער עין און דלת שבסיום טובה ראשונה וטובה אחרונה פון דעם פסוק זיינען זיי אין אן אופן פון רבתי, וואס דאס טיילט זיי אויס, און ווי ס'שטייט אין ספרים, איז דאס דער צוזאמענשטעל פון זיי ביידן צוזאמען איז דאס דער ענין פון עד, וואס דאס איז דאך כלשון הכתוב אתם עדי אז יעדער איד און אלע אידן ווערן אן ענין אז זיי זיינען עדות אויף דעם אויבערשטן עוד אי, ביז וואנענט אז דערפאר ווערט אויך, אז פונקט אני הוי'לא שניתי אזוי ווערט אויך בא יעדער אידן נתגלה דער לא שניתי שבתוכו בהנוגע צו אידישקייט, אז א איד ניט ער קען און ניט ער וויל זיין חס ושלום אפגעריסן פון אלקות, ובפסק דין הרמב אז יעדער איד, אן קיין אונטערשיט פון זיין מעמד ומצב בגלוי איז זיין רצונו האמיתי איז דאס דער רצון פון דעם אויבערשטן, און ער וויל אז ער זאל אזוי טאן במעשה בפועל, א נשמה בגוף, כמדובר כמה פעמים. וואס דאס ווערט אויך פארבונדן גלייך, כאמור, מיט מעשה בפועל, וואס כללות הענין פון א אידן איז דאך די ביידע ענינים
- proofread
- 0