Paragraph
Paragraph rh-wz29yaj6
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-jhq6fgr1
- order
- Gu
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- גיין דער קלוגינקער, אמאל פארשטעלטערהייט און אמאל אפענערהייט, און שטעלט אים צו, אז ס'איז דא ענינים וואס זיי זיינען לכאורה ענינים טובים, און קען גאר זיין, אז זיי זיינען טאקע טובים, נאר וואס דען? דאס איז דער פתגם הידוע, אז דאס איז פן דא פן דני מאי אז דאס איז טאקע א הגוטע זאך, דאס איז אבער ניט זיין שליחות, און דאס איז ניט זיין עבודה, און דאס איז טאקע א זאך וואס איז א גוטע זאך, און מ'דארף דאס טאן וכו אבער דאס דארף אפגעטאן ווערן דורך א צווייטן. האט מען דערביי גופא, ווי דער אלטער רבי שרייבט דאך אין דעם מוסג פון דעם שער פון תניא, אז דאס איז א דרך קרובה און אויך טאקע ארוכה, אבער צוזאמען דערמיט אויך קצרה און א לשון צחה וברורה, אז מ'האט גלייך דעם ענטפער אז מ'קומט צוגיין מיט א הצעה, בשעת ער ווייס און האט שוין די חזקה בזה, אדער מ'האט אים ממנה געווען, אדער מ'האט אים געזאגט בזה, אז ער דארף טאן אן ענין מסויים, דארף ער ניט זוכן קיין תירוצים און קיין הסברות, אפילו אז דער וואס קומט צו אים צוגיין מיט דער הצעה איז כוונתו רצויה וכו ער איז דאך אבער ניט יעדערער ווייס אדער פילט די שליחות וואס א צווייטער האט, אדער אפילו ווען ער פילט
- proofread
- 0