Paragraph
Paragraph rh-wxj07jv6
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-0rvssvgg
- order
- 6
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ניין טעג אין שבט, און שוין אין תיבות, און די התחלה פון א יום פון עשרה בטבת, וואס עשרה בטבת איז דאך איינער פון די ד'צומות, און פון די ד'צומות פון מדברי סופרים איז ער אויך איינער פון די שטארקסטע, ניט קוקנדיק וואס תשעה באב האט דאך אט דעם ענין וואס ס'איז ולילה כיומו משא'כ אין עשרה בטבת און סום גדליא און שבעה עשר בטפות איז דאך מערניט ווי דער יום אליין, איז האט אבער אט דעם ענין פון עשרה בטבת, וואס ביי אים שטייט דער לשון בעצם היום הזה, סמך מלך בבל אל ירושלים, און דערפון וואס ס'שטייט בעצם לערנט מען אפ אין ספרים, אז אויב אפילו ס'וואלט געקענט זיין אז דאס זאל טרעפן ביום השבת, וויבאלד אז ס'שטייט בעצם היום הזה האט דאס דעם דין פון דעם עצם פון טאג פון יום הכיפורים, און במילא איז דארף מען פאסטן אפילו בשבת אויך.
- proofread
- 0