Paragraph
Paragraph rh-vy8wws6s
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-9xa8r37g
- order
- 4Q
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- עאכו כמה וכמה אין עשרת ימי תשובה, וואס דעמאלט איז דאך דער אויפטו פון א יחיד, ווערט ער ווי א ציבור במשך כל השנה כולה, על אחת כמה וכמה א ציבור אין עשרת ימי תשובה, און אין עשרת ימי תשובה אויך אין דעם זמן ווען מ'האלט בא דעם סיום וחותם פון עשרת ימי תשובה, ווען ס'איז שייך צו רעדן דברי ברכה נוספים על הנוסח, ווארום בשעת ס'קומט יום הכיפורים, איז דאך שוין אלץ ענינים מיט סדרי תפילה און חמש תפילות, וואס זיי זיינען שוין קבוע וכו במילא ענדיקט זיך דער זמן פון דברי וואס מ'קען מוסיף זיין אן איבעריקע אויסרעכענונגען, ווי דאס איז דער ערב יום הכיפורים, ובפרט בסמיכות צו יום הכיפורים, ובפרט אויף פי המדובר כמה פעמים, אז תורה זאגט, אז ערב יום הכיפורים נוסף, וואס דאס איז בדוגמא פון יעדער ערב שבת און יעדער ערב יום-טוב, וואס גרייט-צו דעם יום הבא לאחרי זה, האט ער דאך אויך די ציווי מיט נתינת-כח מיוחד, אז האוכל ושותה בערב יום הכיפורים איז מעלה עליו הכתוב טוט ער אויף די ענינים כאילו התענות, סיי בערב יום הכיפורים און סיי ביום הכיפורים, וואס ענין יום הכיפורים איז דאך עניני הינון שבו, און דאס איז דאך אן ענין וואס איז געגעבן געווארן מלמעלה, זאגט מען, אז דאס גיט מען אפ א אידן, און דוקא בערב יום הכיפורים, און דורך וואס פאר אן ענין אין וועלכן ס'איז פארבונדן דער עיקר גאר זיין גוף, האוכל ראשיתה בערב יום הכיפורים, און דעמאלט ווערט אויפגעטאן א מעלה עליו הכתוב, כמדובר אמאל בארוכה, אז יעדער ענין אין תורה האט אין זיך אן ענין פון מעליותא, איז יש לומר אויך למעליותא וואס מ'זאגט מעלה עליו הכתוב
- proofread
- 0