Paragraph
Paragraph rh-vvc3vn0n
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-kmb0cn8q
- order
- gQ
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אט דאס אין זיך דעם אויפטו פון אתהפכא, און ס'ווערט דער טוב אין מספר הימים בגלוי, אבער ס'איז דאך בגלוי איז וועט מען ניט ווי אזוי דאס איז טוב ווי ס'דארף זיין טוב, ס'קען דאך זיין טוב ווי ער איז אין דעם ענין החשבון, איז דאך ניט אן ענין וואס שטייט בגלוי בדבר הנמנה, דאס איז מערניט דורך דערויף וואס מ'ציילט די טעג, אדער מ'איז מחדש די לבנה, און מ'הויבט אן ציילן פון ראש-חודש קומט מען דערנאך צו יום השבעה עשר, וואס דאס איז בגימטריא טוב. איז דאס איז אויך באווייזט אויף עבודת האדם, און בפרט נאך אז גלייך ווי ס'הויבט זיך אן א התחלה פון החודש דארף ער גלייך וויסן אז דאס איז בונין ללבנה, און במילא דארף אויך זיין מונין ללבנה אז יעדער זאך וואס מ'טוט דארף מען דאך טאן מיט א חשבון דקדושה, במילא דארף דאס האבן א מנין דוקא מצד דערויף וואס דאס איז מתוך חביבותם ווערט דאס פארבונדן מיט א מנין, און כל שבמנין איז איינע בטל, על אחת כמה וכמה אויב דאס איז עס שבמנין, וכמדובר כמה פעמים. וואס דאס איז אויך, מ'ברוגט ארויס מדגיש נאך מערער די חביבותם של ישראל, של די
- proofread
- 0