ליל ב' כ' כסלו, תרפ"ט, ריגא
65
קאַפיטל תהלים איז מיר נוגע אין נפשכט.
דער טאַטע איז אין היכל מלך און זאָגט דעם הפרש פון הפשטה און שלילה כו'.
ואח"כ אמר: איר ווערט נתפעל שטאַרק מען דאַרף ניט שטיין אַזוי ווייט, יעדער איד וואָס האָט געזען דעם טאַטן דאַרף ניט דורכגיין אַ וואָךל וואָס מען זאָל ניט זען פאַר זיך דעם טאַטנס תמונה, דער טאַטע שטייט מאחורי הפרגוד און זעט יעדערן'ס תמונה בפנימיותו.
יעדערער פון אונז וואָס וויל זיין מקושר צו דעם אויבערשטן און די עבדי הוי' איז דא תרעא לעלאהלא, תמימים איז אַ ענין פאַר זיך חסידות איז אַ ענין פאַר זיך, און סתם וועלט איז פאַר זיך, תנאי ההתקשרות איז ווער עס איז קובע עתים לתורה.
איך בין אַ צובראָכענער יתום, נאָר איך בין ניט קיין יתום, איך זע זיך מיט דעם טאַטן ווען ער וויל און ווען איך וויל, וואָס בכלל איז דאָס איין זאַך.
דער אויבערשטער זאָל געבן אַז די שלשלת פון 180 יאָר זאָל איר זכות מגין זיין אַז איר וועט קומען אַ היים און אַ קוקט טאָן אויף אייערע בני בית זאָלן זיי פון אייך לעבן.
Imported from chabadlibrary · ספריית ליובאוויטש · free-to-read · at the source
Suggest a fixSent for review
Report a problemNo account needed
Embed on another site
About this page
Details
- Volume
- תרפ"ח-תרצ"א
- Id
- rh-vhxk3q2x
Copies
Recent activity
No fix suggested or problem reported here yet.