פסקה
פסקה rh-vgp9fmpw
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-y0b5yejx
- order
- r8
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- עניים, וואס אמאל איז געווען א סדר, בא יעדער חתונה איז געווען אויך א סעודה פאר עניים, און מ'פלעגט דוקא דארטן געבן מן המובחר, וכמדובר כמה פעמים. אזוי איז אויך אין די וואס האט שוין געפראוועט די חתונה, אט די וואס וועלן פראווען זייערע חתונה אין די טעג שלאחרי זה, ווער רעדט נאך ביום הראשון, אדער מוציא שבת, וואס דאס איז דאך קיימא סיהרא באשלמותא פון חודש אלול, פון אני לדודי ודודי לי וואס אני לדודי ודודי לי איז דאך דער ענין פון א חתונה, דערפאר ווערט דאך דאס א יחוד שלם, אז ס'איז סיי אני לדודי ממטה למעלה און סיי לדודי לי מלמעלה למטה, ועוד והוא העיקר, אז שוין אין התחלה פון חודש עבול, עאכו כמה וכמה אז מ'האלט שוין קרוב צו דעם סונטאג וואס ס'איז קיימא סיהרא באשלמותא פון חודש עבול, און איצטער האלט מען דעם טאג יום אחד באלוה, דער דרייצנטער טאג אין חודש אלוה, וכמוזכר כמה פעמים זאל גלייך יעדערער בא זיך מגלה זיין, מ'האט שוין געדאווענט מעריב, וואס מ'וועט דאך זאגן די קריאת-שמע של המטה נאכאמאל דער שמע ישראל הוי'אלקינו הוי'אחד זאל דאס געזאגט ווערן מיט מער כוונה, ווי ער האט דאס געזאגט אין קריאת-שמע של המטה א טאג פאר דעם,
- proofread
- 0