פסקה
פסקה rh-vfemycr9
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-s9mejcpp
- order
- lX
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- בינו וויל אים געבן, ווארום טוב עין הוא יבורך כי מולך מען נתן לדל איז א זיכערע זאך, אז יעדער איינער האט אים און שערי בינה און אלע ל'ב פתיחות און שערי חכמה, וואס בכללות איז פארבלוגן מיט כתר, וואס דאס איז פון סוכה, וואס מ'געפינט זיך אין א סוכה וואס סוכה איז עניני מקיף. און יהי רצון, אז מ'זאל זוכה זיין צו זען זיין אין דער סוכה פון אורו שלובי תן, איז עשו מ'פועל אין סוכות אורו תורה אידן? און דא קען מען דאך נישט, ווארום א סוכה בתוכ של דרג איז דאך נישט קשה נאר מ'טאנצט אריין פאר'ן עסן, און צווישן עסן, און נאכמען עסן, אן אופן פון היו'לך בחוזר און רצוי ושוב, און מ'גייט גלייך מקוות זיין פני משיח צדקנו תוכף ומיד ממש. און דערנאך נאך דעם האבן דער עולם אנגעהויבן כדי שבת, און כדי שבת, און כדי שבת, כדי שבת, כדי שבת, און דער רבי האט דאך זיי סטייק שמחה וועט מען גלייך אנגעבן זיגן, ושמחת לך גחל. און יעצט וועט מען איבערגעבן פון די נייעות פון די פארבונדן פון די ערשטע צוויי טעג יום-טוב, דורכן חשבון בחור הטמא מהר שרשקן. א גוטע וואך און א גוטע וואך מ'וועט אנפאנגעבן מיט די נייעות פון ערב יום-טוב, וואס ערב יום-טוב על א האלבער שעה נאך שחיות איז געווען די חלוקת הד' מינים צום גאנצן וועלט,
- proofread
- 0