פסקה
פסקה rh-vep38wva
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-qzv5tf1t
- order
- Xo
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- כידוע דער מאמר פון נשיא דורנו בנוגע דעם ענין הפשטות ובנקודה האמורה. וואס דאס איז אויך, כמדובר, בהמשך להאמור, אז די עבודה ווערט געטאן אין אן אופן פון עיבור, וואס דאס טוט זיך מתוך הרחבה, בפשטות דער ענין פון עיבור, האט מען דאך א ריבוי ימים לגבי שנות פנת הלבנה, כפשוטה, ביז אויך לריבוי ימים לגבי שנת החמה, און די אלע ענינים קומען אראפ פון דער פשטות למעלה ביז אין פשטות דלמטה, בא יעדער אידן, האנשים והנשים והטף, אז זיי האבן אין זיך סיי די ענינים ווי זיי שטייען אין פשטות האמיתית בתכלית הרוחנית, ביז ווי זיי קומען אויף דורכגייען-דורך און נעמען-דורך און זיינען ממשיך דעם גאנצן סדר השתלשלות, ביז זיי קומען אראפ אין דער פשטות דא למטה, בפשטות בגשביות. וואס דאס איז אויך פארבונדן דערמיט, כאמור, וואס די עשרת ימי תשובה בכלל, ובפרט ערב יום הכיפורים, איז אט דעמאלט א תוספת אין דער תשובה עילאה, ביז וואנענט אז דאס ווערט אויך פארבונדן א תוספת אין דער שמחה פארבונדן מיט תשובה עילאה, ביז וואנענט אז דאס איז אויך דא דער קילוי יתנה בערב בשיעה ובעשירי, דורך דערויף וואס אוכל בערב יום הכיפורים, ובפרט נאך אין סיום היום, און מ'גרייט זיך צו די סעודה שניה ביום זה, ביום שהוכפל כי טוב, און וואס מ'גייט פון אים אריין אין יום הרביעי, וואס דאס איז דאך פארבונדן מיטן ענין פון שנת העיבור, כמובן בפשטות, און אויך פארבונדן מיטן ענין פון לרביעי אין בני יעקב, וואס דאס איז דאך דער ענין פון יהודה, און נוסף על כל הענינים הרמזים בזה, דער ענין בפשטות
- proofread
- 0