פסקה
פסקה rh-vcfn5yxz
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-ejjm3m8t
- order
- Pe
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- מיט דעם טאג פון דעם חג, מיט דעם טאג פון חג הגאולה. און אויך א הקדמה צו דעם טאג וואס קומט לאחרי זה, וואס דאס איז דאך חמשה עשר אין חודש תמוז, וואס דעמאלט איז קיימא סיהרא באשלמותא וואס דאס איז דאך אויך א רמז אויף יעדער אידן און אויף אלע אידן, ווי מ'זאגט דאך אז אידן זיינען מונין ללבנה און זיינען דומין ללבנה, איז דאך סיי דער מנין ללבנה און סיי דער דמין פארגלייך צו דער לבנה, איז דאך דאס געזאגט געווארן אויך ובעיקר אויף יעדער אידן אלס א יחיד אדער א פרוי, בהנוגע אלס יחידה, ביז וואנענט אויף א קליין קינד, אלס א קליין קינד איז דאס אויך אן ענין פון קבוע, און אן ענין פון גדלות, און אן ענין פון חשיבות, צוזאמען דערמיט וואס ער הדא ונפשי כעפר לכל תהי,' וואס דאס איז דאך די התכונה פון אידן, אז זיי זיינען נמשלו לעפר הארץ, צוזאמען דערמיט וואס דער עיקר המשל איז דאך וואס לא ימנה מרוב, ווי דערמאנט פריער, איז דאס אויך, אז דורך דערויף וואס זיי זיינען בעבודתם שטייען זיי אין א מעמד ומצב פון ביטול אמיתי, און אין ביטול אמיתי צו דעם אמת'קייט,
- proofread
- 0