פסקה
פסקה rh-v3yx4xkt
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-spnk37zn
- order
- cT
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- פופצן סימנים, ביז נרצה אז די ערשטע צוויי ווערן נתאחד, פאראיינציקט מיט א ו'המחבר לכאורה האט דאך געדארפט שטיין קדיש, רחץ, ועל דרך ווי ס'שטייט אין די סימנים שלאחרי זה, און דאס איז אויסגעטיילט, און ווען מ'האט געטיילט אריין א ו'המחבר. וואס דאס איז אויך פארבונדן על פי קבלה, דערמיט וואס חכמה בינה איז דאך רין ריעין בלומות פרשה, אז דארף מען דוקא האבן א חיבוש שטעלט מען גלייך אריין א וי., משא'כן די סימנים שלאחרי זה איז דאס פארבונדן מיט שבע מדות, וואס דערפאר איז דאך אויך יעדער מדה אן ענין בפני עצמה און א הנהגה בפני עצמה, משא'כן בנוגע צו חכמה בינה בפשטות, וואס חכמה איז דאך ווי ס'ווערט דאך אנגערופן א ברק המבריק אין שכל. וואס איז די תועלת פון א ברק איז ניט ז מ'בלייבט ביי דעם בליץ אליין, נאר פון דעם ברק ווערט דערנאך נמשך פון דער נקודה ווערט דערנאך נמשך ביאור בהרחבה פון רחובות הנהר, וואס דאס איז דער ורחז דער ענין הבינה, און ס'קומט גלייך בהמשך זה לזה, במילא פועל'ט אויך דער בינה, אז ס'קומט אויך צו אין חכמה, וכמדובר
- proofread
- 0