Paragraph
Paragraph rh-ts13k37n
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-ttq1mq7p
- order
- Q6
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- פון ימי הגאולה פון חודש תמוז שטייען זיי דאך שיכער באשלמותא אין אן אופן פון קיימא באשלמותא אז ס'איז ניט סתם א שלימות, נאר א שלימות פארבונדן אויך מיט אן ענין פון קיום, ביז א קיום נצחי, וואס אט דאס איז דוקא ביום החמשה עשר, און דוקא ווען מ'האלט שוין נאך תפילת ערבית, וואס דאס איז דאך בדוגמא ומרמז אויף אגטרת חלבים ואברים פון די יום שלפני זה, אבער ווען איז מען דאס מקריב על המזבח? איז דאס דוקא אין די שעות הלילה שלאחרי זה, וואס דאס איז דאך די איצטערדיקע שעות. וואס דערפאר איז כאן המקום לזרז נאכאמאל בהנוגע צו מוסיף-זיין אין לימוד תורה פון דעם בעל הגאולה, כמוזכר לעיל, ובפרט אין די פארברענגען פון שבת דמיני'מות ברכין, און ס'ווערט נמשך די ביאורים שבשבת, בפרט ביאורים אין תורה וואס לכולי עלמא בשבת ניתנה תורה ווערט דאס נמשך אין די ימים שלאחרי זה, על אחת כמה וכמה אין דער יום שלישי שלאחרי זה, וואס דאס איז דאך הוכפל בו כי טוב, כולל אין זיך צוויי מעתלעת, און דערנאך אויך אין יום שלישי עצמו אין די שעות וואס קומען לאחרי שעות וואס זיי זיינען בדיוק פון יום השלישי, וואס דאס איז דאך די שעות פון די איצטעדיקע
- proofread
- 0