פסקה
פסקה rh-ta379nwm
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-mhdg64mt
- order
- On
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ובפרט נאך ווי די גמרא דערציילט אין סנהדרין, אז מ'וועט קומען צוגיין צום מנת שמלך בן חזקיהו, און מ'האט צו אים געטענה'ט, היתכן? ווי קומט דאס ער האט געטאן אזוינע ענינים ווי דערציילט אין תנש? און וואס דאס האט אים געפרעגט אן אמורא, און א גרויסער אמורא, האט ער מנתשי געענטפערט, און תורת אמת ברענגט אראפ דעם ענטפער, איז דערפון פארשטאנדיק, אז דאס איז אן ענטפער אמיתי, האט אים מנשה געענטפערט, אז אויב ער וואלט געווען באותו זמן ובאותו מסע וואלט ער אים נאכגעלאפן כדי ער זאל קענען מיט אים טאן אט די ענינים וואס מנשה האט געטוען. וכאמור, וויבאלד אז די גמרא דערציילט דאס אלס א מענה אמיתי, וואס דאס האט אפגעענטפערט די שאלה איז פארשטאנדיק אז אזוי איז געווען דער מסע. דערנאך איז חסידות אליין מבאר, אז יעדער זמן האט דאך זיך איר דבר בלתי-רצוי וואס מ'דארף דערמיט מלחמה האבן במיוחד, וואס בזמן מנשה ברענגט אויך אראפ דעם ענין אין גמרא, און וואס בזמן מנשה איז דעמאלט איז געווען דער ענין וואס איז געווען מושל בעולם במיוחד, און דערפאר איז דערמיט געווען די מלחמה במיוחד, דער ענין פון קליפת עבודה זרה, און גלייך מוסיף בזה, אז לאחרי בית ראשון, וויבאלד אז לעומת זה, אין צד הקדושו, איז ניטא דער גילוי אלקות מיטן גאנצן שטורעם ווי ס'איז געווען אין בית-המקדש, נאר אותותינו לו ראינו ואין איתנו יודע עד מה במילא איז דאס אויך ניטא מער אין דעם לעומת זה, וואס דערפאר איז אויך ניטא דער ענין פון קליפת עבודה זרה.
- proofread
- 0