Paragraph
Paragraph rh-sv7ds3nv
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-qyj87j3h
- order
- 5
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אזוי מ'האלט דאך ביים סיום וחותם פון יו' ג' תמוז, וואס בהמשך להמדובר לעיל, יו' בית תמוז, איז דאך דעמאלט געווען דער ענין במעשה בפועל, וואס אין דערויף איז דאס געווען נאך מערער פון יו' בית תמוז, וואס דעמאלט איז געווען די מעלה וואס ס'איז געווען די פתיחה בהתחלה, ס'איז אבער געווען בדיבור, און ניט א דיבור הכי תקיף, משא'כן יו'תמוז איז דאס ארויס אין כתיבה און נתינה פון תעודה וכו כמדובר לעיל בארוכה. וואס דערפון איז אויך פארשטאנדיק, יעדער ענין פון וועלט איז דאך בהשגחה פרטית, כתורת הבעל שם טוב הידועה, וכמוזכר במשך כל השנה, אחי יתן אלא לבו ער דארף דאך דאס נעמען צו זיין הארצן, וויסן אז דאס מיינט מען אים בפועל, און זאל אראפ כמדובר לעיל די הדגשות פון יו'ג'תמוז, אז המעשה הוא העיקר, כמדובר לעיל אויך בארוכה, אזוי איז אויך בהנוגע לעניננו. וואס ס'איז דאך דא דער צד השוה, דער קאפיטל תהלים וואס איז פארבונדן מיט די יום הולדת, און פארבונדן אויך מיט שנת הולדת, דאס איז דאך דער קאפיטל תהלים וואס דער נשיא זאגט אים, נשיא דורנו, במילא ההלכים בעקבותיו, זאגט מען אים טאקע אנהויבנדיק פון יום הולדת בי'ב'ת תמוז, אבער דערנאך איז דאך דאס במשך כל השנה, על אחת כמה וכמה תיכף ומיד לאחרי זה, און אין א המשך וואס בכמה ענינים איז דאס א יום אריכתא דער י'ב'ת צוזאמען מיט י'ג, איז דאך זיכער דעמאלט אויך די זמן אמירת פון דעם קאפיטל תהלים, און אן אמירה אויך אין אזא אופן אז ס'זאל זיין אמירה, אז ס'זאל ברענגען צו מעשה בפועל דעם גאנצן תוקף שבדבר. וואס דאס הויבט זיך אן, כמדובר, די הדגשה וואס ס'איז דא בגלוי אן ענין של ברכה אין דעם קאפיטל סמוך וסיומו, ווי גערעדט נעכטן בארוכה אין די ווערטער בזה עדי הוי'מעוד בפי ופתוח רבים העללינו, כמדובר לעילין
- proofread
- 0