Paragraph
Paragraph rh-s64kx7d7
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-jqqpyb7t
- order
- 5T
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- וואס על דרך זה איז דאך ברוחניות, ווי פארשטאנדיק, אז אף על פי וואס מאות די טעם שיהיה און כלו כל הקיצין האלט נאך דער אויבערשטער, כמה וכמה אידן, גלות והנחנה בתוכם, ובשאר כל המדינות בדומה זה, אפילו די וואס זיינען אין ארץ הקודש זאגן דאך אויך אין נוסח תפילה שלהם, אז גלינו מארצנו ווי מ'זעט דאס אויך בפשטות, אז כמה הלכות וכמה דינים איז משחרב בית המדרש זיינען זיי אויך ניטא אין ארץ הקודש, אדער אפילו ניט אין ירושלים עיר הקודש, אפילו ניט במקום המקדש עצמו, אף על פי וואס בכללות איז דאך לא זעזר שכינה ממקומה, כמדובר כמה פעמים, ווי דאס איז אויך א הלכה בפשטות, על אחת כמה וכמה וואס אידן געפינען זיך אויך בפשטות אין גלות, און אין זמן הגלות, און אין עקבתא דמשיחא, וואס דעמאלט איז דאך נאך ווייטער בזמן שבית המקדש הי'קיים בפשטות, וואס וואס נעענט ער צו יענער צייט? איז דאך געווען אלץ מערער גילוי אלקות, און דערנאך איז דער גלינו מארצנו צוגעקומען נאכמערער און נאכמערער, ביז וואנענט אז מ'האט דאס געזען אין כמה הלכות שבזה, איז דערפאר איז, כאמור, פארשטארט מען, עד כמה שאפשרי, און יעדער טוט בזה את כל התלוי בו, אז דער ריחוק וואס קומט-צו אין דעם הפסק-מקום שבינתיים זאל ער פועל-זיין דער ריבוי הגהגויים צו דעם זמן ווען מ'איז געווען כולנו כאחד בפשטות, במילא, אז מ'האט נאכמערער גהגויים, וואס דאס פועל'ט דורך כח התענוג וואס איז פארבונדן מיט גהגויים, אויך אין דעם רצון
- proofread
- 0