Paragraph
Paragraph rh-rk6njjqv
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-wjskn0f9
- order
- F
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- און אויך א הקדמה צו שנת העיבור, אז ס'איז אויך צוגעקומען אן ענין שלא בערך אין דעם בעל ההילולא, אפילו בערך ווי ס'קומט-צו מידי שנה בשנה, און צוגעקומען אין אן אופן וואס ס'איז פארבונדן מיט פנימיות התורה, ובכלל מיט השפעה אויף הזולת, וואס דאס איז דאך געווען די השתדלות במיוחד פון בעל ההילולא, מאכן פון די מושפעים זיינע, אז זיי זאלן ווערן נרות להאיר משפיעים, במילא איז דאך אויך פארשטאנדיק, אז ביי אים איז דא עלי'מיוחדה, צוזאמען מיט א השפעה, און אזא מין השפעה וואס ניט זי בלייבט מערניט ווי פאר זיך, נאר זי איז אויך משפיע אויף אנדערע, ביז וואנענט אויף מאכן פון אנדערע נרות להאיר, און בשעת מ'זאגט, אז קיים אינש אדעתו דרבו איז דאך פארשטאנדיק, אז לכל לראש איז ער פארקאכט דער אינש אין קיים אין אדעתו דרבו אין א דבר חדש וואס איז אין דער שנה, ניט געווען אין די שנים שלפני זה, און אויך ניט אין די שנים הסמוכים לאחרי זה, כמובן וכם פשוט, במילא איז דאך אויך פארשטאנדיק בנוגע צו די הכנה פון א חי יתענע לבו בנוגע צו זיין השתדלות אויף אזוי אויסצונוצן דעם קהן מנה שדעתו דרבו, איז דאס איז דאך אן ענין של יכולת, אז ער האט שוין דעמאלט די יכולת מצד כחות הגלויים שלו, אז ס'זאל זיין דער לב לדעת און עניים לראש ואזניים לשמוע, אויף דאס אלץ צו נעמען, דערנאך דארף ער דאס זיין יתון אל בו און מיט אן אופן מיוחד, און אויך אין אזא אופן, אז בשעת ס'וועט זיין דער קיים עיניש אדעתו דרבא וואס ווי גערעדט נעכטן מער בארוכה, האט דאך דאס אין זיך די צוויי ענינים, צום אלעם ערשטן אז דער עיניש איז קיים אדעתו דרבא, און דערנאך א צווייטע זאך, אז ער ווערט קיים
- proofread
- 0