פסקה
פסקה rh-r3ta37ke
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-dny36pa4
- order
- c
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- קובה, און זאגט בני נצחוני קומט דאס ביי אים ארויס א חיור פון א שמחה, און מראה פנים שוחקות, נאך מערער ווי ס'איז געווען במשך פון גאנץ חודש אלול, ווען מלך בשדה, און די עלי'בערך זה די ימים שלאחרי זה גייט דאס אויף הלוך והוסיף, ועוד בהנוגע המעשה הוא העיקר, אז מ'זאל נאכמער מזרז זיין זיך, און מזרז זיין אלע ארום זיך, על אחת כמה וכמה אט די וואס האבן זוכה געווען אויף צו זיין שלוחים, און די וואס האבן זוכה געווען די בעלי-בת ין, כמה וכמה מהבעלי-בת ין זאלן ווערן זייערע העלפער, און נאכמערער זייערע שותפים, און נאכמערער, ווי מ'זאגט אז פריער זאגט מען שמח זבולון און ערשט דערנאך דערמאנט מען ישכר. ובכל אופן זאל דאס זיין, כאמור, והוא העיקר דער ענין פון מעשה בפועל, און מפרסם זיין בכל מקום האפשרי, נוסף אויף דעם פרסל הענין פון תנו מאנות לאשר אין לו. וואס דאס איז דאך בעיקר גאר נוגע צו זמן שמחתינו וואס דעמאלט איז דאך דער ענין היו-טוב מיטנגאנצן במילואו, מערער ווי דער יום-טוב פון ראש השנה, עאכו כמה וכמה פון יום הכיפורים, קומט דאס ארויס אין יום-טוב, וביום-טוב עצמם, דער יום-טוב וואס ס'איז בגלוי ווערט ער אנגערופן זמן שמחתינו ובפרסום הכי גדול, במילא דארף דאך טאן יעדערער כל התלוי בו, אז אט דער וואס אשר אין לו לפי ערך אפילו אז ער האט א סך, ס'איז אבער שלא בערך ווי ס'דארף זיין אין זמן שמחתנו, ובפרט פון שנת העיבור, זעט ער אויך, אז ער זאל אויך דאס באקומען, און וואס פריער, אין די ד'ימים, כדי ער זאל האבן א רואיקן יום טוב און א יום טוב שמח, בהקדם הכי אפשרי, אויך אין די ימים וואס זיי זיינען הכנה לימ טוב זה, עאכו כמה וכמה צו ערב סוכות, עאכו כמה וכמה צו
- proofread
- 0