Paragraph
Paragraph rh-qwcx90kx
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-arvst14t
- order
- N
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- וואס דאס איז אויך וואס דאס איז יום הששי בשבוע, וואס דאס איז אויך יש לומר הטעם לכאורה, און אפשר איז דאס טאקע געווען דער טעם, פארוואס עפעס איז מען מדגיש די מעלה פון דער הארת הנשמה כפי שיהי למטה, און מ'איז מדגיש בזה, אז דאס רעדט זיך למטה ניט ווי ס'געפינט זיך דער מזל אין אן אופן פון מזל הנשמה, א ניט פון מקיף, נאר דאס וועט זיך פון הארת הנשמה, און דאס טוט אויף למעלה, איז יש לומר על כל פנים ודרך אפשר, אז דאס איז פארבונדן מיטן יום בשבוע, וואס דאס איז יום ששי בשבוע, וואס דאס איז דאך דער טאג פון בריאת אדם הראשון, און וואס אלע נשמות זיינען דאך דערנאך נכלל, און ניט דערנאך, נאר בשעת ווי ס'איז משמי פירושו פון פירוש התורה, פון תורה שבעל-פה, איז בשעת ס'איז געווען די נשמת אדם הראשון איז שוין געווען כל הנשמות שבעולם, על אחת כמה וכמה נשמות פון בני ישראל, און ווי ער זאגט אין מדרש אויפן פסוק אין עיון, אז עוקו היסן אז אין די נשמות איז דא אט די וואס זיינען תלוי אין נקבה יראשית של אדם הראשון וכיוצא בזה, איז, אז די קביעות איז געווען ביום הששה בשבוע, וואס אט דעמאלט ווערט זיך נתחדש, בפרט נאך לויט אט די וואס זאגן די פסוקים פון מעשה בראשית בכל יום, אף על פי וואס דאס איז ניט געזען אז ס'איז נתפשט מתפשט בתוככי חב", אבער זיכער טראכט מען דאך וועגן תוכן פון די פסוקים יעדער טאג בשבת ווי ס'איז געווען בפעם הראשונה, ווי מ'זעט דאס אויך פון שירה של יום, איז דאך דערפון פארשטאנדיק אויך, אז דעמאלט שטייט ביתר עוז דער זמן מתאים אויף דערמאנען די נשמה דוקא ווי זי קומט אראפ למטה, בפרט נאך ובמיוחד וואס דאס איז דאך די גרעסטע ירידה בזה, איז דאך בשעת ויפך באפיו נשמת חיים בנוגע צו די בריאה פון
- proofread
- 0