פסקה
פסקה rh-qq9v3gdr
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-mhdg64mt
- order
- jS
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אבער אזוי איז די מעשה. אבער וויבאלד אז ס'טוט זיך מסתמא געזען ביז איצטער תוצאות צוות, אף על פי וואס ס'איז גא גענוג אט די וואס זיינען דערפון ניט צופרידן, כמוזכר לעיל, אבער וואו איז דאס דא א מענטש פון וועלכן מ'איז צופרידן, אז דאס איז טבע בני אדם, אז אין דעותיהן שוות במילא ס'איז פארבונדן מיט זיך און מיט אים און מיט א צווייטן און מיט א דריטן, און מיט זיין פא� וכיוצא בזה, במילא מוז ער זיין על פי טבע ניט-צופרידן פון א צווייטן אידן. אבער בכל אופן ס'איז כדאי אפילו די ניט-צופרידניקייט, בשעת מ'גיט א קוק אויף קליינע קינדער ווי אזוי זיי שרייען דאלאי גלות. על אחת כמה וכמה אז ס'איז שוין דא אידן, לאחרי בר-מצוה, וואס שרייען שוין אויך, ניט אין ראשות, דאלאי גלות, נאר דער שרייען אין אידיש, אדער אין לשון-קודש, און אין וועלכן נוסח ס'א אין מ'מיינט דעם זעלבן ענין און די זעלבע נקודה.
- proofread
- 0