פסקה
פסקה rh-q17kkfh0
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-9azzjrd3
- order
- M8
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ועד כדי כך, אז די שלימות המלך איז דוקא אין מלך בלי עם, ובפרט נאך אז אין דעם עם איז דאס אן עם וואס איז פארבונדן דער מזל לישראל, וואס עין מזל לישראל, איז דורך אט דעם עין מאכט-אויף דער עם ווי זיי שטייען אין א מעמד ומצב פון גכלים אוממית מצד דעם גלות, אבער בא זיי איז דאך גאנץ די יחידה שבנפש, וואס דאס איז דאך פארבונדן מיט א ניצוץ נברא, וואס ער איז איין זאך מיטן ניצוץ בורא, און ביידע זיינען דאך ניצוצים פון דעם אש הכללי, וואס כשאתה תופס בהניצוץ עצה תופס בכולו און דאס קומט אראפ אין א ניצוץ וואס כאמור ווערט ער א ניצוץ נבראה, וואס דורך אים איז דער ניצוץ בוראו טוט-אויף מאין לאש בכל רגע ורגע בכל המציאות כולה, דורך דערויף וואס א איד ווערט א שותף במעשה בראשית, און טוט דאס אויף מיט זיך אליין, און טוט דאס אויף, כאמור, בטוב הנראה והנגלה, וביחד עם זה, ביז למטה מטה שאין תחתון למטה הימנו, און דוקא דארטן ווערט א דירה לו יתברך, וואס אין א דירה געפינט זיך דאך דער עצמות ומהות פון דער מציאות וואס זי איז דראה בדירה זו, וכמדובר כמה פעמים א דירה טוט-אויף, אז אף על פי וואס אזוי איז דאך א מלך ביפי יתחזינה עיניך, און א מלך אין רואין אותו ערום וכיוצא בזה, בשעת א איד ווערט אדירו לו יתברך אט דעמאלט, און טוט דאס אויך אויף אין חלקו בעולם, ווערט סיי ער און סיי חלקו בעולם אין אן אופן פון לא יכנף עוד מוריך, ווי דער אלטער רבי טייטשט דאס אפ אין תניא, אז דאס גייט אויף כל המציאות כולה, און ס'וועט אזוי זיין בקרוב ממש,
- proofread
- 0