Paragraph
Paragraph rh-pa08jqbt
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-t6sy79wa
- order
- F
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ס'איז דאך דער זמן פון קדושה, און פארבונדן מיט אידישקייט בכלל, איז דאך בכל יום חדשים ממש, א יום הזה, און ס'איז פיתה כח האידן, ער זאל דאס טאן אין אזא אופן, ביז וואנענט אז יעדערער וואס גייט אפילו מערניט ווי פארביי איז מורה באצבעו ואומר זה אט דאס איז א יום הזה, כמדובר כמה פעמים, און אויך מרומז נאך דעם ענין פון דעם ערשטן נאמען פון דעם אלטן רבי'ן, וואס דאס איז דאך שני אור, ווי דער אפטייטש אין דעם, אז דאס איז די שני אורות אנהויבנדיק פון תורה-שבכתב און תורה שבעל-פה און נגלה דתורה און פנימיות התורה וכו.' וואס דאס איז דאך יש לומר קרוב לודאי, אז דאס וואס ער זאגט אין שיעור פון דעם טאג, הסכת ושמע ישראל און וואס כתרגומה, ווי רש'ברענגט אראפ אויף אפטייט פון הסכת, איז דאך דאס דער ענין אויך פון שמיאה, אף על פי כן זאגט מען דערנאך נאכאמאל ושמע איז יש לומר בפשטות, אז הסכת איז דאס אזא מין שמיאה וואס אין איר איז אויך שייך אן ענין פון זכי'איזקה, אז מ'קען דאס אויך זען בעינים, וואס דאס איז דער ענין פון תורה שבכתב, איז דאך ווי ס'איז געווען בפשטות, אז פריער האט מען דאס געזאגט בדיבור צו משה רבינו, און דערנאך איז דאס געווארן תורה שבכתב, ביז וואנענט אז אזוי ווען תורה, משה קיבל תורה מסיני ומסרה, ביז צו די תלמידים הרבי, איז דאך אויך דער סדר, אז מ'לערנט די ענינים וואס שטייט אין תורה שבכתב נאך איידער דער תינוק קען אליין דאס לייענען בפנים, ער רעדט זאגט מען דאס אים בעל-פה, און דערנאך איז דאס אויך אין אזא ענין אז מ'באווייזט אים, אז האט ער אט דעם ענין געשריבן, משא נכן תורה שבעל-פה איז דאך ענינה, אז תורה שבעל-פה אי אתה רשעי אז דאס זאל אראפקומען בכתב אין אן אופן פון הסכת
- proofread
- 0